Papendrecht 2 – VVR 6: 2 – 2

Papendrecht 2 – VVR 6:  2 – 2

Op zondag 8 april; naamdag van de heilige Walter van Pontoise; 132 jaar nadat de Duitse arts, wetenschapper en uitvinder Carl Gassner octrooi verkreeg op de droge zinkbatterij; 107 jaar nadat de Nederlandse natuurkundige en winnaar van de Nobelprijs voor Natuurkunde Heike Kamerlingh Onnes in Leiden supergeleiding ontdekte; speelden we na een rustpauze van twee weken onze eerste competitiewedstrijd van 2018, tevens de eerste in een reeks van 5 voetbalduels in twee weken. We hebben weer een vreemd programma dit seizoen.

Het was eindelijk mooi weer. Dus gelijk trok menig teamlid er met de familie op uit, zoals naar Kom in de Kas, schapen met lammetjes kijken op de boerderij, de boekenmarkt bij de Natuur- en Vogelwacht Dordrecht, Rondje Hollandse Biesbosch met de open fluisterboot, de Keukenhof, een avontuurlijke vogeltocht, op stap met de schaapskudde en nog veel meer leuke activiteiten. Het gevolg was wel dat we met een krappe groep de strijd om plek 8 moesten aangaan met VVR 6, waarvan we uit met 2-1 hadden verloren.

We hadden het flink moeilijk met de fitte tegenstanders die gemiddeld 25 jaar jonger waren dan wij. Toch waren de eerste, echte kansen voor ons. Anton legde een vrije trap van onze linkerkant op het hoofd van Wilco, maar zijn kopbal stuitte via de onderkant van de lat en de doellijn weer het veld in. Niet veel later zette Frank met een prachtige dieptepass Anton alleen voor de VVR-doelman, maar die keerde het schot van Anton.
Frank zorgde tevens voor hét moment van de dag. Hij kreeg even voorbij de middellijn de bal en begon, terwijl wij massaal riepen dat de bal naar links moest naar Arie, op zijn typisch wijze als een draaitol rondjes te draaien, daarbij alleen naar zijn voeten en de bal kijkend en tegelijkertijd uitroepend: “doe nou eens wat joh, loop nou eens vrij!”. Langs de kant lag iedereen dubbel, terwijl een volledig vrijstaande Arie al zwaaiend met zijn armen langs de linker zijlijn wanhopig heen en weer aan het rennen en aan het springen was teneinde de aandacht van Frank te trekken. De tegenstanders hadden al vlug door dat het over het algemeen niet nodig is om te dekken, als Frank aan de bal is. Het was trouwens gelijk de laatste actie van Arie op zijn nieuwe voetbalschoenen. Geen idee wat voor kicksen hij heeft aangeschaft, maar als je er al na een kwart wedstrijd geblesseerd vanaf moet, kan het nooit veel zijn.

Hoewel VVR 6 veel aan de bal was en druk probeerde te zeggen, kregen de gasten nauwelijks mogelijkheden. Na een half uur braken ze dan toch door aan onze rechterkant, waarna een VVR-spits alleen richting Maurice ging. Onze goalie kwam goed uit en verkleinde zijn doel prima, waardoor het schot naast ging. We leken met de brilstand te gaan rusten, maar een typische Zondag2-tegentreffer bracht daar verandering in. Even een gebrek aan concentratie, niet oplopen om de tegenstanders buitenspel te zetten en in verdedigend opzicht niet goed ingrijpen en het stond 0 – 1.
In de rust vertrok Luciën naar de Marathon van Rotterdam. Hij behoorde tot de begeleidingsgroep van Kenneth, die van plan was een nieuw parcoursrecord te lopen. Vanwege vele blessures waaronder zware rugklachten heeft Kenneth al in geen maanden meer kunnen voetballen, maar een pokkeneind rennen gaat natuurlijk wel.

Na rust begonnen we met een meer aanvallend concept en dat leidde direct tot de nodige hoekschoppen. Die werden steevast genomen door Frank en hoorden steevast tot de categorie Zwaar Waardeloos. Na ruim een uur spelen kregen we een hoekschop op rechts en weer ging Frank achter de bal staan. Hij leek opnieuw een afzwaaier te produceren en iedereen stond al klaar voor een flinke scheldpartij. Het bleek echter te gaan om een geniale ingeving van Frank die de bal precies voor de schietgrage voeten legde van Tom, die de bal vanaf de rand van de zestienmeter in de rechter benedenhoek ramde: 1 – 1.

