Gesta 3 – Papendrecht 2: 4 – 2

Gesta 3 – Papendrecht 2:  4 – 2

Op zondag 29 januari; naamdag van de heilige Silvanus van Emesa;
401 jaar nadat de Nederlandse ontdekkingsreizigers Jacob le Maire en Willem Corneliszoon Schouten de doorgang naar de Grote Oceaan ontdekten bij Kaap Hoorn; 121 jaar nadat Emile Herman Grubbe voor het eerst röntgenstraling toepaste bij de behandeling van borstkanker;
131 jaar nadat de Duitse uitvinder en technicus Carl Friedrich Benz de rechten deponeerde voor de ‘Patent Motorwagen’ die algemeen gezien wordt als de eerste auto; speelden we de eerste competitiewedstrijd van 2017, tevens de laatste wedstrijd van de heenronde. In Galder wachtte ons het derde van RKVV Gesta.

Galder is een dorp van ongeveer 1.000 inwoners in de gemeente Alphen-Chaam, vlakbij de grens met België. Omstreeks de 10e eeuw moet op de plaats van het huidige Galder al een nederzetting zijn geweest. In 1299 werd de plaatsnaam voor het eerst vermeld. In een document werd het tiendrecht toegewezen aan de Abdij van Thorn. Aan de noordzijde van het huidige dorp bevonden zich de hoeven van deze Abdij, waaronder de Oude Hoeve van Galder ofwel de Cijnshoeve, die voor het eerst genoemd werd in 1343. Het dorp telt drie rijksmonumenten.

Voor aanvang had Gesta 3 nog geen enkel punt en veruit het minste aantal gemaakte doelpunten. Wij staan erom bekend dergelijke ploegen te onderschatten en ze in het zadel te helpen. Op weg naar Galder speculeerden Jan Willem en Eric er in de auto dan ook over dat we vandaag de gastheren van de hatelijke nul zouden gaan verlossen.
We bleken het onszelf vooraf bijzonder moeilijk gemaakt te hebben. Op vrijdag hadden we er nog 18. Kennelijk voor een aantal mensen reden om te denken weg te kunnen blijven. Voor vertrek naar sportpark De Leeuwerik dachten we nog over 15 man te kunnen beschikken om in kleedkamer 2 te constateren dat we slechts 13 mensen hadden inclusief enkele spelers die geen 90 minuten zouden kunnen spelen.
Johan had de afgelopen maanden hard getraind om de vrijdag voor de wedstrijd 200 km te schaatsen op de Weissensee in Oostenrijk om zo geld op te halen voor het goede doel. Op zich geweldig natuurlijk. Op zaterdag was hij naar huis gereden. Op zich prima, maar om dat nou als excuus aan te grijpen om op zondag op bed te blijven liggen, is wel slappe hap zeg. Slapjanus!
Gesta 3 stond dan weliswaar stijf onderaan na alles verloren te hebben, maar veel wedstrijden waren maar nipt verloren gegaan. Volgens de gastheren hadden ze voortdurend met pech en blessures te maken en hadden ze steeds hun beste spelers moeten afstaan aan hogere teams. Voor het eerst dit seizoen konden ze in hun sterkste formatie optreden. Zoiets hebben wij nou altijd.

We begonnen desalniettemin furieus. In de eerste paar minuten zetten we Gesta 3 vast en kregen we de nodige kansen, maar die werden niet benut. In de 20e minuut beloonden we ons goede spel. Rutger stuurde Arie aan de linkerkant diep. Zijn afgemeten voorzet bereikte Wilco die oog in oog met de Gesta-doelman kalm bleef: 0 – 1. Een minuut later had de score zomaar verdubbeld kunnen worden. Na een nieuwe fraaie aanval loste Wilco een schot. De bal raakte eerst de binnenkant van de linkerpaal en bleef daarna op de doellijn liggen. Frank G. had met stevig doorzetten gevolgd door een sliding kunnen scoren, maar hij staat erom bekend dat hij zijn tenue niet vies wil maken.
In de slotfase van het eerste bedrijf verhoogde de thuisploeg het tempo. Frank L. wist enkele doelpogingen onschadelijk te maken, maar na één van zijn reddingen viel de bal ongelukkigerwijs voor ons pardoes voor de voeten van de Gesta-spits, die niet kon missen: 1 – 1, tevens de ruststand.

In de rust bleek dat het wel heel moeilijk zou gaan worden. Rutger had al voor rust het veld moeten verlaten en ook Arie kon vanwege een blessure niet meer verder, waardoor we al voor aanvang van de tweede helft geen fitte wissels meer over hadden, terwijl we 48 uur eerder nog 7 wissels leken te hebben. Zondag 2 ten voeten uit.
In de 5e minuut na rust bleek de gifbeker nog lang niet leeg. Aan onze linkerkant, niet ver van de punt van het strafschopgebied, kreeg Gesta 3 een makkelijk gegeven vrije trap. De centrale middenvelder ging achter de bal staan om een voorzet te versturen. Hij raakte de bal echter volkomen verkeerd, waardoor deze onhoudbaar langs onze verbouwereerde goalie in de verre bovenhoek zeilde: 2 – 1.

