Papendrecht 2 – VVR 6: 4 – 1

Papendrecht 2 – VVR  6:  4 – 1

Op zondag 19 februari; naamdag van de heilige Bonifatius Kloetink;
80 jaar nadat Koningin Wilhelmina een Koninklijk Besluit ondertekende waarin staat dat rood, wit en blauw de kleuren van de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden zijn; 58 jaar nadat het Verenigd Koninkrijk Cyprus haar onafhankelijkheid gaf; 139 jaar nadat de Amerikaanse uitvinder Thomas Alva Edison octrooi verkreeg op de fonograaf; 7 jaar nadat het IUPAC het scheikundig element met atoomnummer 112 Copernicum noemde ter ere van Nicolaas Copernicus; speelden we op veld 4 van het Slobbengors de eerste thuiswedstrijd van 2017 tegen VVR 6.

De laatste wedstrijd, uit tegen de aanstaande kampioen Moerse Boys 6, regende het afmeldingen. Nu we tegen een ploeg moesten, die op de ranglijst bij ons in de buurt staat, wilde vrijwel iedereen opeens meedoen. “De 19e ben ik erbij. Groeten, Luciën.” Rutger: “Ik ben erbij.” Frank L.: “Ik ben er de 19e weer als alles heel blijft.” Ik ben er zondag bij. Groeten Alex.” “Ik hoop er weer bij te zijn! Frank getraind en fit! Basis. Gr. Frank G.” Nou basis, ik dacht maar eens op de bank beginnen.
Kenneth: “Ik ben niet helemaal fit en ga voor een halfje. Kessi, de matador die de stieren verwart door de flamenco te dansen.” Ramon: “Dat ben jij toch altijd Kenneth. Zondag 19 feb ga ik i.i.g. voor 1 helft, ik zou dan graag de eerste helft willen starten…” “Goedemorgen, ik graag 1 helft om te proberen. Groet, Marcel.” Prima Marcel. Marcel: “Okidido.”

We hadden op zaterdagavond nog maar liefst 17 man, één meer dan er officieel mee mogen doen. Dat zou dus een probleem kunnen worden. Gelukkig bleek Edwin bereid zich op te offeren. “JW, ik neem aan dat er genoeg mensen zijn, dus blijf hele wedstrijd wel thuis. Volgende keer ben ik er zeker weer bij. Gr Edwin.” Maar 16 man betekent nog altijd 10 wissels. Niet iedereen kan je duidelijk maken dat hij aan de beurt is. Zo was Frank G. aan de beurt, maar maak hem dat maar eens duidelijk “Zie op de lijst 10 met minder wisselbeurten dan ik, zie ik iets over het hoofd!?” Rob U.: “Klopt….net als in het veld…” Jan Willem: “Inderdaad. Veel van de mensen op de lijst die minder wisselbeurten hebben dan jij Frank, zijn er niet (Antony, Herman) of zetten we geen wissel (Frank L.) of hebben pas 1 keer een hele wedstrijd gespeeld (Ramon).” Frank L.: “Je mag mij best wissel zetten hoor, als er liefhebbers zijn om te keepen.” Frank G.: “Da’s sportieve zelfmoord, met Frank L. 3 punten zou je denken!” Die laatste opmerking van Frank is normaal gesproken vragen om moeilijkheden, maar deze keer gelukkig niet.

Jan Willem kreeg nog een bijzonder leuke mail van Johan: “We hebben van een opticien een aantal kortingsbonnen gehad. Heel interessant want je krijgt 75% (!) korting op je complete bril. Heb je interesse? Laat ff weten, dan breng ik die bon ff langs van de week….” “Ontzettend bedankt voor het gebaar Johan, maar ik heb nu wel genoeg brillen en heb even geen behoefte aan een nieuwe. Misschien iets voor Rob U.? Hij geeft op het veld continu de indruk het niet meer te zien. Groeten, JW.”

De laatste twee wedstrijden was het een heel gepuzzel om een opstelling in elkaar te draaien omdat we niet genoeg fitte mensen hadden. Nu was het een heel gepuzzel omdat we heel veel fitte mensen hadden. Op zich best fijn.
De heenwedstrijd hadden we de enige uitoverwinning van het seizoen geboekt. Tijdens de terugwedstrijd wil dat bij ons weleens tot onderschatting leiden, maar daar was deze keer zeker geen sprake van. We waren vast van plan de eerste zege van 2017 te boeken en begonnen bijzonder fel met een middenveld dat louter uit voormalige eerste-elftalspelers bestond. Wat een weelde. Ons openingsoffensief leidde na een minuut of 20 tot de verdiende 1 – 0. Rutger stuurde Wilco op links weg. Hij zette scherp voor op Ramon die zijn langverwachte rentree bekroonde met zijn eerste treffer van het seizoen. We gingen daarna vol door in een poging de voorsprong te verdubbelen. Vooral Wilco was een plaag voor de VVR-defensie, maar in het eerste bedrijf werd niet meer gescoord.
Achterin speelden we solide, maar door enkele misverstanden kregen de gasten een paar levensgrote kansen. Iedereen deed gelukkig steeds zijn best om zijn of andermans fouten te corrigeren, zodat we voor rust de nul wisten vast te houden. De gasten hadden kennelijk wel hoop geput uit hun kansen, want in de openingsfase van de tweede helft gingen ze direct op jacht naar de gelijkmaker die vijf minuten na rust een feit was.

