Schijf 5 – Papendrecht 2: 4 – 1

Schijf 5 – Papendrecht 2:  4 – 1

Op 23 april; naamdag van de heilige Iberian van Beg-Eri; 77 jaar nadat Herman Anthony octrooi aanvroeg op de lekvrije batterij;
de 159e geboortedag van de Duitse natuurkundige en Nobelprijswinnaar voor de Natuurkunde Max Karl Ernst Ludwig Planck; een dag na de Record Store Day; twee dagen na de bingoavond bij speeltuinvereniging De Zonnebloem; moesten we in alle vroegte naar sportpark De Zoek waar R.K.V.V. Schijf speelt.

Schijf is een dorp met ongeveer 1500 inwoners in de gemeente Rucphen. De naam is afkomstig van Swerter scive dat wordt uitgesproken als Swert Schijf. Dat is gestoken, zwarte turf van hoge kwaliteit die op een schijf lijkt. Een belangrijk verveningsgebied heette De Zoek. De plaats telt 7 rijksmonumenten, namelijk 6 boerderijen alsmede landgoed Dennenbos inclusief de gebouwen.

Jan Willem had enkele weken geleden, toen hij niet kon, zijn voetbaluitrusting bij Johan afgegeven voor een mogelijke gastspeler. Uiteindelijk waren zijn spullen niet gebruikt, maar toen Jan Willem zijn voetbalkleding uit het plastic tasje haalde, bleek een voetbalkous verdwenen te zijn. Grote paniek bij hem natuurlijk. Uiteindelijk kwam Johan met het verlossende woord: “Keb je sok gevonden, ik neem hem mee!” Wat een opluchting.

De thuiswedstrijd tegen Schijf 5, de nummer 4 uit de stand, hadden we kansloos met 1 – 7 verloren. Prompt werd massaal afgezegd. Dat betekende weer enkele dagen bellen, mailen en appen om een team bij elkaar te schrapen. Met veel pijn en moeite stond een zwaar gehandicapt elftal aan de aftrap. Daar was trouwens 5 kwartier lang niets van te merken. We begonnen furieus en na een kwartier stonden we dan ook volledig terecht met 0 – 1 voor. Daarna volgde de ene kans na de andere maar de uitstekende Schijf-doelman en tot tweemaal toe de paal stond een nieuwe treffer in de weg. Ook miste de bal enkele keren het doelkader op een haar na. Uit het niets stond het opeens gelijk. Een aanvaller loste vlak bij de hoekvlag, links van het doel, een schot uit een onmogelijke hoek. De bal leek er nooit in te kunnen, maar door een polletje voor de eerste paal kreeg de bal een rare curve en vloog prompt naast de tweede paal tegen het net. Met 1 – 1 gingen we de rust in.
In de rust gingen we bedenken hoe we de tweede helft zouden gaan aanpakken. Na een half uur stonden we namelijk opeens zonder wissels omdat zowel Alex als Johan met een blessure naar de kant was gegaan. Daardoor moest Arie veel eerder dan gepland binnen de lijnen, terwijl hij eigenlijk vanwege een blessure maar een half uurtje zou kunnen spelen.

Ondanks een geblesseerde Arie waren we ook in de eerste 20 minuten van de tweede helft de bovenliggende partij. Net als in de eerste helft lukte het de thuisploeg niet om ook maar één uitgespeelde kans te creëren, terwijl wij meerdere malen alleen voor de Schijf-goalie opdoken, maar het lukte ons maar niet hem te passeren.
Na een kleine 20 minuten leek de hernieuwde voorsprong aanstaande toen onze snelle rechtshalf na een fraaie actie de hoek voor het uitzoeken had. Voordat hij kon uithalen, ging hij over de knie bij een Schijf-verdediger. In het judo is zo’n heupworp, waarbij je de tegenstander op zijn rug gooit, een ippon. In het voetbal is het een schoolvoorbeeld van een strafschop. Volgens vrijwel alle aanwezigen althans, maar de scheidsrechter vond van niet. Wat het helemaal wrang maakte, was, dat het na de tegenstoot opeens 2 – 1 stond. Een onschuldig ogend afstandsschot, dwars door het midden, hobbelde zomaar onder onze doelman door. Toen vervolgens Arie niet meer verder kon, zodat we met zijn tienen kwamen te staan, werd het wel heel erg moeilijk. We probeerden het wel en kregen nog zeker mogelijkheden op een treffer, maar twee hobbelballen later stond het opeens 4 – 1. Toen was het wel gedaan. Tijdens de laatste 10 minuten kwam de geblesseerde Johan nog binnen de lijnen, maar dat veranderde niets aan de stand.