Na de gelijkmaker namen de gasten het initiatief over en kwamen enkele keren gevaarlijk door, maar steeds stond Maurice op zijn post. Wel kwamen we goed weg, toen een zwabberbal op de lat plofte.
Tien minuten voor tijd kwamen we opnieuw achter. Onze bebaarde kaalkop kon tot drie keer toe uitverdedigen, maar hij kende, laten we het voorzichtig formuleren, geen geweldige invalbeurt. Iets wat de gasten allang door hadden. Ze profiteerden daar dan ook van: 1 – 2.

Tip: raak je geen pepernoot en kom je nog geen lantaarnpaal voorbij, blijf het dan niet proberen met voortdurend balverlies tot gevolg, maar lever de bal in bij iemand die wel goed in de wedstrijd zit of ram de bal gewoon naar voren.

Twee minuten na de 1 – 2 werd de bal naar rechts gespeeld naar Wilco. Hij bewees maar weer eens waarom hij onze topscorer is, want met een onnavolgbare actie wurmde hij zich langs meerdere verdedigers om daarna de bal in de verre hoek te frommelen: 2 – 2, absoluut klasse gedaan.
Intussen was Jan Willem al meer dan een half uur aan het warmlopen. Hij kreeg het aanbod om erin te komen, maar hij zag invaller Edwin zwaar prutsen, falen, klungelen, stuntelen, aanmodderen, knoeien, klunzen, stumperen, stoethaspelen en aanrommelen en was bang dat hij hetzelfde zou doen en dat we daardoor alsnog zouden verliezen. Hij bleef er daarom in het teambelang maar uit. Een uitstekende beslissing. Langs de lijn was het nauwelijks vol te houden vanwege de spanning, maar ondanks aandringen van de tegenpartij hielden we het punt vast. Dankzij hard werken een zwaarbevochten en welverdiend punt, waar we tevreden mee kunnen zijn.

Peter en Ernst zijn de Toeschouwers en Arie Grensrechter van de Week. Jeugdscheidsrechter Emin kende bij ons een uitstekend debuut als arbiter en is daarom Man van de Week.

De wedstrijd eindigde weliswaar in een gelijkspel, maar de derde helft pakten we met veel gemak. Al waren we uiteraard volstrekt kansloos tegen de Zondagveteranen. Zij zijn op dat gebied onklopbaar.
Het was heerlijk weer en dus zaten we lekker buiten. Het gespreksniveau was lange tijd om van te smullen. Zoals Wim terecht zei, waren we ongetwijfeld het enige voetbalteam op deze dag, dat Rogier van Otterloo als gespreksonderwerp had.
De nababbel daalde uiteraard naar een ander niveau, toen Frank zijn mond opendeed. In eerste instantie ging het nog wel. Toen kondigde hij zijn housewarmingparty aan. Geweldig Frank, we komen graag! Waar hij het daarna over had, was niet helemaal duidelijk. Frank had het over ‘Het Bolletje naar het Holletje’, ‘Glij ’m d’r in’, ‘Boor ’m d’r door’, ‘Niet te Droog voor de Speleoloog’, ‘Douwe door het Nauwe’, ‘Daal op die Paal’, ‘Gefluim op de Pruim’, ‘Het Gat niet te Nat’, ‘D’r achteraan met die banaan’, ‘Op en neer met die Speer’ en ‘Soppen met die Poppen’. Uw verslaggever meende begrepen te hebben, dat het om nieuwe onderdelen gaat van het televisieprogramma ‘Te Land, Ter Zee en In De Lucht’. Dat wordt ongetwijfeld veel kijkplezier!

Opstelling: Maurice; Marcel, Luciën (46. Edwin), Wim en Eric; Alex, Anton, Johan en Arie (23. Tom); Wilco en Frank.
Grensrechter eerste helft: Jan Willem.
Grensrechter tweede helft: Arie.
Aantal toeschouwers: 20.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.