Zondag 2 – Zondagveteranen: 8 – 3

Zondag 2 – Zondagveteranen: 8 – 3

Op zondag 4 september; naamdag van de heilige Iris van Gerapolis;
235 jaar na de stichting van Los Angeles; 134 jaar nadat Thomas Alva Edison ’s werelds eerste elektriciteitsvoorziening inschakelde waarmee hij 59 klanten van 110 Volt gelijkstroom voorzag; 128 jaar nadat George Eastman de naam Kodak registreerde en octrooi kreeg voor zijn camera, die een filmrolletje gebruikte; de 51e sterfdag van Albert Schweitzer, de Frans-Duitse arts, lutherse theoloog, filosoof, musicus en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede; twee dagen na de Internationale Dag van de Kokosnoot; begon voor ons het seizoen 2016-2017 met een oefenwedstrijd tegen de Zondagveteranen.

Al begin augustus kondigde de teammanager de oefenwedstrijd aan, inclusief de vraag: “Ramon: kan jij de nieuwe witte tenues meenemen om in te spelen? ” De mails volgden al heel snel. “Hoi mannen, ik ben op vakantie. Mvrgr. Herman.” Rob S.: “Ha JW, weekje fietsen met the boys! Groet Rob.” Frank G.: “Ik ben naar Sicilië. Zin in schatjes! Glim.” Wim: “Ben erbij! Helemaal fit na hoogtestage in Karinthië, die nog 2 weken dauert.” “Bon giorno, ben erbij. Begin graag met een halve! Loopschoenen heb ik bij me! Ciao, Arie.” “Ik ben erbij en ben fit voor een hele wedstrijd. Gegroet vanuit een zeer zonnig Spanje. Met vriendelijke groet, Luciën.” “Ramon: Aanwezig! Hele wedstrijd met witte tenues. Greetz from Ibiza.” “Ben erbij voor een hele, tenzij de keuzeheer anders beslist. Groeten vanuit een zonovergoten Portugal, waar het te warm is om te joggen…… Gr Keizert.” Dat verzuchtte Eric tot: “Helaas… niet aanwezig. Groeten vanuit een wisselvallig Papendrecht.” Kenneth: “Kessi is topfit aanwezig voor 90 minuten of langer! Groeten uit Papendrecht.”

Al die snelle reacties uit alle uithoeken van Europa deden de teammanager mijmerend terugdenken aan vroeger.
Toen je, op vakantie in het buitenland, volledig was afgesneden van het thuisfront.
Toen je brieven en kaarten naar Nederland stuurde om het thuisfront op de hoogte te brengen van alle vakantiegebeurtenissen.
Toen je elke ochtend naar de brievenbos holde, vol verwachting hopend op een kaart of brief uit Nederland van opa en oma, die je, als die dan uiteindelijk kwamen, uitgebreid bestudeerde en tig keer doornam.
Toen je urenlang rondreed op zoek naar een betaalbare telefoon en als je dan met veel pijn en moeite eindelijk een telefooncel gevonden had, je bibberend munten in de gleuf gooide en vol spanning een heel lang nummer begon te draaien.
En toen je dan eindelijk iemand in Nederland aan de lijn kreeg, je heel snel begon te praten om in een zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk te vertellen en je tegelijkertijd alsmaar munten in de gleuf stond te gooien.
En als je klaar was met bellen, stond de rest van je vakantiegezelschap je vol verwachting op te wachten om te horen wat er allemaal was besproken.
En toen je na afloop moest constateren dat je een flink deel van je vakantiebudget door de gleuf had gegooid, maar dat dat niet erg was omdat iedereen was gerustgesteld dat alles in orde was.

Waar is de tijd gebleven.

Frank L.: “Jep. Heb mijn loopwerk gedaan en ben in vorm. Heb trouwens wel Feyenoord af moeten slaan.”
“Fijn voor ons dat je Feyenoord hebt afgeslagen. Beschikken wij dit seizoen weer over een prima doelman… Groeten, Jan Willem.”
Rainier was eerst nog hoopvol. “Hoi, ik kom, 90 minuten + eventuele verlengingen & penalty’s.” Uiteindelijk bleek hij vanwege een rugblessure maar een half uur te kunnen spelen. “Ben erbij, evt. hele wedstrijd. Groet, Marcel.” Dat was wat te optimistisch ingeschat, maar het is fijn dat Marcels knieblessure hem steeds minder last bezorgt, waardoor hij een uur kon meespelen.

“Hoi JW, ik ben er ook bij … heb alleen (nog) geen wit tenue, dus ik hoop dat er nog tenues ‘over’ zijn. Leuk om weer te beginnen! Rutger.” Jan Willem: “Rutger: de enige die witte tenues heeft, is Ramon. Sterker nog, hij heeft een tas vol. Ik neem aan dat hij voor jou het tenue met nummer 8 wel ‘over’ heeft.”
Probleem was wel dat nog wat spullen ontbraken. “Heren, ik zal even kijken of Piet ‘de pet’ Veen, Aai ‘de sok’ Markesteijn en ‘Bolle’ Kees Versteeg ook nog een tenue hebben. Na de kampioenswedstrijd in 1970 liep het een beetje uit de hand en ben ik het zicht kwijtgeraakt. Groeten, Wim.” Rob U.: “Wat een gedoe allemaal……” Ik ben benieuwd hoe zeer Rob U. zich gaat inspannen om de genoemde problemen aan te pakken. Waarschijnlijk net zoals op het veld.
Uiteindelijk misten we nog drie nageleverde broekjes die op de voetbal opgehaald dienden te worden. Gelukkig zorgde Johan daarvoor.