Na de 1 – 1 pakten we direct het initiatief om niet meer los te laten. Na een uur spelen heroverde Jan Willem in ons strafschopgebied de bal. Hij gaf die af aan Rutger die op Ramon passte, die even voor de middencirkel op onze helft stond. Ramon stuurde Kenneth diep op links die voorzette op Wilco. De VVR-doelman kwam uit, maar werd door onze spits verschalkt middels een fraaie boogbal: 2 – 1. Zouden we eindelijk weer eens een zege pakken? De scheidsrechter verstarde zo bij dat vooruitzicht dat hij met ruim 20 minuten op de klok met een blessure het veld af moest. Alex heeft al eerder al aangetoond ons als leidsman naar een zege te kunnen leiden en nam daarom het fluitje over.

Rutger speelde als vanouds ijzersterk en was weer het Dreh- und Angelpunkt. Vrijwel alles deed hij goed. Vrijwel? Ja vrijwel. We hebben steevast één kritiekpunt. Hij moet in de laatste fase vaker voor eigen succes gaan en gebruikmaken van zijn fantastische schot in plaats van een bal aan een mindere speler gunnen, die daar vervolgens weer eens niets fatsoenlijks mee doet. Slechts één keer schoot Rutger en prompt plofte de bal via de onderkant van de lat over de doellijn: 3 – 1.
Ruim 10 minuten voor tijd werd na een nieuwe, prachtige aanval Ramon op rechts vrijgespeeld. Hij zette voor op Wilco en onze topscorer faalde niet: 4 – 1. Daarna hadden we nog enkel fraaie kansen, maar gescoord werd er niet meer, al had de prima kopbal van Rutger een beter lot verdiend, maar de rechterpaal stond een nieuw succes in de weg.

Wim is Supporter, Johan Vlagger, Frank L. Doelman en de heer Bosselaar Scheidsrechter van de Week. Echt iedereen had in teamverband een puike prestatie geleverd. Het hele team is daarom Man van de Week.

Na afloop nam Rutger het initiatief om te wijzen op het belang van een goede verzorging van de voetbalschoenen. Luciën zorgt ervoor dat we er keurig bij lopen. Het is dan ook niet meer dan logisch dat ook onze voetbalschoenen er keurig uitzien. Rutger gaf het goede voorbeeld door zijn voetbalschoenen met een speciale schoenenborstel schoon te poetsen om ze daarna netjes in het vet te zetten. In het kader daarvan leende hij het potje vet, waar hij normaal een heel jaar meedoet, uit aan Frank G. Niet verstandig, want prompt was het daarvoor volle potje vrijwel leeg.
Ook deze keer zorgde Frank G. voor het hoogtepunt van de week. Hij banjerde minutenlang met ontbloot onderlijf boos door de kleedkamer omdat iemand er met zijn voetbaltas vandoor gegaan zou zijn. Dankzij Wilco kwam Frank G. er na 10 minuten achter dat zijn voetbaltas gewoon de hele tijd naast zich op de bank had gestaan. Hilariteit alom. De verklaring van Frank? Hij had die tas wel zien staan, maar die leek niet op de zijne. Alle door Luciën gesponsorde tassen zijn hetzelfde hoor Frank, met uitzondering van het nummer.

Frank G, maakte het in de kantine weer goed door een schaal met lekkere hapjes aan te laten rukken. Daarvoor had onze hoofsponsor ons al getrakteerd op een schaal patat met hapjes. Het kon niet op vandaag. Wat een feest.

Opstelling: Frank L.; Alex (46. Marcel), Johan (46. Luciën), Eric (46. Rainier) en Jan Willem; Ramon, Rutger, Peter en Rob U. (46. Frank G.); Wilco en Rob S. (46. Kenneth).
Grensrechter eerste helft: Rainier.
Grensrechter tweede helft: Johan.
Scheidsrechter: de heer P. Bosselaar (69. Alex).

Commentaren zijn niet meer mogelijk.