Moerse Boys 6 – Papendrecht 2: 6 – 1

Moerse Boys 6 – Papendrecht 2:  6 – 1

Op zondag 5 februari; naamdag van de heilige Adelheid van Vilich; de 177e geboortedag van de Schotse industrieel ontwerper John Boyd Dunlop, uitvinder van de opblaasbare rubberband; de 36e sterfdag van de Nederlandse sportverslaggever en presentator Barend Barendse; een dag na de Dierenmarkt en Meet & Greet met Martin Gaus in Winkelcentrum De Westpolder; reisden we naar Zundert voor de confrontatie met Moerse Boys 6 die we nog maar twee speelronden terug op het Slobbengors ontmoet hadden. We hebben weer een vreemd programma dit seizoen.

Het dorp Zundert, geboorteplaats van Vincent van Gogh, heeft bijna 8.000 inwoners en is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente. Hoewel de naam pas voor het eerst in 1157 in schriftelijke bronnen opdook, was de streek al ver voor het begin van onze jaartelling bewoond. Economisch was Zundert eeuwenlang afhankelijk van de turfwinning. Het dorp lag oorspronkelijk in een hoogveengebied. Tegenwoordig staat de plaats bekend als centrum van de boomkwekerij. Zundert kent 26 rijksmonumenten.

Toen Peter, Alex, Eric en Jan Willem tegen half 10 bij sportpark De Akkermolen aankwamen, zaten Rob & Rob gezellig keuvelend aan de koffie in de kantine. Rob U. was er naar eigen zeggen al om 5 over 9. Hij was extra vroeg van huis vertrokken omdat zijn navigatie niet werkt in de buurt van Zundert. Volgens ons werkt zijn navigatie op het veld al jaren niet meer. Hoe zo’n man voor de komst van navigatieapparatuur ooit op zijn plaats van bestemming gekomen is, is ons een raadsel. Je had je ook van tevoren kunnen voorbereiden Rob, bijvoorbeeld met behulp van landkaarten.
In kleedkamer 8 werd Johan overladen met complimenten vanwege zijn geweldige prestatie van het uitrijden van een schaatstocht van 200 km op de Oostenrijkse Weissensee. Volgens hem was het voor het goede doel. Dat bleek een splinternieuwe leasebak van de zaak te zijn. Niet verkeerd.

Nadat iedereen zijn waardevolle spullen in de daarvoor bestemde tas gedaan had, ging Jan Willem zoals gebruikelijk deze inleveren. Moerse Boys heeft in de Commissiekamer een aantal kluisjes staan waarin spullen opgeborgen kunnen worden. Daarvoor dient eerst aan de binnenkant van het deurtje een euromunt gedeponeerd te worden waarna de kluis op slot gedraaid kan worden. De sleutel kan er daarna uitgehaald worden. Na afloop gebruik je de sleutel om het slot weer open te draaien waarna je de euromunt weer terugkrijgt.
Jan Willem is nogal kippig en draagt daarom normaal een multifocale bril. Maar in zijn sportbril heeft hij geen leesgedeelte, waardoor het hem enige moeite kostte voordat hij een munt gevonden had. Om vervolgens te constateren dat het hem niet lukte om een kluisje op slot te krijgen. Dan maar hulp gehaald. Maar na meerdere pogingen bij verschillende kluisjes lukte het ook de Brabander niet. Totdat hij in de gaten kreeg dat Jan Willem het probeerde met een munt van 20 eurocent in plaats van met een euromunt. Tja. Met een euromunt lukte het uiteindelijk wel.

In de thuiswedstrijd hadden we het Moerse Boys 6, dat nog zonder puntenverlies is, knap lastig gemaakt. We kwamen zelfs met 2 – 0 voor en hadden lange tijd zicht op een stunt. Sein voor de gastheren om het deze keer anders aan te pakken. Nadat wij na een lange wandeling eindelijk op veld C gearriveerd waren, hadden zij er al een lange warming-up opzitten. Bovendien begonnen ze in hun sterkste opstelling en gingen ze als een wervelwind tekeer. Toen die enigszins ging liggen, stond het 4 – 0.
Het laatste kwartier voor rust was duidelijk voor ons. Onder leiding van de uitblinkende en ontketende Duinen gingen we op jacht naar treffers. Na een fraaie dieptebal van Duin1 op Duin2 – beter gezegd: Duin2 op Duin1 – begon onze jongeling aan een fantastische solo. Nadat hij drie oranjehemden het bos in had gestuurd, zag hij dat hun goalie wat ver voor zijn doel stond. Met een magistrale lob van ruim 25 meter zorgde hij voor de 4 – 1. Je kunt duidelijk zien waar hij zijn talent van heeft. Zo vader zo zoon. De aansluitingstreffer leek een kwestie van tijd, maar helaas voor ons werd de jacht erop onderbroken door het rustsignaal.