Toen na bijna een uur ook Wim geblesseerd het veld uit moest, leek het al over en sluiten. Arie toonde karakter door ondanks een zware enkelblessure weer binnen de lijnen te komen, maar ondanks zijn wilskracht kon hij uiteraard zijn normale niveau bij lange na niet benaderen. Verder voetbalde Marcel mee, waarvan het überhaupt een wonder is dat hij er was. Verder poogde Jan Willem voor het eerst in bijna 10 maanden de 90 minuten vol te maken. En dan hadden we Alex nog, waarvan we de indruk hadden dat hij totaal geen idee had waar hij was en waar hij mee bezig was. Als we hem gezegd zouden hebben dat hij op bed lag te dromen dat hij met ons aan het voetballen was, had hij het zeker geloofd. Zelfs de tegenstanders vroegen wat er met hem aan de hand was.
De KNVB van het district Zuid I had voor zaterdag vanwege de afgelopen vorstperiode alle competitiewedstrijden in de B-categorie afgelast. Verder hadden bijna alle verenigingen uit de regio al op zaterdag de wedstrijden voor zondag afgelast. Alex was er kennelijk blind van uitgegaan dat de wedstrijd afgekeurd zou gaan worden. Hij was daarom op zaterdag met zijn vrouw naar een jeneverstokerij gegaan om daar tientallen verschillende soorten drankjes te proeven. Hij had ’m daar kennelijk zo geraakt, dat hij vandaag de eerste 85 minuten helemaal niets raakte. Maar het moet gezegd: de laatste vijf minuten deed hij aardig mee.

Desondanks bleven we gaan en na ruim driekwart wedstrijd volgde de beloning. Middels een prachtige pass stuurde Peter Wilco diep. Wilco wilde rechts om de doelman gaan, maar die tikte met zijn handen Wilco ondersteboven: strafschop. Vanaf 11 meter faalde Wilco niet: 2 – 2.
Na de gelijkmaker hadden we het duel aardig onder controle. Gesta 3 wist slechts één fatsoenlijke aanval op te zetten, maar die leidde prompt tot de 3 – 2.
In de slotfase zetten we alles op alles en de gelijkmaker hing in de lucht. Na een aanval over links kreeg Wilco de bal op een meter of 6 van het doel. Hij wist zich op fraaie wijze vrij te spelen, maar net als in de eerste helft rolde zijn schot via de binnenkant van de linkerpaal over de doellijn en daarna in de handen van de Gesta-doelverdediger. Een minuut later volgde een nieuwe fraaie aanval over links. Peter leverde wederom een fantastische voorzet af. Eric was naar voren geslopen en had zich prima vrijgelopen. Hij stond op een meter van het lege doel, maar zag de bal laat aankomen en doordat de bal opstuitte vlak voordat hij wilde uithalen, raakte Eric de bal niet goed en knalde hij over. Dat Gesta 3 in blessuretijd na een counter nog een keer scoorde, was louter voor de statistieken, eindstand: 4 – 2.

Op het oog lijkt de nederlaag tegen een ploeg die daarvoor 11 keer verloren had, een afgang, maar daar valt wel een kanttekening bij te plaatsen. Vorig seizoen verloren we tot twee keer toe van een team met nauwelijks punten en toen was inderdaad telkens sprake van een blamage, dat leek absoluut nergens op. Deze keer was het weldegelijk anders. Om te beginnen was de thuisploeg gemiddeld bijna 30 jaar jonger dan wij. Verder waren ze voor het eerst op volle oorlogssterkte en als ze vaker in die formatie kunnen spelen, gaan ze absoluut meer punten halen. Binnen onze mogelijkheden hebben we het zeker niet slecht gedaan. Iedereen heeft hard gewerkt, maar door de vele blessures en halffitten gecombineerd met de nodige pech op belangrijke momenten zat een punt er deze keer helaas niet in.
De Aanmoedigingsprijs is voor Marcel. Johan is Geldinzamelaar; Eric Grensrechter, Arie Bikkel, Frank L. Doelman en Wilco Man van de Week.

Bij het omkleden in de kleedkamer had Frank G. uiteraard weer het hoogste woord. Hij begon een warrig verhaal waarin termen voorkwamen als ballen, stijf, hard, glibberig, witte saus, warm, doorslikken, bruin, druipend nat over je lippen en kin en meer van dat al. In de kantine liet hij een schaal met bitterballen aanrukken inclusief twee bakjes met mayonaise en mosterd. Waarschijnlijk had hij het daarover gehad. Daarvoor had trouwens ook Luciën een schaal met hapjes aan laten rukken. Kortom, de sfeer en gezelligheid waren weer top. Op naar de volgende nederlaag!

Opstelling: Frank L.; Wim (59. Arie), Luciën, Rainier en Jan Willem; Alex, Rutger (32. Marcel), Peter en Arie (46. Eric); Wilco en Frank G.
Grensrechter eerste helft: Eric.
Grensrechter tweede helft: Arie (59. Wim).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.