Papendrecht: Hollywood aan de Merwede

VI: februari 2010

Een paar jaar geleden ben ik gestopt met het leven al te serieus te nemen. We leven in een groot circus waarin de waanzin regeert. Ik zal u niet al te zeer vermoeien met mijn privéleven, maar ik ben enige tijd geleden verhuisd naar Brabant. Ik raad u niet aan mij in februari te bezoeken, als u dat überhaupt al van plan was. Grote kans dat de straat geblokkeerd is door volwassen mensen verkleed als Pippy Langkous of wc-juffrouw. Neemt u maar van mij aan dat mijn woning in die tijd hermetisch is afgesloten van de buitenwereld. Dergelijke onnozelarij laat ik namelijk graag aan mij voorbij gaan.

Afgelopen week viel het kabinet. Erg veel last heeft u daar niet van, maar het politieke gekrakeel is van een beschamend niveau. Dominee Balkenende zou al grote moeite hebben met het leiden van de plaatselijke biljartvereniging, laat staat dat hem dat lukt met het land of het kabinet. Al valt dat laatste inderdaad niet mee, want alles draait bij de heertjes maar om één ding: eigen gewin. Natuurlijk heeft uiteindelijk niemand de schuld. En u mag weer naar het plaatselijke schoollokaal om met potlood uw stem uit te brengen. De stemcomputers zijn namelijk niet helemaal betrouwbaar, die hebben zich blijkbaar aangepast aan het gedrag van de politici. Ik haak deze keer af, tenzij Boer Koekoek terugkeert.

Het zou me overigens niets verbazen als de kieslijst wat verrassende namen gaat bevatten. In de talkshows van de ijdeltuiten van Nieuwkerk, Pauw en Witteman draven te pas en te onpas bekende Nederlanders op met een politieke mening, die vervolgens uiterst serieus wordt genomen.

Met name Peter R de Vries draaft overal op. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zit wachten op de mening van deze boevenvanger over Uruzgan of het Wildersproces. Net zo min als ik begrijp waarom Maurice de Hond zich bemoeit met de Deventer moordzaak. Het voorspellen van verkiezingsuitslagen is voor hem al moeilijk genoeg. Misschien dat hij de Chinese gokmaffia eens kan raadplegen.

Het grachtengordel-kliekje helpt elkaar echter graag aan het werk en de onkostenvergoedingen.

Enige tijd geleden al weer ging DSB failliet. De megalomane Dirk Scheringa wilde de wereld veroveren: AZ moest de Champions League winnen, hij wilde graag de Nachtwacht op zijn studeerkamer en tussendoor zou het land door hem uit de economische crisis geraken. Hoogmoed kwam gelukkig voor de val, al zijn de collega’s bij de staatsbanken ABN-Amro en Fortis natuurlijk geen haar beter.

De Olympische Spelen zijn een groot succes voor Nederland. Maar we vergeten dat de schaatswedstrijden eigenlijk de veredelde Nederlandse kampioenschappen zijn. Nergens ter wereld maakt iemand zich druk om Sven Kramer, of het zou moeten gaan om zijn lekkere hockeyvriendin. Ook van de lesbische Irene Wüst hebben ze in Spanje echt nog nooit gehoord. Ik word dan ook niet vrolijk van het gewauwel van Mart Smeets en Ria Visser, al leidt de wetenschap dat zij ooit samen het bed deelden bij mij tot wat gegrinnik. Benieuwd of Mart zijn Noorse trui heeft
aangehouden tijdens de daad met het wat christelijk ogende trutje.

De voetballerij doet vrolijk mee aan de verloedering. Volgens het gespuis op de tribunes is de moeder van een scheidsrechter een prostituee en ellebogen en karatetrappen zijn gemeengoed. Bij Feyenoord is de Been-magie al weer uitgewerkt en weet ambtenaar Erik Gudde zich geen raad met zijn rol. Leo Beenhakker zit te wachten op het moment dat hij zonder gezichtverlies afscheid kan nemen van zijn laatste kunstje.

