RSV 5 – Papendrecht 2: 1 – 3

RSV 5 – Papendrecht 2: 1 – 3

Op 17 april, paasmaandag; naamdag van de heilige Gerwinus van Oudenburg; twee dagen na het Paasontbijt op winkelcentrum Westpolder; twee dagen voor de workshop Slippers Versieren bij de Volksuniversiteit Papendrecht; speelden we de uitwedstrijd tegen RSV 5. Thuis hadden we met 1 – 4 verloren van de nummer 7 uit de stand. De laatste keer dat we in Rucphen gevoetbald hadden, hadden we met 5 – 1 verloren. De vooruitzichten waren dus slecht.

De teammanager verstuurde voorafgaand aan het voetballen de volgende mail: “De laatste wedstrijden offerden steeds mensen zich op die helemaal niet aan beurt waren. Dat betekent dat iemand die wist dat hij aan de beurt is, omdat ik dat hem meerdere malen kenbaar gemaakt heb, toch weer zijn snor of beter gezegd: zijn kale bol heeft weten te drukken. En als hij nou nog een paar keer gescoord zou hebben. Waarmee heeft hij jullie omgekocht, toch niet met stropdassen? Het betekent dat Glimbol de laatste wedstrijden van het seizoen elke keer wissel zal moeten.” “Hoi, lijkt me een prima plan, was de laatste wedstrijden toch hopeloos. Stel voor, dat ik bij voldoende spelers de komende 2 weken een dubbele wisselbeurt pak. Neem aan, dat dat gezien mijn onaantastbare status geen problemen zal opleveren!? Uiteraard ben ik er wel wanneer we zoals afgelopen week door de ondergrens van het aantal fitte spelers dreigen te zakken! Zondag kom ik natuurlijk vlaggen, maar de week erop slaap ik dan graag wat uit, lijkt me overduidelijk een win-win situatie! Gr. Frank, alias de kale Glimbol, alias Eeg.” “We hebben al in geen tijden ruim in de spelers gezeten, dus kom nou maar gewoon voor een halfje. Bij afwezigheid van Kenneth en Wilco ben jij op papier de enige, echte spits of wat daarvoor moet doorgaan.”

Ramon: “Ik ben vaker wissel geweest dan ik heb gespeeld. Ik hoop dat ik mee mag met het uitje.” “Geldt voor mij ook hoor Ramon. Daarentegen heb ik meer speelminuten gemaakt dan jij. Voor mij weleens lekker dat er een speler is die in een seizoen minder speelminuten maakt dan ik. Is in geen jaren voorgekomen. Groeten, Jan Willem.”

“Hoi JW, meld me bij dezen af voor aanstaande zondag. Net weer hardgelopen, maar mijn vriend Achilles blijft lekker bij me. Ik ben er niet bij, ook een deel van de wedstrijd niet, en wellicht de rest van dit seizoen niet meer, tenzij een Wonderdrankje Obelix mijn vriend Achilles laat verdwijnen. Succes! Grt, Kessi.” “Hoi Kenneth, staat genoteerd. Daar was ik al bang voor. Jammer hoor en vervelend voor jou en voor ons natuurlijk. Groeten, JW.” “Heren, het gaat beter met mijn rib, maar ik moet zondag helaas nog verstek laten gaan. Ik zou graag willen, maar ik kan amper mijn veters strikken. Ik zal overigens de rest van dit seizoen ook niet meer aan de aftrap verschijnen. Een gekneusde rib betekent voor mij helaas het einde van een teleurstellend seizoen. De laatste wedstrijd kom ik sowieso kijken. Grt, Ramon. “Een steeds terugkerende hamstringblessure is ook niet alles hoor. Mijn veters strikken lukt nog wel, maar zelfs het tempo van Rob U. kan ik voorlopig niet benaderen. Ik ben daarom noodinvaller. Het zit je dit seizoen niet mee Ramon. Succes met je herstel en hopelijk tot zo snel mogelijk. Groeten, Jan Willem.” Frank L.: “Die wil ik wel voor je strikken Ramon.”
Hoi Jan Willem, helaas moet ik afzeggen voor paasmaandag, ben een lang weekend in Frankrijk. Groet, Rob U.” Nou, helaas … “Allen, helaas moet ik mij afmelden voor aankomende wedstrijd. Groeten Luciën.” “JW, sorry, het gaat hem niet worden voor aanstaande zondag. Ik ben wel aan het herstellen, dus ik hoop mee te kunnen doen voor het eind van het seizoen. Mvg Antony.”

