Boeimeer 7 – Papendrecht 2: 1 – 2

Boeimeer 7 – Papendrecht 2:  1 – 2

Op zondag 29 november; naamdag van de heilige Filomenus van Ancyra; 70 jaar nadat de Volksrepubliek Joegoslavië werd uitgeroepen; 211 jaar nadat het dagblad The Times in Londen één van de eerste stoommachines in gebruik nam om de drukpers aan te drijven; 138 jaar nadat Thomas Edison voor het eerst zijn fonograaf demonstreerde; 116 jaar na de oprichting van de Spaanse voetbalclub FC Barcelona; 93 jaar nadat in de graftombe van farao Toetanchamon een enorme schat gevonden werd; 86 jaar nadat de Amerikaanse admiraal Richard Byrd als eerste over de Zuidpool vloog; 54 jaar na de lancering van de Mercury-Atlas 5 met aan boord de chimpansee Enos; 53 jaar na de ondertekening van de overeenkomst tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk voor de gezamenlijke bouw van een supersonisch verkeersvliegtuig, de Concorde; de 212e geboortedag van de Oostenrijkse wis- en natuurkundige Christian Andreas Doppler; de 166e geboortedag van de Engelse elektrotechnicus, natuurkundige en uitvinder van de eerste radiobuis John Ambrose Fleming; de 90e geboortedag van de Oostenrijkse voetballer en voetbalcoach Ernst Franz Hermann Happel; gingen we op bezoek bij de nummer 6 uit de stand, Boeimeer 7.

Dankzij een beroep op de WOB heeft een groep journalisten een nieuw schandaal rond Zondag 2 weten te onthullen. Duidelijk is geworden dat bij de teamleiding na het behalen van het kampioenschap ruim 10 jaar geleden grootheidswaanzin ontstaan is. Steeds grotere bedragen werden uitgegeven aan salarissen en het aantrekken van nieuwe protagonisten. Het duimkruid was klaarblijkelijk afkomstig van een investeringsmaatschappij, iets wat tot nu toe onbekend was. De aanhang dacht dat na het vertrek van mensen als Frank v.d. G., Bas H., Wouter G., Raymond K., Gerrit L., Louis de H., Roland D., Gerrit L. en Patrick van W. grote bedragen naar de clubkas van Zondag 2 gevloeid zouden zijn. In werkelijkheid gingen de pegulanten naar de investeringsmaatschappij en is Zondag 2 met een flink debet achtergebleven. Alleen dankzij hoofdsponsor Luciën heeft Zondag 2 het hoofd boven water kunnen houden.
Gelukkig was er ook goed nieuws. Eindelijk is de KNVB tot de conclusie gekomen dat de slechte prestaties van het Nederlands voetbalelftal mede het gevolg zijn van het feit dat de thuiswedstrijden gespeeld werden in de Amsterdam Arena. Vandaar dat voortaan de Distributie Partners Logistiek B.V. Zondag2-Arena weer de thuishaven van Oranje zal zijn. Kan Oranje eindelijk weer eens in een sfeervolle omgeving optreden.

Ramon: “Ik ga ervan uit er weer erbij te zijn. Ik ben weer volledig hersteld, kan dus gewoon spelen.” “Hoi Jan Willem … Ik ben er a.s. zondag bij … tot morgen … ga overigens rechtstreeks. Rutger.” “Ik ben er. Fit genoeg om te starten. Herman.”
Kenneth: “Doet Gerardo weer niet mee?” “Hallo JW, omdat ik a.s. weekend dienst heb en we een uitwedstrijd spelen neem ik niet het risico en doe dus niet mee zondag! Ik wens jullie iig veel succes.” “Ik ben er zondag 29 nov niet bij. Gr Edwin.” “Hallo Jan Willem, volgende week zit ik rond 12:00 uur in de auto onderweg naar Bayer Leverkusen – Schalke 04. Moet me dus wederom afmelden. Groeten Wilco.” “Ha JW, komende week ben ik er zeker nog niet bij. Groet Rob S.” “Zelf ben ik uiteraard verre van fit. Groeten, Jan Willem.” “Hi JW, ik ben geblesseerd tot na de winterstop. Kan ook niet noodinvallen/vlaggen. Ben er zondag ook niet bij. Groet, Arie.” “Hi, ik kan zondag helaas nog niet spelen. Vandaag fysio voor mijn knie. Meld mij zodra ik weer beschikbaar ben. Groet, Rainier.” Johan: “Rain, beste met al je kwaaltjes! Loopt in de tussentijd behoorlijk uit de hand met al die fruitmanden!”