We begonnen wat stroef, de een meer dan de ander. Dat eerste gold vooral voor Wim. De eerste de beste keer dat de bal bij hem in de buurt kwam, resulteerde in een merkwaardige struikel- en valpartij. Gelukkig had de rest geen moeite met de bal. Al na een paar minuten veroverde Wilco halverwege de vijandelijke helft de bal. Hij schoof de bal naar links op Kenneth die vrij voor de keeper de bal in de linker benedenhoek deponeerde. Daarna volgde een spetterend kwartier.
Na wervelend combinatievoetbal kon Alex vanaf rechts voorzetten. De bal werd bij de verre paal ingekopt door …. ja echt waar, Rob U.! U denkt waarschijnlijk dat het om een schrijffout gaat. Of dat de opticien geraadpleegd moet worden. Dat laatste dacht iedereen langs en binnen de lijnen ook, maar nee hoor, het is echt zo. Rob U. was echt helemaal naar voren gelopen, was echt het strafschopgebied ingegaan, had zich echt vrijgelopen, was echt richting de bal gelopen toen die zijn kant op kwam en had echt de bal van zijn voorhoofd laten stuiteren waardoor het 2-0 werd. Rob U. kondigde zelfs aan voor een hoge notering op de topscoorderslijst te gaan. Nou niet gaan overdreven, Rob. Eén zwaluw maakt nog geen zomer. En het was trouwens zijn eerste treffer van dit decennium. En dat voor iemand die op papier een aanvallende middenvelder is.

Alex was intussen helemaal los. “Als zelfs Rob U. een voorzet van mij kan inkoppen, moet iemand anders dan ook kunnen”, moet hij gedacht hebben. Want kort na de 2 – 0 liet hij wederom van rechts een fraaie voorzet van zijn rechtervoet vertrekken. Dit keer kon Kenneth bij de tweede paal vrij inkoppen.
Na een minuut of 20 stond het zelfs 4 – 0 toen Rutger een schitterende individuele actie prima afrondde. Daarna namen we wat gas terug, zodat de Zondagveteranen ook eens aan de bal kwamen. Ze kwamen echter niet tot kansen. Dat vond Marcel kennelijk zo zielig, dat hij besloot letterlijk een handje toe te steken. Nadat de bal na een voorzet vanaf onze linkerkant langs ons doel was gegaan, duwde Marcel voor de ogen van scheidsrechter Bosselaar zijn directe tegenstander Cor onder de zoden. De opnieuw foutloos fluitende leidsman kon niet veel anders dan naar het 11-meter-punt wijzen. Ruud zette de strafschop feilloos om. Niet veel later stonden we massaal te slapen toen de bal op ruim 20 meter van ons doel in de voeten van Ruud kwam. We gaven hem alle ruimte en gelegenheid om te bedenken was hij zou doen. Met onze goalie te ver voor zijn hok, was dit niet zo moeilijk voor de begaafde technicus:
4 – 2, tevens de ruststand.

Om de Zondagveteranen geen enkele illusie te geven op een voor hen schappelijke uitslag, schoten we de tweede helft uit de startblokken. Op links werd Kenneth diep gestuurd en hij werkte beheerst af. Daarna kabbelde de partij enige tijd rustig voort, mede doordat beide ploegen duidelijk last hadden van plotseling opstekende en stevige windvlagen.
We kregen pas weer de geest toen Wilco Rob U. kwam aflossen. Na een fraaie aanval over rechts legde Arie vanaf de achterlijn terug op Wilco. Wilco legde de bal voor waar Kenneth de bal maar met zijn hoofd binnen hoefde te lopen, zijn tweede kopbal en vierde treffer van de ochtend. Niet veel later dwong Wilco door uitstekend storen de ZondagVE1-verdediging tot het maken van een fout. De bal belandde in de voeten van Arie die alleen voor de doelman fraai met buitenkant rechts voor de 7 – 2 zorgde. En weer een paar minuten later beloonde Wilco, samen met Kenneth Speler van de Week, zijn uitstekende optreden door alleen op de keeper af te gaan en te scoren.
In de slotminuten geloofde we het wel en gaven we de Zondagveteranen de mogelijkheid de uitslag iets te milderen. Addy vd K. werd diep gestuurd. Volgens iedereen duidelijk in buitenspelpositie, maar grensrechter Jan Willem was klaarblijkelijk bang dat als hij zou vlaggen, hij op vrijdagavond niet meer mee zou mogen trainen met de veteranen en hield de vlag daarom maar omlaag. Met een fraaie boogbal legde Addy de 8 – 3 eindcijfers vast. De tweede lob van de ochtend, daar zal onze doelman aan moeten gaan werken. Twee keer gespeeld in onze witte tenues, twee keer gewonnen. Prachtige cijfers.

Het was weliswaar slechts een oefenwedstrijd, maar desalniettemin belooft de seizoensopening veel. De basis staat. Voor de afwezigen rest voorlopig de reservebank.
Het beleef na afloop nog lang gezellig, maar de derde helft verloren we uiteraard kansloos. Je kans veel zeggen over de Zondagveteranen, maar de derde helft hebben ze al geen jaren meer verloren.

Opstelling: Frank L.; Marcel (60. Rainier), Johan, Rutger (84. Marcel) en Luciën; Alex, Ramon, Peter (30. Wim) en Rob U. (74. Wilco); Wilco (46. Arie) en Kenneth.
Scheidsrechter: de heer Peter B.
Assistent-scheidsrechter eerste helft: Arie.
Assistent-scheidsrechter tweede helft: Jan Willem.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.