Zondag 4 HAALT DE BRABANTSE TITEL BINNEN !!!!

Op zondag 25 april 2005 is ook zondag 4 kampioen geworden. Na 24 jaar en dit seizoen uitkomend in de Brabantse competitie van Zuid 1, is het gelukt. Vandaag werd de laatst overgebleven concurrent, DIVO 4, thuis met 2 – 1 verslagen. Bij winst van DIVO, lange tijd de koploper in de competitie, waren zij kampioen geworden. Zondag 4 is Kampioen !!

Na 24 jaar is het dan gelukt en zijn de mannen van aanvoerder Wim Veldhuis kampioen geworden. Op 25 april 2005 was de grote kraker tussen Zondag 4 en DIVO 4 en de winnaar van dit duel zou kampioen worden. Op een zonovergoten Slobbengors was er veel publiek aanwezig en viel met name de aanwezige cameraploeg op die dit feit op band wilden vastleggen (of was dit toch door een van de spelers geregeld?).
Met veel supporters langs de kant (dit elftal bestaat uit veelal 40-jarigen dus vrouw, kinderen en kennissen waren ruimschoots aanwezig) werd de wedstrijd wat zenuwachtig begonnen aan beide kanten. Er was nogal wat risico genomen want plotseling bestond onze selectie uit 15 man en dus moest aanvoerder Wim Veldhuis een echte opstelling maken en moesten er dus “slachtoffers” worden gemaakt om tot een basiself te komen. Hij speelde hoog spel door de revelatie van het seizoen, namelijk het echte blok van Rob Uitermarkt als laatste man en Edwin Duinhouwer als voorstopper, uit elkaar te halen door Edwin hiervoor te slachtofferen. Rob begon daardoor dus ietwat nerveus omdat het vertrouwde om hem heen weg was maar wist al snel met Johan Keizer een uitstekend duo achterin te vormen. DIVO drong aan en Papendrecht moest achteruit en kwam door een ongelukkig tegendoelpunt – een terugspeelbal van Marcel van ruim 30 meter die onhoudbaar was voor onze doelman Gerrit – na ongeveer 30 minuten met 0 – 1 achter. We raakten echter niet in paniek en kwamen 5 minuten na het tegendoelpunt op routine gelijk door attent reageren van Rob van den Sigtenhorst die bij de 1e paal de 1 – 1 binnentikte.
Het geloof bij het 4e nam toe en we namen de wedstrijd in handen en wonnen de slag op het middenveld en op de beste voetballer van DIVO die aan de ketting ging bij zowel Arie Verzijl als later Johan Keizer.
Na ongeveer 15 minuten in de 2e helft kopte Johan Keizer een voorzet beheerst terug op Arie Verzijl die hard inkopte en zo voor de bevrijdende 2 – 1 zorgde. Dit doelpunt deed sterk denken aan de beroemde goal van Gullit en van Basten tijdens de finale van het EK in ’88. DIVO moest nu aanvallen maar ons geroutineerde team raakte hiervan niet onder de indruk en sloeg iedere aanval van DIVO tijdig af door de scherpe slidings van Jan Willem de Man zodat er alleen vanuit de 2e lijn geschoten kon worden. Hiervan raakte de in bloedvorm verkerende keeper Gerrit Landstra niet onder de indruk en waardoor wij wisten dat de titel binnen handbereik was. Frank van der Graaf wist tijd te rekken door iedere keer weer met swingende heupen aan geslaagde soloacties te beginnen wat de tijd doodde. Na een laatste paar angstige minuten klonk het eindsignaal en werd het veld bestormd door de supporters en werden de flessen champagne op het veld ontkurkt en was dit het begin van een feest die de hele middag voortgezet zou worden. In de kleedkamer werd luidkeels het lied “Campeone” ten gehore gebracht en stonden de kratten bier in de kantine al op ons te wachten.
Zoals in eerdere berichten aangegeven zou het iedereen duidelijk worden dat het 4e kampioen zou zijn geworden als de polonaise in de kantine voorbij zou komen, maar nadat het bier in de man was werd ons hoofdveld getest en werd dit veld door het 4e bezet en werd de polonaise ingezet en werd onze mascotte, de sjoelbak , door Frank Glimmerveen meegenomen in deze rondedans. In de late middaguurtjes werd het kampioensfeest beƫindigd en was de dag zoals vooraf verwacht.

Een week later moest toch de wedstrijd in Etten-Leur gespeeld worden tegen Internos 14. Dit is een team die het ons in de thuiswedstrijd knap lastig had gemaakt en wat toen misschien wel een cruciale wedstrijd is gebleken (we wonnen met 1 – 0). Ondanks het feit dat deze wedstrijd er niet toe deed wilden we wel laten zien dat we de terechte kampioenen waren en wonnen deze pot dan ook zeer gedecideerd en zakelijk met 1 – 3.

Onder de bezielende leiding van aanvoerder Wim Veldhuis is het een fantastisch seizoen geworden en waren we al blij dat we regelmatig wedstrijden wonnen en bovenin meedraaiden maar werd een titel niet meer verwacht. Het tij keerde in maart toen directe concurrent DIVO punten begon te verliezen en wij bleven winnen. Hier werd een titel geboren en uiteindelijk ook door ons met beide handen aangepakt en de behaalde voorsprong werd ook niet meer losgelaten. We moeten zeker ook Unitas’30 bedanken want zij wonnen thuis alle duels tegen onze directe concurrenten. Regelmatig werd dan ook naar Etten-Leur gereden om de toegezegde kratten bier te brengen. Echter met een puntentotaal van 51, 4 meer dan de nummer 2 DIVO, en bijna 100 gescoorde doelpunten zijn we een terechte kampioen.

Dit zijn de kampioenen:

Staand van links naar rechts:
Johan Keizer, Edwin Duinhouwer, Frank Glimmerveen, Rob van den Sigtenhorst, Rob Uitermarkt, Frank van der Graaf, Arie Verzijl, Marcel Knipscheer en Gerrit Landstra.
Gehurkt van links naar rechts:
Gerardo Dell’Aquila, Roland Driece, Wim Veldhuis, Kenneth van den Hoven, Louis en de Haas en Jan Willem de Man.
Niet op de foto: Raymond Kreeuseler en Wouter Gorter.

ZONDAG 4 KAMPIOEN !

Kampioenuuuh!!!

(Auteur: Edwin)

Commentaren zijn niet meer mogelijk.