“Hi, ik kan alleen de eerste helft, hoop geen probleem. Brgds Rainier.” “Hi JW, ben er maandag weer bij. Bij voorkeur een halve wedstrijd! Groet, Arie.” Door al die afmeldingen en twijfelgevallen begon het weer aardig krap te worden. Frank L.: “Dus glimbol moet weer een hele spelen. Vragen wij niet te veel van hem.” Dan heb je het toch echt niet goed begrepen Frank L. Niet gaan overdrijven. “Hi, kan de gehele wedstrijd, ff alles omgezet, alles over voor het team. Brgds Rainier.” Frank L.: “Goed bezig.” “Fraaie actie Rainier. We kijken wel hoe het loopt maandag. Als de wedstrijd niet tot nieuwe blessures leidt en we geen afmeldingen meer hebben, kan je wellicht alsnog eerder weg, mocht jou dat beter uitkomen. Groeten, Jan Willem.” Rob U.: “Toestanden toch…” De nodige mensen mochten eigenlijk niet komen vanwege geplande paasbrunches en bezoeken aan meubelboulevards, maar ze waren er gelukkig toch.

Aangezien Eric en Jan Willem in maart al abusievelijk bij sportpark De Molenberg waren geweest toen we in Sprundel moesten spelen, konden zij het zonder navigatieapparatuur vinden. Alex was ook ruim op tijd, maar ging eerst met zijn auto een rondje door het dorp rijden, even aan sightseeing doen. Uiteindelijk was ook hij keurig op tijd in kleedkamer 4. Van Rutger was in geen tijden taal noch teken vernomen. Gelukkig was iemand zo slim geweest om bij gevonden voorwerpen te kijken, zodat Rutger er eindelijk weer eens was.

De leuke eerste helft ging vrij gelijk op, met hooguit een licht overwicht voor de thuisploeg. Edwin kwam enkele keren gevaarlijk door, maar kon helaas niet afdrukken. Na een fraaie dieptebal van Rutger op links werkte Peter de bal met een sliding langs de doelman, maar jammer genoeg ook net langs het doel. Aan de andere kant kwamen we goed weg toen de bal na een directe vrije trap via de binnenkant van de linkerpaal en de doellijn in de handen van Frank L. terechtkwam. Ruststand: 0 – 0.

We hebben ons voorgenomen in een wedstrijdverslag in principe niets over een scheidsrechter te vermelden, hooguit in positieve zin. We maken allemaal fouten, hebben allemaal weleens een mindere dag, zeker op ons niveau, en bij ons gaat het al jaren nergens meer over. Het verspelen van punten ligt vrijwel altijd aan onszelf, bijvoorbeeld omdat we collectief superslecht waren, gewoonweg faalden of om de haverklap blunderden. Het hoort dan ook niet om de schuld bij een ander te leggen. Deze keer ontkomt uw verslaggever er niet aan om wat vaker aandacht te besteden aan de arbiter dan normaal.

Al in de eerste helft was sprake van de nodige beslissingen die twijfelachtig genoemd zouden kunnen worden. Dit leidde enkele malen tot gesproken reacties van een paar spelers van ons, overigens op een correcte wijze. Een goed voorbeeld van zo’n beslissing viel na een minuut of 6 in de tweede helft. Eric werd door zijn directe tegenstander op een incorrecte wijze bejegend. Hierop reageerde Eric op een manier die niet thuishoort op een voetbalveld. Daarna bakkeleiden beide kemphanen nog even verder. Volgens de spelregels dient een neutrale leidsman in een dergelijke situatie over te gaan tot sancties. Dat hij Eric de rode kaart toonde, was volkomen terecht. Iedereen was het daarmee eens, inclusief Eric. Zijn tegenstander mocht echter gewoon blijven staan en kreeg niet eens een vermaning. Tja.
Na het incident in een verder zeer sportieve wedstrijd volgden nog enkele beslissingen in ons nadeel waarbij vraagtekens gezet zouden kunnen worden. Op een gegeven moment reageerde Rainier door te zeggen – niet te schreeuwen: “Scheidsrechter, twee kanten.” Hierop kreeg Rainier geel en moest 10 minuten naar de kant. Een paar minuten later gevolgd door Peter na een gelijksoortige situatie.
Wij krijgen bijna nooit kaarten. Vorig seizoen nul en dit seizoen tot nu toe eveneens nul. En dan opeens drie in een helft. Nog een keer tja.

Over en sluiten zou je denken. Gelukkig dachten ze dat vooral bij de gastheren, maar zeker niet bij ons. We reageerden op de enig juiste wijze, namelijk door te laten zien waartoe we op sportief vlak in staat zijn. Ongekende krachten kwamen los bij ons. De mouwen werden bijzonder ver omhoog gestroopt en een formidabele werklust werd getoond. We waren gewoonweg duidelijk de betere ploeg, waarbij een opvallend sterke rol was weggelegd voor Frank G. die met een bijna griezelige gedrevenheid en fanatisme over het veld raasde. Het was dan ook niet verwonderlijk dat het Frank was die de openingstreffer scoorde. Nadat Rutger enkele tegenstanders had uitgespeeld, vond hij met een leep balletje in het strafschopgebied Frank die omringd was door drie blauwhemden. Dankzij een paar fraaie kapbewegingen wist Frank een gaatje te vinden, waarna hij verwoestend uithaalde. De bal verdween tussen een woud van benen in de linker benedenhoek. Frank had zo verwoestend uitgehaald, dat hij zijn rechterschoen volledig in tweeën geschopt had. Gelukkig heeft Eric dezelfde maat, zodat Frank op Erics voetbalschoenen de rest van de wedstrijd kon volmaken.

