Papendrecht 2 – Rood Wit W 5: 0 – 1

Papendrecht 2 – Rood Wit W 5:  0 – 1

Op zondag 2 oktober; naamdag van de heilige Georgius van Filadelfia; de Internationale Dag van de Geweldloosheid ter ere van de geboortedag van Mahatma Gandhi; 65 jaar nadat de eerste Nederlandse televisiezender, Nederland 1, werd gelanceerd; een dag nadat C.J.M. de Bruin na een ambtsperiode van 15 jaar zijn functie als burgemeester van de gemeente Papendrecht had neergelegd; een dag na de Nationale Kringloopdag; tijdens het Wetenschapsweekend; traden we op veld 4 van het Slobbengors aan tegen Rood Wit W 5.

Het was qua spelers net zo hopeloos als vorig week. De ene na de andere afmelding. Wim en Alex kwamen niet omdat ze deelnamen aan de singleloop in Breda. Wij dachten altijd dat ze al jaren gelukkig zijn met hun wederhelften, maar dat ligt kennelijk toch wat anders. Rainier deed wel gewoon mee met het voetballen en ging daarna ook nog lopen in Breda. Maar hij deed met zijn gezin mee aan de familieloop. Daar zit het dus wél goed.
Ramon maakte het nogal onduidelijk: “Aankomende zondag kan ik helaas nog spelen…” “Hé Ramon, je schrijft: “Aankomende zondag kan ik helaas nog spelen…” Speel je nou wel of niet mee? Groeten, Jan Willem.” Ramon: “Ik kan niet spelen.” “Hi all, vanmorgen even wat loopoefeningen gedaan (ja dat kan ik in de baas zijn tijd!) maar ik verwacht een bijzonder kort optreden zondag (opspelende hamstrings). Dit verhoogt onze winstkansen natuurlijk weer maar i.v.m. invallers…..be ready. Groet Robbie S.” “Wat is bijzonder kort Rob? Zoals je hebt kunnen lezen, hebben we eigenlijk geen wissels, zeker niet tijdens de eerste helft. Groeten, Jan Willem.” “Ik verwacht niet langer dan een kwartier / 20 minuten op halve kracht te kunnen. Groet Rob.” Halve kracht is nog altijd veel meer dan normaal, wanneer sprake is van geen kracht, maar Rob S. zou het gewoon uitstekend doen. Net als Jan Willem is hij kennelijk beter wanneer hij geblesseerd is dan fit. Maar hopen dat ze voorlopig niet fit worden.
Gelukkig hadden we nog de nodige soort van fitte mensen. Frank G.: “Ik hoop erbij te zijn!” “Allemaal gefeliciteerd met deze mooie overwinning! Ik ben er. Met vriendelijke groet, Peter Bouw.” “Jan Willem, ik ben van de partij! Groeten, Luciën.” “Hi, ik ben er, Gr Rainier.” “Hoi JW, zondag sluit ik weer aan bij het team. Groet, Arie.”

Op een gegeven moment hadden we zoveel afmeldingen, dat we er niet genoeg hadden en wellicht gastspelers nodig zouden hebben. Daarom vroegen we aan Alex en Rob U. om hun rood-zwarte voetbaltenue af te geven. Alex deed dat keurig, Rob U. uiteraard niet. We spelen al sinds mensenheugenis in een zwart shirt met rode V en een rode broek. Rob presteerde het om in plaats van een rode een zwarte sportbroek door de brievenbus van Johan te proppen.
Het vastleggen van gastspelers wilde niet lukken. Topvedette Arjan van T. gaf aan graag mee te willen spelen, totdat hij vernam dat hij dan de plaats in zou moeten nemen van Rob S. Toen haakte hij subiet af. De heer Van T. was waarschijnlijk bang voor een afgang als hij het veld in zou moeten voor de man wiens veters hij niet eens mag strikken.