Samenvattend: weer hard gewerkt, heel behoorlijk gespeeld, achterin praktisch niks weggegeven, voorin de ene na de andere grote kans gecreëerd en toch onterecht met 4 – 1 verloren. Voetbal kan soms heel hard en oneerlijk zijn.

Door de nederlaag zal de roep om een nieuwe teammanager wel weer oplaaien. Inmiddels hebben mensen als Ronald K., Frank de B., Co A. en Ron J. bedankt voor de eer. Hans van B. leek eerder Henk van C. vastgelegd te hebben, maar dat ging opeens toch niet door. Volgens hem miste hij het vertrouwen van de volledige entourage van Zondag 2. Hij had het over onze chauffeur, teamarts, fysiotherapeut, materiaalman, cateraar, schoenenpoetser en butler. Dick A. wil pas na 31 mei, maar dan is het seizoen allang afgelopen. Dat schiet dus niet erg op. Dan blijft alleen nog Ruud G. over die meermaals geroepen heeft dat hij er wel trek in heeft. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Intussen wordt het gemor over het optreden van sterke man Wim V. steeds luider. Het steekt vooral dat hij meer bezig is met zijn vicevoorzitterschap van de UEFA dan met Zondag 2. De organisatie is een volledige puinhoop. De ene dag lijkt de komst van een nieuwe trainer/coach zeker, terwijl het de volgende dag niet blijkt te kloppen. Het is volstrekt onduidelijk wie de regie heeft. De teamleden lopen massaal weg zodat het elke week weer een heel gedoe is om een ploeg op de been te krijgen. Zo heeft Rainier er zo zijn buik van vol, dat hij ingaat op een aanbieding van Barcelona om de defensie te komen versterken. Hij ontbrak vandaag dan ook omdat hij op huizenjacht – lees: paleizenjacht – was in Spanje. Hem zijn we dus volgend seizoen kwijt. Roland is weer terug na zijn lucratieve avontuur uit Zwitserland. Wij dachten dat hij wel weer zou gaan aansluiten bij onze equipe, maar de aanbieding van Wim V. is zo mager, dat hij het heeft afgewimpeld. “Voor die grijpstuiver kom ik toch echt niet uit mijn Lodewijk-de-14e troon”, aldus Roland. Zondag 2 lijk de harde hand van Louis nodig te hebben, maar Wim V. wimpelt alle kritiek weg. “Achter de schermen wordt hard gewerkt om voor aanvulling te zorgen. Zo zijn gesprekken gaande met voormalige teamgenoten als Piet vd L., Cees den B., Nico M., Arie de B., Fred van B., Jacques van K., Wouter G., Raymond K., Bas de W. en Bas H. Het is zo goed als zeker dat Wim Veldhuis sr. vanaf september zijn vertrouwde plek in de defensie gaat innemen. Kortom, de concurrentie wordt alleen maar groter en dat komt de kwaliteit ongetwijfeld ten goede.”

Na afloop was het gelukkig weer heel gezellig, al hadden we deze keer meer saus dan hapjes. Jan Willem was heen meegereden met Johan, maar reed terug mee met Alex. Met hem is het altijd de vraag met welke auto uit zijn wagenpark hij komt aanzetten. Op zijn oprijlaan heeft hij al zijn auto’s achter elkaar geparkeerd. Voor het gemak kiest hij over het algemeen de voorste auto. Meestal komt hij met een wagen waarin het hele team gemakkelijk mee zou kunnen. Deze keer kwam hij aanzetten met een autootje dat meerdere malen past in eerdergenoemde wagen. Maar goed, daarmee kwamen ze ook prima in Papendrecht en daar gaat het om.

Eén antwoord op “Schijf 5 – Papendrecht 2: 4 – 1”

  1. Patigoal schreef:

    Ik lees dat Jan Willem nog een belangrijk feitje is vergeten in zijn opsomming van verjaardagen, octrooien en gebeurtenissen. Het was namelijk ook de 52 ste verjaardag van de voormalige spits van het team. Deze laatbloeier heeft menig doelpuntje gemaakt dankzij het goede werk van zijn medespelers vanzelfsprekend .