BSC 12 – Papendrecht 4: 6 – 2

Op zondag 11 september 2011, tijdens de Monumentendagen, aan het begin van de Week van de Vooruitgang en de Week van het Applaus, twee dagen voor de Appelplukdag en een dag voor de Fiets-naar-je-Werk-dag, de 39e verjaardag van Ferry de Haan en de 54e verjaardag van Bud Brocken, stond ons de eerste uitwedstrijd van de competitie te wachten.
Om te beginnen een vervolg over de afwezigheid van Rob U. van een week geleden. Want dit vonden we een dag na de thuiswedstrijd in onze mailbox: Op 05/09/2011 16:40, Uitermarkt, Rob schreef: Hoi, noteer voor mij maar een hele wedstrijd wissel, geen probleem! Een van de laatste weekenden om te kunnen varen! Groetjes, Rob U.  Ik kom dus niet 🙂 Verzonden vanaf mijn HTC. Dit leidde tot de volgende reactie: “Hallo Rob, even voor de duidelijkheid: over welke wedstrijd hebben we het nou? Die van gisteren, 4 september dus, die van 11 september, die van 18 september of kom je geen van de drie genoemde data?” Waarop Rob U. reageerde: “Ha, ha, er was even iets misgegaan met mijn HTC. Deze e-mail had ik al verstuurd op donderdag 1 september, dus ruim voor de wedstrijd!!!! Was dus verbaasd dat Kenneth mij afgelopen zondag in de rust belde waar ik bleef. Dacht weer dat het 1 van de standaardgrapjes van hem was…. Aanstaande zondag doe ik zeker mee, neem aan dat ik geen wissel sta!! Gr. Rob.” Ja, ja, het lag dus aan zijn HTC. Rob weet gewoon niet dat je een geschreven mailtje alleen bij de geadresseerden kunt krijgen door op “verzenden” te klikken. Hiermee is Rob U. voor de tweede maal genomineerd voor de oliedomste actie van het seizoen.

Herman stuurde in augustus het volgende bericht: “Zeer gewaardeerde (ex)Medespelers, zo zie je maar weer dat je plaats snel ingevuld wordt en je niemand meer hoort over het aangekondigde afscheid van een gewaardeerde speler. Ik weet tenminste waar ik sta, jammer hoor. Gelukkig heb ik de foto’s en de wedstrijdverslagen nog, ha ha. Waarschijnlijk kan Ramon mijn plaats innemen daar ik een genereus aanbod heb gekregen van BSC te Roosendaal, wat zou betekenen dat ik zelf niet meer aan voetballen zou toekomen. Ik blijf A1 ook nog doen, Zondag 2 wordt een opleidingsteam. Mochten jullie toch nog mensen tekort komen, wat ik me niet voor kan stellen met zo’n brede selectie, dan kan je altijd een poging wagen of ik beschikbaar ben. Mannen, heel veel succes het komende seizoen. Ik houd jullie op de hoogte. Met vriendelijke groet, H. Woudenberg, Vestigingsmanager Bouwmaat Roosendaal.” Waarna Marcel schreef: “Mannen, gisteren Ramon Lafour gesproken, het eerste wat hij zei was dat hij de benodigde papieren bij VV Papendrecht had ingeleverd. Het ziet er zowaar echt naar uit dat hij komend seizoen erbij is. Hij neemt het allemaal erg serieus geloof ik, heeft het over 2x hardlopen in de week en is er nu iedere woensdagavond bij met zomeravondvoetbal. Hij denkt waarschijnlijk dat wij selectie spelen, hoewel: hij heeft nu toch verschillenden van ons zien voetballen de afgelopen weken.” Meer reacties worden in een volgend verslag opgenomen.
Het valt reuze mee met dat “niet meer aan voetballen toekomen” van Herman, want begin september stuurde hij de volgende e-mail: “Ik doe graag mee tegen BSC 12 en graag zo lang mogelijk.” Kon hij zijn mannen van BSC 2 eindelijk eens een optreden van echte voetballers laten zien. Vandaag was Herman dus gewoon aanwezig en nam hij een helft lang zijn gebruikelijke plek in het team in, wat betekende dat Ramon thuis moest blijven.