Om alsnog aan genoeg mensen te komen deed de teammanager de oproep om gewoon te komen als het enigszins zou kunnen. Dat leek te helpen. “JW, heb helaas feestje zaterdag en enkel is slecht. Wellicht 1 helft spelen en dan liefst de 2e helft. Groet, Marcel” Na een dringende tweede oproep schreef hij: “JW, ik probeer er om van het begin bij te zijn, weet niet of ik een hele wedstrijd kan spelen. Groet, Marcel.” “Ik kom zaterdag thuis maar heb er dan wel een lange reis op zitten. Het liefst sla ik over, maar in geval van nood kun je op me rekenen. Gr Edwin.” “Ik zou je willen vragen in de rust te komen Edwin. Dan zien we wel of je erin kan of moet. Dat telt uiteraard als wisselbeurt(en). Alvast bedankt. Groeten, Jan Willem.” “JW, ik hoef geen noodinvaller te zijn en kan gewoon de volledige 90 min spelen.” “Bedankt Edwin, dan spelen we mogelijk tenminste een deel van de wedstrijd met 11 man. Groeten, Jan Willem.” Kenneth: “Kom als noodinvaller en kijk even aan of ik in de tweede helft wat minuten kan meepikken. Kessi.”
“Hallo allemaal, het lijkt erop dat we toch net genoeg mensen hebben voor zondag. Met 7 afmeldingen en twee noodinvallers inclusief mezelf komen we aan 14 man. We moeten dan nog wel een vlagger hebben de eerste helft. Kenneth: ben jij er gewoon om 10 uur of kan een geblesseerde (Frank L.?) beginnen als vlagger? Ik kan alleen niet koppen. Dus tijdens corners ga ik niet in het strafschopgebied staan. Dan zal iemand anders mijn gebruikelijke plek bij de paal moeten innemen. Groeten, Jan Willem.”
Kenneth: “Ik ben er om 10:00 uur en doe wel wat kunstjes met die vlag dan… Kessi.” Frank L.: “Ik ben er 10 uur om te vlaggen.” Ramon: “Vlaggers genoeg!” Frank L. meldde echter op zondagochtend: “JW, ik kom niet supporteren, ben op mijn werk.  Succes.” Je zou denken dat Kenneth als vlagger zou beginnen. Maar nee hoor, van Kenneth uiteraard geen spoor. Dus moest de teammanager zelf beginnen met vlaggen.

Zoals vermeld rekende de teammanager op 14 man. Tot zijn verbazing en vooral grote teleurstelling hadden we er echter maar 12. Vanaf de aftrap was derhalve al duidelijk dat het zeer moeilijk zou gaan worden. Dat werd alleen maar moeilijker toen we na 35 minuten al geen wissels meer hadden omdat Peter met een hamstringblessure naar de kant moest. Desondanks speelden we een prima eerste helft. Achterin gaven we praktisch niets weg en voorin waren we voortdurend gevaarlijk. Na een hoekschop van links van Frank G. kopte Johan over. Even later kon Frank G. alleen op de doelman van de gasten afgaan. Hij passeerde deze, maar had vervolgens volgens eigen zeggen geen kracht meer om er daarna iets goeds mee te doen. Dat vonden wij een wel vrij verrassende verklaring aangezien hij geen minuut later de bal naar Fokker ramde. Met vijf man zijn we gaan zoeken, zelfs in de stromende regen, maar van de bal geen spoor meer.
Een paar minuten voor rust werd na een fraaie aanval over rechts Rainier gehaakt in het strafschopgebied. Iedereen rekende op een strafschop, zelfs de begeleiding van de gasten sprak van een overduidelijk penalty, maar de arbiter floot niet.