Ondanks de numerieke minderheid bleven we na de 0 – 1 niet op eigen helft hangen. Waar het kon probeerden we de aanval te zoeken. Nadat Peter met een afstandspegel de lat had geteisterd, bereikte hij even later na een fraaie individuele actie rechts van het doel de achterlijn. Omdat we op dat moment met 9 man stonden, was niemand meegelopen en moest hij het alleen doen. Met een fraaie boogbal poogde Peter de RSV-doelman te verrassen, maar de goalie kon de bal nog net over de lat tikken. Een minuut later kregen we op ruim 25 meter, iets links van het doel, een vrije trap. Rutger joeg de bal richting de verre kruising. De RSV-goalie kreeg nog net zijn vingertoppen tegen de bal, maar dat was niet voldoende om een nieuwe treffer te verhinderen.

De Brabanders moesten na de 0 – 2 wel komen en deden dat ook, maar ondanks hun numerieke meerderheid wisten ze niet één uitgespeelde mogelijkheid te creëren. Desondanks kwamen ze 20 minuten voor tijd op 1 – 2 na een treffer die letterlijk uit de lucht kwam vallen na een hoekschop van onze rechterkant. De bal werd bij de eerste paal hoog voorgebracht. Niemand kon erbij waarna de bal via een stuit tegen het net zeilde.
Het leek niet mogelijk, maar de tegentreffer was voor ons het sein om er nog een tandje bij te zetten. De backs Alex en Arie waren onpasseerbaar waardoor er nauwelijks voorzetten van de zijkanten kwamen. Arie werkte zo hard, dat hij zich in de slotfase met kramp moest laten vervangen door Marcel, die zijn taken moeiteloos overnam. En als de bal dan eens voorkwam, stonden daar altijd nog Rainier en Edwin die alles wegwerkten. Edwin bleef maar koppen. En elke bal tussen de palen was voor Frank L. die de ene superreflex na de andere had. Hij kan nog makkelijk 20 jaar mee. Op het middenveld bleven Peter, Rutger en Johan maar gaan en bleven zowel de defensie als de aanval ondersteunen. En voorin waren Frank G. en Rob S. onvermoeibaar. Al had Peter op een gegeven moment de indruk dat het voor Rob S. wellicht beter zou kunnen zijn om even een rustpauze in te gelasten en vroeg zich daarom hardop af of het een idee zou kunnen zijn als Rob S. zich zou laten vervangen. Tijdens de 19e competitiewedstrijd ging Rob voor zijn eerste 90 minuten van het seizoen en was zeker niet van plan eruit te gaan.

Peter: dat was het normale tempo van Rob hoor. Of het nou de eerste of laatste minuut is of zijn gang naar de kleedkamer, harder kan hij tegenwoordig niet meer.

Voorin was Frank G. nagenoeg ongrijpbaar en onstuitbaar. Hij bleef maar dreigend en uiteindelijk zorgde hij vijf minuten voor tijd hoogstpersoonlijk voor de beslissing. Een fraaie actie op onze rechterkant bekroonde hij met een nieuwe uithaal richting de linker benedenhoek. Via de binnenkant van de paal verdween de bal in het doel: 1 – 3. Zo goed heeft Frank sinds mensenheugenis niet gespeeld. Hem wissel zitten houden we er dus voorlopig wel in. In de slotminuten gebeurde niets meer, mede dankzij het briljante vlaggen van Wim en doordat Jan Willem wijselijk besloten had er niet in te komen. Zo behaalden we op memorabele wijze een heroïsche zege, eentje voor de annalen. Uiteraard is het team Speler van de Week. Wim is Grensrechter van de Week. Rainiers vrouw en zoon zijn de Supporters van de Week.

Vanzelfsprekend bleef het nog lang onrustig in de RSV-kantine, al moest het merendeel op last van hun wederhelft snel naar huis. Eigenlijk gold dat ook voor Johan, maar hij had zijn horloge nog op wintertijd staan en ging daarom ruim een uur later naar huis dan geëist. We zijn reuze benieuwd wat de consequenties zijn.

Opstelling: Frank L.; Marcel (46. Arie (85. Marcel)), Wim (46. Frank G.) en Eric; Johan, Rutger, Peter en Alex; Rob S. en Edwin.
Grensrechter eerste helft: Arie.
Grensrechter tweede helft: Wim.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.