Gerrit was tijdens de thuiswedstrijd tegen het zesde van Unitas’30 door zijn rug gegaan. Het was daarom de vraag of hij de eerste uitwedstrijd van het seizoen mee zou kunnen doen. Daarom waren we een week lang aan het bekijken wie op het doel zou kunnen. Het regende afwijzingen. Yoram B.: “Hee Gerrit, helaas moet ik werken a.s. zondag, dus ik kan tot mijn spijt het doel niet verdedigen van het roemruchte Papendrecht 4. Frank L.: “Hoi Jan Willem, helaas kan ik op 11-09 nog niet meedoen. Ik heb een zware operatie ondergaan aan mijn onderarm – lees: kleine ingreep. De grote, gapende wond – lees: wond(je) – moet 6 tot 8 maanden – lees: weken – helen en dus geen sport. Volgende maand – lees: over een paar dagen gaan de hechtingen eruit. Laat je z.s.m. weten wanneer ik weer inzetbaar ben. Tot die tijd heeeeel veeeel succes enne…….. Het is weer Vroeg, Ver en waarschijnlijk Vreselijk weer en dat op 11-09-11…………. Tot de volgende keer. Ik heb inderdaad handschoenen maar geen tenue. Gr Frank.” Het was wel Vroeg en Ver, maar gelukkig Vraai weer. Johan: “Ik heb net de bevestiging ontvangen dat een goede barkeeper wel onder de lat zou willen! Hij heeft een perfect afgetraind atletisch lichaam en moet volgens mij wel in de spullen van Gerrit passen… Alleen de maat van zijn handen is bij mij niet bekend, trouwens ook niet die van Gerrit en dat kan dan misschien meteen de reden zijn dat hij nog wel eens misgrabbelt.” Een goede barkeeper is vast ook een goede goalkeeper. Eric gaf aan dat hij een seizoen gekeept heeft en daarom wel de goal zou willen verdedigen tegen BSC. “Graag”, was de reactie van zijn medespelers, “dat gaat je vast beter af dan als veldspeler.”
Hoewel weken voorafgaand aan een wedstrijd iedereen daarover een mail krijgt en er daarna nog enkele volgen, moet je tegenwoordig tot zaterdagavond laat je mailbox in de gaten houden, omdat pas dan de meeste mails verstuurd worden. Op 10/09/2011 21:44, Marcel Knipscheer schreef: Ik ga rechtstreeks. Tot morgen. Op 10/09/2011 22:08, Gerardo schreef: Ik ga ook rechtstreeks. Verzonden van mijn HTC. Op 10/09/2011 22:10, Veldhuis, Wim (NL – Breda) schreef: Ik ook denk ik. Verstuurd vanaf mijn iPhone. Op 10/09/2011 22:13, Herman Woudenberg schreef: Ik ben er al. Verzonden vanaf mijn draadloze BlackBerry®-toestel. Eerder had Frank gemaild: “Ik ga altijd rechtstreeks en als ik er ben, wil ik altijd heel de wedstrijd spelen, wil mijn heup, knie of ander oud gereedschap niet, dan zal ik verstandig als ik ben een wedstrijdje skippen. Hoop me dan, na wat Griekse warmte, op 11 september fit te melden. Groetjes, Batsi.”
Edwin stuurde de volgende mail: “Aanwezig! Wel iets minder afgetraind dan verleden jaar maar Theo Janssen kan met die buik ook nog altijd een aardig knikkertje raken. Krijgen we in de dagen vooraf nog een x een melding. Het is weer even wennen Gr., Edwin.” Hij was lijfelijk inderdaad aanwezig, maar daar was alles mee gezegd. Hij beweerde dat hij tot vier uur op Alblaspop geweest was en het één en ander gedronken had. Het leek er meer op dat hij pas tegen achten thuisgekomen was na een flinke slemppartij. Zelfs Rob U. speelde in vergelijking tot een Edwin een wereldpartij, terwijl Rob zelfs zijn gebruikelijke “niveau” in de verste verte niet haalde. Gelukkig zag Edwin dat zelf ook in en beperkte zijn aanwezigheid op het veld daarom tot de eerste 35 minuten van de tweede helft. Volgens ons kan hij zich echter niets meer herinneren van deze zondagochtend.