Toen had Johan dus wel opgelet. Dat was een week terug wel anders. In november lagen de velden op het Slobbengors er steeds slecht bij met vele afgelastingen tot gevolg. Het kan voorkomen dat de velden op zaterdagavond er dusdanig slecht bij liggen dat dan al duidelijk is dat op zondagochtend niet gevoetbald kan worden waardoor de geplande wedstrijden al op zaterdagavond afgelast worden. Dit was de afgelopen weekenden tot twee keer toe het geval. Het was dan ook niet verwonderlijk dat we de volgende mail ontvingen. Op 21-11-2015 om 19:17 uur schreef Wim: “Mannen, bericht van de secretaris gehad: wedstrijd morgen is al afgelast. Of het met het veld of de dood van Armand te doen heeft weet ik niet. In elk geval: de tactische bespreking kan de la in en we kunnen aan de drank! Gr, jullie aanvoerder.”
Lekker uitslapen zou je denken. Niet Johan. Op 22-11-2015 om 08:02 uur schreef Johan: “Wedstrijd is afgelast!” “Welke wedstrijd Johan? Wim had gisterenavond al gemaild dat de wedstrijd van vandaag is afgelast. Groeten, Jan Willem.” Johan: “Sjonge, helemaal over het hoofd gezien en voor niets om 22:00 uur naar bed gegaan….” Frank L.: “Keizer is fit 🙂 .” Johan: “Dan maar naar de sportschool, weinig atleten van Zo 2 tegengekomen….”
Johan in de sportschool       Kenneth aan de wandel 22-11-2015

Rob U.: “Uitslover…” Jan Willem: “Voor een biertje had je ook gewoon naar Rob U. kunnen gaan, Johan, daarvoor hoef je niet naar de sportschool. Nog een stuk gezelliger ook.” Kenneth was ondertussen aan de wandel. “Ook hier niemand van Zondag 2 te vinden…. Kessi.” Johan: “Rondje Oud Alblas, goed zo Kessi!”
Op zaterdag viel wederom veel regen. Antony: “Gaat het voetbal morgen door?” “Ik ga ervan uit dat we morgen op kunstgras spelen. Het zal dus wel doorgaan, lijkt me. Groeten, Jan Willem.” Antony: “Okayyy bedankt voor de info!” En inderdaad, Op 29-11-2015 om 09:45 uur schreef Johan: “Wim heeft net gebeld. Voetbal gaat door! Neem je kunstgrasschoenen maar mee… Gr. Johan.”

Al voor aanvang van de krachtmeting was de Man van de Week bekend toen Luciën kleedkamer 4 van het Bredase sportpark Heksenwiel kwam binnenzetten met een grote kartonnen doos met prachtige, nieuwe, rood-zwarte trainingspakken. Geweldig Luciën, nogmaals bedankt. Op elk trainingspak staat de initialen van de eigenaar. De naam van sponsor Delta Logistiek ontbreekt echter. “Zeker bang voor negatieve reclame”, aldus Rutger. Ja, deze olijke bengel is niet alleen een aanwinst op voetbalgebied, maar ook qua humor.
In een poging de negatieve reeks van de laatste tijd te doorbreken had Jan Willem enkele prikkelende mails gestuurd, onder andere over het vlaggen. Ramon: “Denk aan je bloeddruk Willem, als ik reserve ben, wil ik best vlaggen.” Johan: “Denk toch versneld de doellijn- en buitenspelsignaleringstechnologie invoeren bij ZO2!” “Het is eigenlijk heel simpel. Wie de vlag hep die ken niet spelen want dan wordt het een geitenkaas. En dan hebben hun voordeel wie je niet wil. Dus wie wissel is hep de vlag en JW dus niet wie linksback is. Groeten uit Barcelona, El Salvador.”
Of het aan de e-mails of aan de trainingspakken lag is onduidelijk, maar het zou eindelijk weer eens een geweldige performance van onze kant worden. Met Ramon die als vlagger begon. We kunnen gerust spreken van een openbaring.