In de rust gaf Rob S. aan dat hij niet nog een keer 45 minuten kon spelen. Gelukkig hadden de Zondagveteranen genoeg mensen en waren ze bereid Peter K. aan ons af te staan. Nogmaals een geweldig gebaar mannen, klasse.
In de loop van de tweede helft werd het lastiger en lastiger. Johan werd diverse malen zodanig flink onder handen genomen dat hij eruit moest. En dus moest Rob S. alsnog binnen de lijnen. Dat betekende dat we met Wilco, Luciën, en Man van de Wedstrijd Rainier nog maar drie wedstrijdfitte mensen over hadden.
Doelman Frank L. was er niet. Eric was lange tijd flink ziek geweest en kon daarom eigenlijk niet voetballen, maar was wel bereid om net als de week ervoor onder de lat te gaan staan. Jan Willem maakte zijn eerste wedstrijdminuten in een half jaar tijd, maar hij was eigenlijk nog niet hersteld van zijn hersenschudding. Marcel had urenlang zijn kapotte enkel gekoeld en dankzij de drank van de nacht ervoor en zijn karakter bleef hij op de been, zij het met veel moeite. Arie had door omstandigheden maanden geen hele wedstrijd kunnen spelen, maar maakte noodgedwongen de 90 minuten vol. Datzelfde gold voor Edwin, die nog geen etmaal daarvoor op Schiphol geland was na een vlucht vanuit Hong Kong. En ook bij Frank G. was het in zijn hamstrings geschoten. Strompelend en hinkend hield hij het vol tot het laatste fluitsignaal. Intussen was Kenneth gearriveerd. Maar ondanks zijn toezegging zonder spullen. Lekkere noodinvaller.

We konden niet veel meer doen dan op 0 – 0 spelen, want door alle geblesseerden waren we nauwelijks meer in staat om een fatsoenlijke aanval op te zetten. We bleven lange tijd gedisciplineerd en gegroepeerd spelen en hielden het daardoor lange tijd achterin dicht. In de slotfase meenden enkelen helaas dat we nog wel zouden kunnen winnen en gingen op eigen initiatief uit de organisatie lopen. Zes minuten voor tijd maakte Rood Wit W 5 daar direct gebruik van. Via onze rechterkant konden de gasten ongehinderd richting ons strafschopgebied lopen. Vanaf de rand van de 16 haalde een Brabander uit. Het was het enige goede schot binnen de palen en het was direct raak.

In de laatste minuten probeerden we nog van alles om te scoren en dat lukte nog zowaar ook. Vanaf onze rechterzijde werd een bal de diepte ingestuurd. De grensrechter vlagde voor Wilco die aan de rechterkant in buitenspelpositie stond. Volgens de spelregels was het echter geen buitenspel aangezien Wilco niet aan het spel deelnam. De bal ging naar links naar Rob S. die op het moment van spelen nog vóór zijn man stond en zich dus niet in buitenspelpositie bevond. Rob S. liftte de bal fraai over de doelman in het doel, maar de goal werd niet toegekend. Het is de Week van de Scheidsrechter en we zeggen er daarom maar niks van, maar willen toch wel even wijzen op de spelregels die hier te downloaden zijn  >>
Veel storender vind ik het als regelaar dat we voor de zoveelste keer met minder man stonden dan naar voren leek te komen uit de correspondentie. Zo gaat voor mij de lol er wel vanaf natuurlijk. Mensen, werk nou eens mee zodat het voor mij ook leuk blijft. Als je je niet specifiek afmeldt of als je zegt te komen als noodinvaller, kom dan gewoon met je voetbaluitrusting. Of regel zelf een speelgerechtigde gastspeler en laat dat nou eens niet aan anderen over. Dus scheid nou eens uit met je ploeg duperen en mij te frustreren en doe dat nou gewoon.
De 0 – 1 nederlaag kan moeilijk onverdiend genoemd worden gezien het spelbeeld. Maar het was toch wel heel zuur gezien al onze inspanningen, maar door alle kreupelen was het gewoon nauwelijks mogelijk om er meer van te maken. Toch hulde omdat iedereen alles gegeven had.

De derde helft wonnen we overigens overtuigend. Jan Willem wilde vanwege zijn verjaardag een rondje geven. Maar toen hij, net als Arie, Johan en Edwin drijfnat van de regen na het tevergeefs zoeken naar de verdwenen wedstrijdbal de kantine binnenkwam, zaten daar alleen nog maar Eric en Frank G. Dat werd een lekker goedkoop rondje. Gelukkig verhoogde Johan de feestvreugde door een schaal met hapjes aan te laten rukken. En het duurde even, maar uiteindelijk kreeg gastspeler Peter K. nog een welverdiende gele rakker. Nogmaals bedankt dat je ons uit de brand wilde helpen Peter.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.