Op weg naar sportpark Vierhoeven zaten Arie, Rob U. en uw verslaggever, bij Johan in de auto. Rob U. had het hoogste woord en kraaide zulke grote hoeveelheden onzin uit, dat uw verslaggever oren tekort kwam. Arie suggereerde een volgende keer een voicerecorder mee te nemen. Een prima idee, Arie. Rob zei dat zijn vrouw en kinderen op Facebook zitten, maar hij niet. “Begrijpelijk”, zei Arie, “want dan zul je niet best voor de dag komen, Rob.” Rob vertelde dat hij op vrijdagavond naar Alblaspop geweest was, daar flink dronken was geraakt, maar nu helemaal fit was en voelde, dat hij een uitgebreide warming-up zou gaan maken, heel goed zijn best zou gaan doen en een geweldige wedstrijd zou gaan spelen. De overige mensen in de auto barstten daarop in lachen uit. Want zij wisten wat komen zou: een warming-up waarbij Rob met zijn handen in zijn zij van het zonnetje zou staan genieten, gevolgd door 90 minuten niets. Hetgeen uiteraard geschiedde. Rob zei aanvankelijk na afloop dat hij zichzelf wel goed vond. Hij was daarmee uiteraard de enige. In de kantine zei hij, dat hij in het verleden nogal eens ruzie met Joop van Daele gekregen had omdat Joop hem nonchalant en dromerig vond. Daar keken wij enorm van op. Op de terugweg gaf Rob toe dat hij meer had kunnen doen, maar dat hij daar het nut niet van had ingezien. Maar de volgende wedstrijd zou echt zijn best gaan doen. Waarna de aanwezigen opnieuw in lachen uitbarstten. We hadden het er nog over dat je een baasje aan zijn hond kan herkennen. Ze lijken op elkaar. Dus als Rob zijn hond uitlaat, betekent dat anderhalf uur lang sjokken, waarin ze hooguit een paar honderd meter afleggen, maar na afloop vinden dat ze veel gelopen hebben.
Al vele keren hebben we het erover gehad dat een goede voorbereiding het halve werk is. Toen de meesten al bijna bij Roosendaal waren, belde Frank in paniek Johan op dat zijn navigatieapparaat zowel Nispen als Roosendaal niet kon vinden. Hij was vanuit Gilze op weg naar Rotterdam. Zijn andere TomTom kon het sportcomplex gelukkig wel vinden. Hij was er desalniettemin wel eerder dan Marcel, die in zijn peperdure Audi van een half jaar oud een hypermodern navigatiesysteem heeft dat eveneens de Nispensweg niet kende, waardoor Marcel als laatste van ons team kleedkamer 8 betrad. En dat terwijl we eind maart nog bij BSC gespeeld hebben.