De leiding van Moerse Boys 6 had kennelijk het gevaar onderkend en had de opdracht gegeven het duel na rust zo snel mogelijk te beslissen en dat gebeurde ook. Na een uur stond het 6 – 1.
Ook deze keer hadden we enkele malen flink pech met de tegentreffers. Nummer 5 is het beste voorbeeld. Vanaf onze rechterkant werd de bal voorgezet. Het leek zonder gevaar, maar via een kluts caramboleerde de bal opeens voor de voeten van doelman Frank L. Hij wilde deze met links wegschieten, maar door een rare stuit op een polletje raakte hij de bal niet goed. Deze rolde vervolgens over de voeten van Jan Willem pardoes voor de rechtervoet van een Zundertse aanvaller die de bal maar in het lege doel hoefde te leggen.
Wijs geworden door de 5e tegentreffer leek het Jan Willem een goed idee om, toen er een nieuwe voorzet kwam van onze rechterkant, de bal rigoureus weg te rossen. Voor Eric was het jammer dat zijn gelaat zich in de baan van het schot bevond waardoor hij knock-out ging. Voor wie Eric kent, is dat op zich al een prestatie. Na een paar minuten krabbelde hij met een bloedneus overeind om zich daarna wankelend richting onze dug-out te begeven waar overigens geen fitte speler meer zat.

Vlak voor rust was Duin1 ongelukkig in botsing gekomen met twee tegenstanders, met stevige hoofdpijn tot gevolg. We hadden hem daarom uit voorzorg aan het begin van de tweede helft langs de kant gehouden. Daarnaast bleek Rob S. in de rust niet meer verder te kunnen, waarna hij de vlag overnam van Peter, die daardoor de hele tweede helft mee moest spelen, terwijl hij vanwege een blessure geopteerd had voor een invalbeurtje. Verder moest Jan Willem voor de tweede achtereenvolgende keer de 90 minuten volmaken, terwijl hij steeds meer last van pijntjes kreeg. Niet zo gek natuurlijk. Het is voor hem jaren geleden dat hij twee zondagen na elkaar een hele wedstrijd wist vol te maken. Verder was Marcel niet helemaal fit en snakte ook Duin2 naar het eindsignaal omdat hij al geen maanden zolang gevoetbald had. Tot slot was Alex de hele week zwaar ziek geweest en had zich daarom eigenlijk af willen melden, maar omdat we er zo weinig hadden, was hij toch maar gekomen. Klasse Alex! Op een gegeven moment kon hij echt niet meer verder, waardoor een zwaar aangeslagen Eric toch maar weer binnen de lijnen kwam.

Het was op zich bijzonder knap dat we het met zo’n zwaar gehandicapte equipe zo goed volhielden. Sterker nog: in het laatste kwart lieten we de aanstaande kampioen alle hoeken van het veld zien. We veroverden zelfs de bal nadat we ze op hun eigen helft opgejaagd en vastgezet hadden. Nooit meegemaakt. We kregen zelfs de nodige mogelijkheden, maar waar zoals gebruikelijk de bal voor de tegenstander steeds goed viel, viel die voor ons steeds nét verkeerd. Rob U. kreeg de beste kans. Na een fraaie aanval over rechts had hij alle gelegenheid om de bal langs de keeper te schuiven, maar hij liet de bal lopen, waardoor de doelverdediger redding kon brengen.
Rob U. viel vandaag op door een recordaantal kopballen, zoals Duin2 terecht opmerkte. Ook dat hadden we nooit eerder meegemaakt. Eén ervan was bijzonder fraai: met een keurig knikje kopte hij de bal over het hek, waardoor wij even konden bijkomen en een tegenstander de bal uit het struikgewas tussen de bomen moest halen. Dit deed Rob U. denken aan die keer dat hij een bal ging halen en achterna gezeten werd door een koe. Ik moest even denken waar dat ook alweer was. Het was in Oosteind tegen OVV’67.

Tien seconde voor tijd kwam Rainier nog aanzetten om ons naar een gelijkspel te supporteren, maar de tijd was daarvoor tekort, waardoor de eindstand een terechte 6 – 1 werd. Maar ach, iedereen had bijzonder hard gewerkt en het was een bijzonder leuke pot voetbal met een uitstekende leidsman tegen een uiterst correcte ploeg die zonder problemen kampioen gaat worden. Rainier is uiteraard Supporter, Frank L. doelman en Rob S. Grensrechter van de Week. De Duinen zijn uiteraard Spelers van de Week.
In de drukke kantine bleef het nog lang gezellig. Ook deze keer zette Luciën de mensen van de keuken aan het werk en liet patat en stukken frikandel aanrukken. Super bedankt weer Luciën! Jan Willem was heen meegereden met Eric, maar het leek hem verstandig om dat terug maar niet te doen. Gelukkig was Alex bereid hem mee te nemen. Zo kwam alles toch weer goed.

Eric: “Volgende wedstrijd met helm op…..”

Commentaren zijn niet meer mogelijk.