Ondanks dat het KNMI Code Geel had afgegeven vanwege gevaarlijk weer begonnen wij om kwart voor 12 aan onze warming-up op kunstgrasveld C. Omdat het een voetbalrobbertje van hoog kaliber betrof, begon de neutrale man onder toeziend oog van een rapporteur binnen de middencirkel met het verifiëren van de spelerspassen. Het dient gezegd: ondanks enkele foutjes floot de scheids remarquabel. Zo toonde hij een antagonist na enkele keren gevaarlijk inkomen en accessoir glos een geel kartonnetje zodat de belhamel voor tien minuten van het domein moest.
Zoals bekend hebben ploegen als Barcelona en Bayern München zich de laatste jaren tot topclubs kunnen ontwikkelen doordat ze zich de speelstijl van Zondag 2 eigen gemaakt hebben. Helaas dat wijzelf die speelwijze al weer een tijdje niet hadden laten zien, maar vandaag was het weer het geval. Goalie Frank L. had vooral tijdens het eerste bedrijf nagenoeg niets te doen en om de kou uit zijn ietwat stramme lijf houden, huppelde hij steeds voor zijn hok heen en weer teneinde wat warmte aan zijn botten toe te voegen.
Langs de kant konden wij frequent “bravo jongens”, “ hop hop hop” en “doe zo voort!” horen uit vele kelen vanwege ons oogverblindende jeu, maar helaas duurde het lang voordat wij ons beloonden. Wim dacht een punt te zetten toen hij à la Arie Haan met een machtige zwaai van zijn rechterknook, uit de heup opgebouwd, een eminente bliksemschicht expedieerde, maar met een mieterse zweefduik wist de vijandelijke doelverdediger de knoepert uit de winkelhaak te houden.
Eerder had Alex gemaild: “Hallo JW, ik verwacht zondag 29 november weer helemaal ‘fit’ te zijn er. Ben er dan gewoon bij. Groeten, Alex.” Dat bleek wel mee te vallen, want na een half uur moest de tere snaak eruit. Ramon nam zijn post op de vlakte over en Jan Willem nam de wimpel ter hand. Dat hielp. Even voorbij de middenstip verstuurde Rutger ‘Iniesta’ K. met een fluwelen touch van zijn rechteronderstel de veterloze varkensblaas naar de gezwinde Kessi die net eerder bij het uit vele zeshoeken opgebouwde voorwerp was dan de in rood geklede laatste achterspeler van de wederpartij waarna Kessi met een achteloze beweging van zijn rechterpikkel het witte object binnen het doelkader wist te positioneren waardoor de brilstand eindelijk doorbroken was. Na een nieuw offensief kon Antony paffen, maar hij toonde aan dat hij dat liever met zijn vriendin doet, want hij aaide het lichaam waardoor het op de dwarsligger belandde.

Tijdens het tweede part gingen we door op de ingeslagen weg, maar afronding van de plenty gelegenheden bleef een issue. Na andermaal een bekoorlijke attaque werd op links Kevin alleen voor de Boeimeer-keep geposteerd. Kevins uithaal werd echter afgeweerd.
Na driekwart kamp kwam uit het niets de gelijkmaker uit de lucht gevallen. Dit gaf de jongelieden moed en met, overigens welvoeglijk, vechtvoetbal probeerden kadees ons onder druk te zetten. Gelukkig herpakten we ons en al snel hadden we weer de overhand. Een minuut of zes voor de afsluiting kregen we op rechts even buiten de zestien een free kick. Met een bekeken patat veegde Ramon het leer voor Kenneths sokkels. De inzet van de basserool werd gekenterd, maar in de herkansing wist Rutger het maaswerk te vinden. Even keken we verschrikt op toen de lijnrechter van Boeimeer, die overigens tot dan toe puikbest zijn vendel gehanteerd had, deze ineens in de lucht stak vanwege een vermeende por. Na een gesprek kende de fluitenist de treffer gelukkig toe. In de resterende tijd hoefden de mannen van het scorebord niet meer in actie te komen waardoor onze eerste triomf op een kunstgrasondergrond binnen was.

De feestvreugde werd gevolg door een domper toen onze peperdure ChampionsLeague-bal opeens verdwenen was. Gulle gever Luciën kwam echter doodleuk met nieuwe ballen aanzetten in de vorm van bitterballen en andere hapjes. Wat een feest vandaag.
Frank G. en Antony’s vriendin zijn de Supporters van de Week. Ramon is Grensrechter en Invaller van de Week. Luciën is uiteraard Man de Week.
Of het aan de aanwezigheid van de rapporteur lag weten we niet, maar we willen elke week wel zo gefloten worden. Me dunkt dat we voortaan tijdens thuismatchen een rapporteur langs moeten laten komen. Kunnen we eindelijk ook eens op het Slobbengors zegevieren.

Opstelling: Frank L.; Antony, Luciën, Wim en Herman (76. Jan Willem); Alex (32. Ramon), Johan, Rutger en Rob U.; Kevin en Kenneth.
Grensrechter: Ramon (32. Jan Willem (67. Alex)).
Supporters: 34.

Frank L.: “Weer een mooi stuk proza JW.”

Eén antwoord op “Boeimeer 7 – Papendrecht 2: 1 – 2”

  1. Kessi schreef:

    Hep weer aardig wat woordjes geleerd….zal ze is op mijn werk gaan gebruiken…mooi verhaal JW!

    Kessi