Ook in Papendrecht is het onrustig. De plaatselijke hoofdklasser wil naar de topklasse maar moet alle zeilen bijzetten om degradatie te voorkomen. De vedettes uit de regio presteren voor een redelijke vergoeding ondermaats en de beste prestaties worden gerealiseerd als eigen jongens van 18 worden opgesteld. Wellicht helpt de crisis wat mee in het doorselecteerbeleid van Middelkoop.

Op zaterdag kunt u zich vergapen aan 4e klas voetbal. Clubs als Noordeloos en Peursum komen met grote blozende boerenzonen naar het Slobbengors. Aandoenlijk, maar met voetbal heeft het natuurlijk niets te maken.

Concurrent Drechtstreek blijft een gefrustreerd clubje. Het gaat even goed met het eerste en direct bevat hun website sneren richting de grote broer. Zoals de voorzitter van de businessclub van VVP al ooit zei: als je vroeger echt niet kon voetballen ging je naar Drechtstreek.

Helemaal op gaat dat echter niet. Een aantal mislukte voetballers bleef Papendrecht trouw en vormt inmiddels het vierde zondagteam. Als u zondag wat anders wil dan weekendsex of de hond uitlaten raad ik u een bezoek aan hun wedstrijden aan. Gegarandeerd dat u niet meer bij komt van het lachen. Echt druk is het overigens niet. Alleen de immer jong ogende vrouw van scheidsrechter Peter Bosselaar komt wel eens kijken hoe haar man moeiteloos de veel pratende knoeiers de baas is.

De selectie is met het vertrek van Roland Driece verder uitgedund, wat overigens veel minder geldt voor de buiken van de spelers. Driece was een brave rijksambtenaar in Den Haag met politieke ambities in de gemeenteraad van Rhoon. De burgers van Rhoon zijn nog steeds hard aan het nadenken wat hij voor de gemeenschap heeft betekend, maar desondanks werd hij gevraagd voor een functie in Zwitserland. Hij probeerde zijn vrienden uit te leggen wat hij daar doet: het enige wat bij is gebleven is zakken vullen, graaien en beleid maken.

Wonderbaarlijk genoeg is het 4e gepromoveerd naar de 5e klas, na een beschamende 6e plaats in de 6e klas vorig jaar. De oude vedettes van het
huidige 6e werden met 200 doelpunten voor kampioen maar weigerden te promoveren. De heertjes zijn daar naar eigen zeggen te oud voor. Wat zij werkelijk bedoelen is dat zij voetbal alleen leuk vinden als er met 8-2 gewonnen wordt. Bij een sporadische nederlaag met 2-1 is er niets meer aan, is de tegenstander te jong en wordt er gedreigd met stoppen.

Wat dat betreft heb ik respect voor het vierde dat zowaar in tact blijft en zelfs heel af en toe weet te winnen. Dat ondanks de privéperikelen waarmee het team wordt geconfronteerd. Het aantal scheidingen neemt groteske vormen aan. De mid-life regeert: de 40-plussers zijn terug bij
af en staan iedere vrijdagnacht tot 3.00 uur in het plaatselijke Willaerts. Samen met 30-plus vrouwen die op grond van sex and the city, de Linda en desperate housewives de kluts kwijt zijn en denken dat het gras buiten groener is.

Het is een zielige vertoning. De gescheiden vrouwen en mannen lopen als pubers om elkaar heen in de hoop op een nachtelijke beurt, of een beetje zoenen in het fietsenhok.

Papendrecht 4 speelt hierin een prominente rol al is het scoringspercentage nog lager dan op zondag. Veel kansen weinig goals en iedere zaterdag op staan met een kater. Wel even op zaterdagavond naar de Witte Aap en op zondag naar de Tuin in Rotterdam. U zou eens wat missen!

Ik houd niet van roddelen, maar kan u wel verklappen dat zelfs vrouwelijke staatssecretarissen niet meer veilig zijn voor Papendrechtse mid-lifers.

Het is een belachelijke vertoning.

Ik begon te melden dat ik Papendrecht als inwoner verlaten heb. Of het ermee te maken heeft weet ik niet, maar sindsdien is het gezag weg en is het één groot theater.

Papendrecht is het Hollywood aan de Merwede.

Uw linkspoot, Johan Derksen.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.