Recordnederlaag Zondag 4

Recordnederlaag Zondag 4

Op zondag 23 september; naamdag van de heilige Sebastianus de Florentia; Mabon, feestdag van de Kelten; 150 jaar nadat Puerto Rico zich onafhankelijk verklaarde van Spanje; 172 jaar na de ontdekking van de planeet Neptunus; 134 jaar nadat de Amerikaan Herman Hollerith zijn mechanische optelmachine patenteerde; de 803e geboortedag van de Mongoolse Khan en Chinese keizer Koeblai Khan; de 162e geboortedag van de Nederlandse ingenieur, waterbouwkundige, minister, gouverneur en politicus Cornelis Lely, vooral bekend van zijn plannen voor de Zuiderzeewerken; de 280e sterfdag van de Nederlandse arts, anatoom, botanicus, scheikundige en onderzoeker Herman Boerhaave; 7 uur na het astronomische begin van de herfst, stonden we in de stromende regen op het hoofdveld van het gemeentelijk sportpark in Geertruidenberg.

Het was de Dag van de Biseksualiteit. Waarschijnlijk was daarom meer dan de helft van onze spelers afwezig. Wim waarschuwde iedereen, dat het weleens een bijzonder lastig potje zou kunnen worden. Right’Oh 5 had namelijk alle bekerwedstrijden in de poulefase met ruime cijfers gewonnen. De eerste tien minuten deden we het prima. We speelden rustig, compact, werkten hard en positioneel stond het uitstekend.
Na de 1 – 0 ging het echter helemaal fout. We begonnen slordig te spelen, uit positie te lopen, maakten de ene onnodige fout na de andere en in plaats van dat te herstellen en de hand in eigen boezem te steken, lieten we het werken aan anderen over en begonnen we op de rest te mopperen, wat weer tot gemopper over en weer leidde. Tel daar enkele ongelukkige klusballen bij op, een tegenpartij, die vrijwel elke mogelijkheid in een doelpunt omzette, en de ruststand van 7 – 0 is verklaard.

In de rust was het tijd voor een droog shirt onder het inmiddels drijfnatte zwarte voetbalshirt met de rode V. Silvester – de voormalige hoofdklassespeler was de enige echt goede voetballer die we vandaag tot onze beschikking hadden – legde de vinger op de zere plek, in de hoop dat het na rust minder beroerd zou gaan. En tijdens grote delen van het tweede bedrijf ging het inderdaad lange tijd een stuk beter, zeker in de beginfase. Het was dan ook bijzonder jammer, dat we twee bijzonder komische tegentreffers moesten slikken.
Een ongevaarlijke voorzet van onze linkerkant leek in de veilige handen van onze doelman te belanden. Voor de zekerheid riep hij nog LOS, zeg maar gerust brulde, want alle omstanders lieten spontaan hun drinken uit hun handen vallen en op het volgende veld leken enkelen van schrik een hartverzakking te krijgen. Desondanks hoorde Edwin Maurice niet en sprong tegen de bal aan, waardoor die in het doel belandde. Ook zonder het geschreeuw van onze goalie had Edwin sowieso van de bal af moeten blijven, want die aanraken op zijn positie zou in alle gevallen een eigen doelpunt betekenen. Edwin staat hierdoor wel steviger bovenaan in de strijd om de Tikkie-Terug-Bokaal. Het was het tweede ongelukkige moment van de verder prima spelende laatste man, want in de eerste helft had hij al een strafschop veroorzaakt. Bij deze tegenstanders betekende echter elk foutje vrijwel automatisch een doelpunt.

De 9 – 0 was nog koddiger. Bij een scrimmage voor ons doel wisten we enkele doelpogingen van de tegenpartij te neutraliseren. Na een kluts ging de bal richting een Right’Oh-speler, die op een meter of 7 van het doel stond.
Jan Willem wilde daarheen snellen om het naderende schot te blokkeren. Hij werd echter gehaakt door Maurice, waardoor Jan Willem languit voorover in het kletsnatte gras belandde met veel gelach en weer een tegentreffer tot gevolg.
Daarna ging het pas echt hard. De helft was inmiddels geblesseerd geraakt, maar ondanks dat we op papier 25 man tot onze beschikking hebben, was Johan de enige wissel en veel meer dan een beetje meehobbelen kan hij niet. Hij loopt inmiddels zo krom, dat hij de indruk geeft op elk moment te kunnen omvallen. De andere helft zat er ondertussen volledig doorheen, terwijl de Brabanders, die geen genade kenden, er nog bij liepen, of de wedstrijd net begonnen was. Daardoor zagen we de gevaarlijke situaties wel aankomen, maar waren we niet meer in staat om daar iets aan te doen. Daarbij deden we het vaak ook niet handig. Door de plensregen moest Jan Willem regelmatig zijn bril schoonmaken. Hij probeerde dat steevast extra langzaam te doen om zo wat tijd te rekken en de aanstaande nederlaag nog enigszins binnen te perken te houden. Maar elke keer hadden we, nog voordat hij zijn bril afgezet had, in alle haast het spel alweer hervat, alsof de gelijkmaker in de lucht hing. Niet echt slim natuurlijk.

Bij ons ging deze dag praktisch alles mis, wat er maar mis kan gaan. Onze uitblinkende doelverdediger Maurice verkeerde gelukkig als enige in absolute topvorm en wist een dozijn zekere tegentreffers op sublieme wijze te voorkomen, waardoor de recordnederlaag in competitieverband beperkt bleef tot 15 – 0. Het dieptepunt van het seizoen hebben we alvast achter de rug, moeten we maar denken. Verder hadden we gelukkig te maken met sportieve tegenstanders en een puike arbitrage. Dat is in ieder geval iets.
Na afloop vroeg Kenneth hoe het mogelijk is, dat zo’n elftal bij ons in de competitie zit. Een zeer terechte vraag. Als Right’Oh 5 elke week zo voetbalt, zou de ploeg moeiteloos enkele klassen hoger mee kunnen. De nodige spelers van het vijfde van Right’Oh zouden beslist niet misstaan in hun eerste. Tja, wat doe je eraan?
Het is wel duidelijk, dat we inmiddels met smart zitten te wachten op de terugkeer van het duo Rob & Rob. Wie had ooit durven denken, dat we zo diep zouden zinken, dat we zouden snakken naar de rentree van de Papendrechtse Peppi en Kokki.

Toet toet, boing boing, Robbie en Robbie!

Opstelling: Maurice; Marcel, Edwin, Eric en Jan Willem; Frank, Silvester, Wim (79. Johan) en Tom; Wilco en Kenneth.
Assistent-scheidsrechter: Johan (79. Wim).
Aantal toeschouwers: 37.

Eén antwoord op “Recordnederlaag Zondag 4”

  1. Sly schreef:

    Nachtmerrie