7×7-seniorentoernooi

Op twee vrijdagavonden, 15 en 22 mei 2009, vond bij VV Papendrecht een 7×7-seniorentoernooi plaats om te bepalen welk van de acht lagere seniorenteams van VV Papendrecht het beste uit de voeten kan op een half voetbalveld. Uiteraard deden wij hier ook aan mee. Elke wedstrijd duurde 30 minuten.
Al voor aanvang trokken twee teams zich terug, namelijk zondag 3 en 6, uit angst dat ze tegen ons dienden aan te treden. Hierdoor speelden we op 15 mei als eerste tegen zaterdag 5. Tijdens de warming-up bekende Rob Uitermarkt, dat hij enkele wijntjes op had. Niet geheel duidelijk was of het hier om glazen of flessen ging. Waarschijnlijk het laatste want hij deed nog vreemder dan normaal. Zo begon hij de warming-up met het lopen van twee rondjes rond het hele voetbalveld. Zoveel loopt hij normaal tijdens 90 minuten niet eens. Voorafgaand aan de wedstrijden had het geregend waardoor de velden wat nat waren. “Ik ga vandaag lekker glijden”, zei Rob. Huh?, dat doe je normaal nooit, Rob. Je kan trouwens niet eens glijden als je, zoals jij, bijna de hele wedstrijd stilstaat. Of hooguit wat over het veld sukkelt. En nog een vreemde opmerking van Rob: “Ik ga vandaag eens alles op techniek doen”. Wat hij daarmee bedoelde, was niemand duidelijk. Tijdens het inschieten schoot hij alle ballen zoals gebruikelijk 15 meter over en 20 meter naast. Nou ja, dat is eigenlijk ook wel een vorm van techniek.
We hadden al weer een paar weken niet gevoetbald en moesten duidelijk wennen aan het spelen met 7 man op een half veld. Toen we er eindelijk enigszins aan gewend waren, stonden we met 0-2 achter. Toen gebeurde er iets vreemds: Rob schoot de bal richting doel! De keeper van zaterdag 5 was daar zo verbaasd over, dat hij de bal pardoes door zijn handen liet glippen: 1-2. In de rust volgde onze beste actie: gelegenheidskeeper Kenneth werd vervangen door gelegenheidskeeper Herman, een gouden greep. Herman bleek een tijger te zijn in het doel en werd maar 1 keer gepasseerd. Voorin had Kenneth het op zijn heupen en toverde de ene fraaie actie na de andere te voorschijn. Hieruit blijkt een belangrijk voordeel van het spelen op een half voetbalveld. Op een heel veld gaat Kenneth ook wel acties aan, maar is hij op het moment dat hij het doel van de tegenstander nadert zo vermoeid, dat hij over zijn eigen benen struikelt en dus de bal kwijtraakt. Op een half veld haalt hij het doel van de tegenpartij wel. Hierdoor wonnen we met 4-3.

Over de tweede wedstrijd kunnen we kort zijn. Van grote favoriet en uiteindelijke eindwinnaar zaterdag 4 verloren we kansloos met 1-6. Ons enige doelpunt kwam tot stand na een fraaie combinatie tussen Kenneth en Jan Willem, een dubbele één-twee, die door de laatste afgerond werd. Wat voor Kenneth geldt, geldt voor Jan Willem in nog grotere mate. Vroeger bestreek hij met gemak het hele veld, nu staat hij een paar minuten na te hijgen zodra hij de middellijn overgestoken is. Hij heeft dus uiteraard niet gescoord het afgelopen seizoen, daar waar hij in het verleden regelmatig zijn goaltje meepikte. Op een half veld haalt hij de overkant wel, wat zoals gezegd tot een doelpunt leidde, wat tevens zijn enige positieve moment van het afgelopen seizoen is.
Een week later zouden we als eerste tegen zondag 7 moeten ballen. Ook deze ploeg zag dat helemaal niet zitten. Ze zegde daarom af. Daardoor stond als eerste een wedstrijd tegen zondag 4 op het programma. Voorafgaand aan de wedstrijd bekende probleemdrinker Rob opnieuw “enkele” wijntjes gedronken te hebben. Tijdens de warming-up stroopte hij letterlijk zijn mouwen op. Enkele dommeriken dachten dat dit betekende dat hij van plan was om zijn best te gaan doen. Toen zijn vrouw Petra later op de avond dat hoorde, wist zij meteen de echte reden: “Oh, het was lekker zonnig weer, dus hij ging met zijn hoofd schuin omhoog lekker van het zonnetje staan genieten”. Inderdaad. Jammer was alleen dat Rob dit niet alleen tijdens de warming-up en in de rust deed, maar ook tijdens de wedstrijden.
In de wedstrijd tegen zondag 4 gingen we uitstekend van start. Al snel wisten Kenneth en Luciën de uiterst matige doelman van de tegenstander te passeren. We hadden lange tijd geen kind aan zondag 4. Op het laatst sloeg de vermoeidheid toe, omdat we zonder wissel speelden. De tegenstander daarentegen had drie wissels tot zijn beschikking. Hierdoor kwamen we op het laatst wat kracht te kort, waardoor zondag 4 volledig ten onrechte kon gelijkmaken: 2-2.

Voor de vierde en laatste wedstrijd moesten we aan de bak tegen zaterdag 3. Edwin was inmiddels gearriveerd en had een echte keeper geregeld, Frank, leider van C1. Nogmaals dank dat je mee wilde doen, Frank. Gelegenheidskeeper Arie kon daardoor gaan voetballen, maar moest al snel geblesseerd afhaken. Ook tegen zaterdag 3 begonnen we goed aan de wedstrijd, maar het was de tegenstander die scoorde. We gingen verwoed op zoek naar de gelijkmaker, creëerden diverse kansen, maar verder dan een spetterende knal op de lat van Wilco kwamen we helaas niet. Daar de tegenstander ook niet meer scoorde, eindigde de wedstrijd op 0-1.
Van de oorspronkelijk acht deelnemende ploegen eindigden we uiteindelijk op een keurige vierde plaats. Hierbij willen we VV Papendrecht bedanken voor het organiseren van het leuke toernooi en willen we Edwin en Marcel bedanken voor het ter beschikking stellen van de prachtige tenues van KD Home Products.
De avond eindigde met een spetterend feest in restaurant de Merwelanden. Het was georganiseerd door Cinda, de exotische wederhelft van Johan, ter geledenheid van haar veertigste verjaardag. Ook nu was het weer Rob die alle aandacht naar zich toe trok. Op de dansvloer was hij heel actief, hij nam initiatief, bewoog en deed dit met souplesse, vier dingen die we op het voetbalveld al jaren niet meer van hem gezien hebben. Probeer die lijn door te trekken naar het volgende seizoen Rob, misschien beleven we dan eindelijk weer eens wat plezier van je op het veld. Rob gaf zelf toe, dat het niet goed zit met zijn conditie. Hij beloofde er wat aan te gaan doen tijdens de zomerstop en beloofde zelfs mee te gaan doen met het zomeravondvoetbal. Maar goed, dat roept hij al jaren en we hebben er eigenlijk nooit iets van gemerkt. Tenslotte willen we Cinda – en ook Johan – bedanken voor het geweldige feest en hopen iedereen blessurevrij na de zomerstop weer op de velden te treffen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.