Het 4e bekert een ronde verder!

Ten eerste felicitaties aan onze spits / creatieve middenvelder / stofzuiger kortom alleskunner Arie Verzijl die eind juli de respectabele leeftijd van 40 heeft bereikt en hij schaart zich bij de grote club van veertigers bij het 4e. Hij werd getrakteerd op mooie cadeaus zoals een DVD van John Lantings Theater van de Lach maar het mooiste cadeau kreeg hij van Frank Glimmerveen die een shirt gaf met daarop afgedrukt de beslissende kopbal (2 – 1) van Arie in onze kampioenswedstrijd van het afgelopen seizoen tegen DIVO. Tevens is zijn roepnaam vanaf heden Arie Batsie omdat deze naam op de rug prijkte op het cadeaugegeven shirt.

Na het behalen van het kampioenschap in het succesvolle seizoen 2004/2005 blijft het vierde maar winnen. In de beker werden alle drie de wedstrijden glansrijk gewonnen en lijkt het 4e steeds meer een geoliede machine te worden waarin een hechte groep staat. Op zondag 21 augustus 2005 moest de uitwedstrijd bij Raptim 2 in Gorinchem gespeeld worden en we wonnen deze wedstrijd afgetekend met 2 – 7. Deze wedstrijd stond in het teken van het debuut van onze nieuwe aankoop Michiel Linkerhof die na een stageperiode werd weggehaald bij vv Nieuwerkerk en een bescheiden contract van onze aanvoerder Wim Veldhuis aangeboden kreeg (maar Wim is van het motto dat je je eerst moet bewijzen). Michiel werd als rechtsback geposteerd en dit kostte de kampioen Marcel Knipscheer zijn plek. Marcel beweerd overigens al jaren dat hij als rechtermiddenvelder meer zal renderen maar hierover bestaan bij zijn teamgenoten toch grote twijfels daar wij in hem toch meer een verdediger zien die zich moet vastbijten in zijn tegenstander en een rol als opbouwende middenvelder is toch niet geheel zijn ding. Na een onwennig begin kwam Michiel steeds beter in de wedstrijd en zijn debuut kon beloond worden met een 7.
Nadat we wat afgetast hadden gaven we vol gas en tikte alweer Arie Verzijl de 0 – 1 binnen en kregen we de wedstrijd meer en meer in handen en de 0 – 2 en 0 – 3 werden nog voor de rust gemaakt. De tegenstander maakte het ons vlak voor rust nog moeilijk door een mooie stift over onze invallerdoelman Wim Erkelens.
Frank Glimmerveen groeide uit tot uitblinker met 3 doelpunten en eindelijk was er een tegenstander die wel in zijn vele kap- en draaitrucjes trapte (Jean Paul van Gastel zou er jaloers op zijn) en na een aantal van deze acties rondde hij 3 keer hard en doeltreffend af. De andere doelpunten kwamen op naam van Gerardo Dell’Aquilla (1x) en Kenneth v.d. Hoven zag zijn draafwerk beloond worden met 2 doelpunten. De eerste 3 punten waren binnen en dank aan Wim Erkelens die ons een paar keer op moeilijke momenten redde.

Op woensdagavond 24 augustus 2005 wachtte de uitwedstrijd bij ZBC’97 3 en bij aankomst op het veld werd al snel duidelijk dat dit een zware tegenstander zou worden. De kleinste man van het veld was misschien 1,90 meter en er werd door ZBC aardig getikt. Toch kreeg de tegenstander op een schot op de lat na weinig kansen en scoorden we toch nog uit een goede voorzet van Michiel Linkerhof de 0 – 1 via “Patrick Verzijl”. Helaas werd het kort na de voorsprong toch 1 – 1 en was doelman Edwin Duinhouwer kansloos op een aanval door het midden die in de linker bovenhoek werd binnen geschoten. We bleven ten aanval trekken en ondanks het feit dat onze tegenstander fel aanzette scoorde Frank Glimmerveen uit een volley nog voor de rust de 1 – 2.
Met deze tussenstand gingen we de rust in en konden we ons op gaan maken voor een goede 45 minuten ballen wegroeien. ZBC begon voortvarend aan de 2e helft maar er werd door ons massaal verdedigd. De 1 – 2 stand bleef op het scorebord staan en we kwamen zelfs tot een aantal zeer gevaarlijke counters. Uit één van deze counters werd een doelpunt van Kenneth v.d. Hoven ons inziens nog ten onrechte afgekeurd maar we bleven verdedigend goed overeind en Jan Willem de Man doodde de tijd zeer effectief daar hij een hek had ontdekt aan de zijlijn en de bal regelmatig over het hek schoot zodat de minuten verder verstreken. Na alweer een gevaarlijke counter wist uitblinker Michiel Linkerhof de bal op Kenneth v.d. Hoven te leggen en nu durfde de scheidsrechter niet voor buitenspel te fluiten en scoorde Kenneth de bevrijdende 1 – 3 en was de pot beslist.

Op zondag 28 augustus 2005 restte op het Slobbengors de laatste poulewedstrijd van het bekertoernooi tegen SVW 4. Daaraan voorafgaand was er wel een probleem want wij hadden na de veldslag bij ZBC nog maar de beschikking over 6 fitte spelers. Gelukkig wisten we toch aardige invallers te vinden omdat we André Tamerus, Sjaak “mr. VV Papendrecht” van Giersbergen, Richard Nardten, Jan “De Zwijger” Bartels en keeper Robert Rijntjes bereid hadden gevonden om ons naar de volgende ronde te loodsen. Helaas moest Richard al snel in de wedstrijd met een blessure afhaken, maar ondanks dit liepen we al snel uit naar 3 – 0 en leek alles beslist en werd er al luidkeels tien tien geroepen. Echter, het werd een rare wedstrijd want SVW bleef voetballen en het werd na 4 – 2 en 5 – 3 zelfs 5 – 5 en 6 – 6. De 6 – 6 werd gescoord nadat de spits van ZBC in zijn eentje onze gehele achterhoede wegspeelde en de soloactie besloot met een fraai doelpunt langs de aan de grond genageld staande Robert Rijntjes. Het leek er zelfs even op dat we de wedstrijd uit handen gingen geven, maar André Tamerus schoot de bevrijdende 7 – 6 hard binnen en we hadden de tegenstander dan toch murw gebeukt en liepen uiteindelijk nog uit naar 10 – 6 wat ook de eindstand bleek. De scheidsrechter blies af met de mededeling game set en match, 10 – 6 voor het 4e.

We houden jullie op de hoogte en als de vorm zo blijft gaan we misschien ook in een klasse hoger voor een verassing zorgen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.