We begonnen goed tegen de koploper en huizenhoge titelkandidaat. Het eerste kwart van de match waren we duidelijk beter, met vele kansen tot gevolg. Herman schoot net naast en Wilco trapte de bal na een individuele actie tegen de BSC-doelman. Na 20 minuten kwamen we op voorsprong toen Frank na een perfecte voorzet vanaf links van Luciën de bal op fraaie wijze met links intikte. Uiteraard konden we niet lang van de voorsprong genieten, want na een minuut stond het al weer gelijk. Na een corner kopte Arie de bal weg, waarna de meesten, terwijl we niet eens balbezit hadden, zoals gebruikelijk blind naar voren holden. Hierdoor kwamen drie Brabanders op zes meter volkomen vrij te staan. Jan Willem en Marcel, die bij alle hoekschoppen bij de palen stonden, kwamen te laat: 1 – 1. Niet veel later kwamen we goed weg, toen dat tafereel zich herhaalde, maar de paal redding bracht. Vijf minuten later stond het 3 – 1, toen de razend gevaarlijk BSC-spits Eric twee keer te snel af was en alleen voor onze doelman rustig afrondde. Weer een paar minuten later stond het 4 – 1, toen een BSC-middenvelder na een fraaie solo hard op ons doel schoot en Johan de gelegenheid aangreep om “zijn” tikkie-terug-bokaal te heroveren op Eric. Eric zorgde voor de ruststand van 4 – 2 door vanaf 30 meter verwoestend uit te halen.
In de rust ging het centrale duo Herman / Arie noodgedwongen naar de kant. Rob U. en Edwin gingen vervolgens centraal spelen. Met als gevolg dat we in de tweede helft helemaal geen middenveld meer hadden, waardoor onze aanvallers geen bruikbare bal kregen en onze verdedigers zich voortdurend geconfronteerd zagen met een overmacht aan BSC-spelers. De verdedigers konden niet veel meer doen dan zich een slag in de rondte rennen, gaten vullen en de bal tegenhouden. Dat deden ze niet onverdienstelijk, want de BSC’ers kwamen niet verder dan een vrije trap op de paal en twee doelpunten. Vooral Marcel onderscheidde zich door veel gevaar onschadelijk te maken en een groot deel van de wedstrijd in zijn eentje onze rechterflank voor zijn rekening te nemen. Marcel “De Terminator” Knipscheer werd daarom uitgeroepen tot speler van de week.
Pas de laatste tien minuten kregen we weer de overhand, nadat de uitblinkende nummer 15 van BSC 12 na drie doelpunten een volkomen terechte applauswissel gekregen had en Edwin het veld verlaten had voor Arie. Ook nu kwam laatstgenoemde alleen voor de vijandelijke doelman te staan, maar Frank kreeg een nog grotere kans toen hij na een hoekschop de bal vanaf een meter naar het lege doel kon koppen. Hij kopte de bal echter in de handen van de BSC-doelman. Dit was hét verschil met de tegenstanders, zoals zo vaak trouwens. Zodra zij een mogelijkheid kregen, zag je dat ze overtuigd waren dat ze zouden gaan scoren. Zodra wij een kans creëerden zag je de twijfel. “Oh jee, ik zou kunnen scoren, want moet ik in vredesnaam doen?” Ach ja, dit probleem speelt al jaren.
Tenslotte willen we Kenneth bedanken voor het ontwerpen van de schitterende, vernieuwde website. De man die al jaren roept dat hij 35 jaar is, eruit ziet als 30 en voetbalt alsof hij 20 is, is van de week 40 geworden! Gefeliciteerd Kenneth. Hij is dat kennelijk nog niet te boven want hij kon het niet opbrengen om te komen vandaag. Hij heeft beloofd dat zodra hij zich ermee verzoend heeft dat hij zijn vierde kruisje bereikt heeft, hij een groot feest zal geven. We wachten het in spanning af. We willen tevens Arie bedanken, de andere editor van de website, alsmede iedereen die inhoud gegeven heeft aan de site van ons team.
De familie Duijzer is supporter van de week. Jurian, bedankt voor je uitstekende optreden. Wim is grensrechter van de week.

Opstelling: Jurian; Marcel, Johan, Eric, Jan Willem; Wilco, Arie (46. Gerardo), Herman (46. Edwin (80. Arie)), Luciën; Rob U. en Frank.
Assistent-scheidsrechter: Wim.
Aantal toeschouwers: 30.

4 Antwoorden op “BSC 12 – Papendrecht 4: 6 – 2”

  1. Jans schreef:

    Leuke site mannen! Tot zondag hopen op een sportief duel

    Spits van het 7e van Victoria’03

  2. Kenneth schreef:

    Hoi JW,

    Bedankt voor de felicitaties over mijn big 40 en de website. Jammer van het verlies. Moeten we deze week maar even rechtzetten!!!

  3. BSC 12 schreef:

    Leuk verslagje, althans die paar regels die over de wedstrijd gaan.Wel even iets rechtzetten. Er staat dat BSC in de 2e helft slechts 2 keer scoorde en 1 keer op de paal schoot. Dit is waar, maar vergeet niet, het al dan niet terecht afgekeurde doelpunt van BSC, 7 a 8 corners waaruit gevaar ontstond en 3 keer alleen voor jullie keeper ( die het overigens erg verdienstelijk deed). In deze leuke en sportieve wedstrijd, had het met wat meer geluk/en kunde zomaar dubbele cijfers kunnen worden voor BSC (voor rust 2 keer op de paal en ook een afgekeurde goal)Toch complimenten voor jullie team en met name Herman( nu bij BSC in dienst), die het erg goed deed. Succes zondag tegen Victoria, wij hebben al tegen hen gespeeld en dit is ook een zeer leuk team. Laten we er met zijn allen een mooi seizoen van maken.

  4. Johan Derksen schreef:

    Ik vond het een verschrikkelijk matige wedstrijd, de lamme tegen de blinde. Met voetbal heeft dit helemaal niets te maken. Ik word er niet goed van.

    Johan Derksen