Papendrecht 4 – RFC 3: 2 – 3

Papendrecht 4 – RFC 3:  2 – 3

Op zondag 30 september; sterfdag van de heilige Pieter Blommeveen; 89 jaar na de eerste bemande vlucht met een raketvliegtuig met aan boord de Duitse raketpionier Fritz von Opel; de 148e geboortedag van de Franse natuurkundige en Nobelprijswinnaar Jean-Baptiste Perrin, de eerste die het bestaan van atomen aantoonde; de 136e geboortedag van de Duitse natuurkundige Johannes Wilhelm Geiger, mede-uitvinder van de geigerteller; 58 jaar na de eerste uitzending van The Flinstones; stond voor ons op veld 2 de eerste thuiswedstrijd van de competitie op het programma. Tegenstander op het ongebruikelijke aanvangstijdstip van 10.15 uur was RFC 3.

Na de recordnederlaag tegen Right’Oh 5 was iedereen bij zichzelf te rade te gaan, waar dat aan gelegen zou kunnen hebben. Volgens Jan Willem waren zijn voetbalschoenen de oorzaak. Dus was hij stad en land af geweest voor een paar hagelnieuwe, zwarte kicksen. Hij had uiteindelijk een paar voetbalschoenen gevonden van zijn favoriete merk, had toen eens naar het prijskaartje gekeken en zich afgevraagd, of hij zulke bedragen nog wel uit zou willen geven op zijn oude dag. Met zijn gebrekkige voetbalkwaliteiten, die naar verwachting alleen maar minder gaan worden, voor zover dat überhaupt nog mogelijk is, heeft een krachtige financiële injectie uiteraard totaal geen zin. Of het moet om een complete metamorfose gaan. Slechter kan het toch nauwelijks meer worden. Uiteindelijk besloot hij zijn portemonnee toch maar om te keren en het gigantische bedrag van 8 euro uit te geven. Toen Frank dat hoorde, sprak hij van goedkoop = duurkoop. Frank zweert altijd bij een paar voetbalschoenen van een paar honderd euro. Waarom dat is, is iets wat wij ons al jaren afvragen. Hij geeft voortdurend de indruk dat hij zijn voetbalschoenen verwisseld draagt, aangezien hij alleen maar op de verkeerde plek staat. Als middenvelder loopt hij continu voorin en als spits loopt hij alleen maar de middenvelders in de weg, die de bal voorin niet kwijt kunnen, omdat Frank daar niet te vinden. Over zijn hopeloze passes en schoten maar niet te spreken. Op het veld was vandaag in elk geval geen verschil te bespeuren tussen de voetbalschoenen van Frank en die van Jan Willem. Uit geen daarvan kwam iets positiefs voort.

Als andere mogelijke oorzaak van de recordnederlaag werd ons tenue genoemd. Daarom speelden we deze keer in het wit. In de openingsfase was niets te merken van die zet. Die was een voortzetting van ons beroerde spel van afgelopen wedstrijd. Toen we het eindelijk op de rails hadden staan, stond het al 0 – 2. Ook deze tegenstander had aan twee mogelijkheden voldoende om evenzo vaak het net te vinden. Daarna richtten we ons op en namen het heft in handen. We gaven achterin niets meer weg en drukten de tegenstanders naar achteren, maar in de eerste helft leidde dat niet tot treffers. Kenneth was er het dichtstbij, toen hij oog in oog kwam te staan met de RFC-goalie, maar die redde bekwaam. Verder dient nog een hopeloos genomen directe vrije trap van Luciën vermeld te worden, wat de tegenstander verzuchtte tot: “op de televisie lijkt het zo gemakkelijk”. Daar valt niets aan toe te voegen.
In de rust hadden we hetzelfde probleem als de afgelopen weken: iemand kon niet verder, terwijl we zonder fitte wisselspelers zaten. Alex moest weg, waardoor Marcel noodgedwongen het veld in moest. Hij had de afgelopen periode als sparringpartner gefunctioneerd van Rico V. en was flink op zijn ribbenkast geraakte, waardoor Marcel met gekneusde ribben kampte. Hij zou desondanks tot het laatste fluitsignaal binnen de lijnen blijven. Een grote pluim aan het adres aan Marcel is zeker op zijn plaats.
Het eerste half uur na rust had RFC 3 niets te vertellen. Het was wachten op treffers en die vielen dan ook. Na een fraaie aanval over links kon Kenneth alleen richting de RFC-doelman. Kenneth legde bal naar rechts. De goed meegelopen Tom kon de bal simpel in het lege doel schuiven. Niet veel later kregen we even over de middellijn een ingooi. Marcel gooide naar Luciën, die een fantastische dieptepass naar links verstuurde, die op minstens zo fraaie wijze door Kenneth in de kruising werd gekopt: 2 – 2.

Na de gelijkmaker leek de voorsprong in de maak, maar uit het niets kwam juist de tegenpartij op voorsprong. Onnodig balverlies halverwege onze helft, goed doorzetten van de tegenstanders, twee snelle passes, een fraai en hard schot van de rechtermiddenvelder in de verre hoek en Maurice was wederom kansloos: 2 – 3. Daarna probeerden we het nog wel, maar de beste kansen waren voor de tegenstanders, die prima gebruik maakten van de geboden ruimte, die ontstond doordat we alles of niets speelden. Maurice hield in de slotfase met enkele geweldige reddingen zijn doel schoon, al had hij daarbij wel een keer de hulp van de lat nodig. Even na twaalven floot de uitstekende leidsman Patrick B. voor het laatst, waardoor we wederom met lege handen kleedkamer 2 opzochten.

Anton is Kleedkamerschoonmaker, Johan Grensrechter, Ernst Supporter, Maurice Doelman, Marcel Doorzetter en Eric Speler van de Week.
Na afloop was het heerlijk toeven buiten op de picknickbanken. Met het oog op de naderende dierendag beperkten we ons wel met het consumeren van hapjes. Toen we het op het punt stonden om weg te gaan, zette Anton nog een kan met bier neer. Hij zou toch zo langzamerhand moeten weten, dat we na het douchen over het algemeen hooguit een uur (mogen) blijven zitten, vanwege het in opdracht van de wederhelft verplicht uitvoeren van klusjes, het bezoeken van verjaardagen, het krijgen van visite of het naar de manege moeten. De meeste Zondagveteranen hebben daar al jaren geen last meer van, dus kon Frank bij die alcoholisten het overgebleven bier kwijt.

De teamleiding was nog niet thuis, of het regende alweer afmeldingen voor de uitwedstrijd tegen VCW 4 van over een week. Maandag was al duidelijk, dat het onmogelijk zou zijn van de eventueel aanwezige leden van Zondag 4 een volwaardig elftal te formeren. Daarop werd in allerijl contact gezocht met de wedstrijdsecretaris, die het gelukkig voor elkaar kreeg in overleg met tegenstander VCW 4 de wedstrijd uit te stellen. Hierbij nogmaals onze dank aan onze wedstrijdsecretaris en aan VCW 4 voor de medewerking. Hopelijk zijn op 14 oktober voldoende mensen hersteld van hun blessures en kunnen we eindelijk weer eens met 11 fitte mensen 90 minuten lang een fatsoenlijke pot voetbal op de mat leggen.

Opstelling: Maurice; Alex (46. Marcel), Luciën, Eric en Jan Willem; Frank, Edwin, Anton en Tom; Wilco en Kenneth.
Toeschouwers: 12.
Assistent-scheidsrechter: Johan.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.