PAPENDRECHT 5 IS EEN BELEDIGING VOOR HET VOETBAL

VI: Februari 2007

Als je zoals ik de 50 gepasseerd bent, word je nostalgisch. In mijn jeugd luisterde je naar Cuby and the Blizzards, Lou Reed en Jan Akkerman. Tegenwoordig wordt de SMS-ende patatjeugd doof gedreund door nietszeggende bandjes, aangekondigd door lekkere maar oliedomme TMF Babes. Op zondag keek je naar Wilkes, Cruijff en van Hanegem. Nu zit ik me zondag, tegen een leuke vergoeding, te ergeren aan figuren als Vreven en Kolkka, neusbijtende Fransen en kolderieke keepers, die van Frans de Muijnck nog nooit hebben gehoord. Of je ging op zondagochtend naar Papendrecht, om het 5e aan het werk te zien. Gratis bewonderde je legendarische spelers als Piet Morree, Cees den Boef, Robert Timmers en Piet van der Linden. Deze echte voetballers besteden hun zondag echter inmiddels thuis, met kleinkinderen, hun tweede vrouw en de abominabel slechte weekend AD. Tegenwoordig is Papendrecht 5 een verzameling kolderieke figuren.

Keeper Gerrit Landstra werd geboren in Groningen. Voor een carrière als leraar Nederlands verkaste hij naar het Westen, waar hij zich aansloot bij het 5e. De bijna 50-er valt tegenwoordig alleen nog op door zijn geblondeerde haar. Het verbaast mij niets dat de kinderen het verschil niet meer weten tussen een d en een t.

Marcel Knipscheer is rechtsback. Hem zien voetballen doet verlangen naar zijn eveneens beperkte broer Wim, die in elk geval nog wel eens een bal goed raakte. Lachwekkend zijn de rushes langs de lijn, die veelal eindigen in een voorzet in de sloot.

Aanvoerder Wim Veldhuis valt inmiddels alleen nog op door zijn gepraat. De vroegere snelle rechtsbuiten zakte twee linies nadat hij zelfs de cornervlag niet meer wist te passeren. Het wachten is op het moment dat deze stijve accountant ook de achterballen niet meer uit het strafschopgebied krijgt.

Louis de Haas is fiscalist en dan pas ik altijd even op. Zijn adviezen aan Guus Hiddink zijn van hetzelfde niveau als zijn actieradius. Jammer voor Guus dat je ook met een spierscheuring gewoon door kan werken, anders had hij van Louis geen last gehad.

Voorstopper Edwin Duinhouwer doet alle moeite om zichzelf staande te houden. De rechtse kunstbloemenkoning is vooral op zoek naar ledematen van tegenstanders. Hopelijk erft zijn zoon Lars het talent van een ander.

Zijn stand-in Eric Hoorn was eigenlijk met voetballen gestopt en had dat gewoon zo moeten laten. Dan waren we in elk geval verlost van een spierscheuring bij iedere achterbal die hij neemt.

Jan Willem de Man komt nog altijd per fiets naar het veld. De veel te grote nieuwe tas vormt een zware belasting, waardoor nu ook zijn slidings niet meer dan een farce zijn. Wie vertelt deze brildrager dat je voetballen staand op je voeten doet?

Johan Keizer werd eens gezien als een nazaat van stofzuiger Willy van der Kerkhof. Het enige wat daaraan nog herinnert is de stofzuiger die hij thuis moet hanteren. Op het veld stofzuigt hij vooral ballen in het eigen doel.

Gerardo Dell’Aquila was ooit een fraaie Italiaanse stilist. Zakelijke beslommeringen en verhuizingen naar dorpen als Venlo, Helmond, Stampersgat en Nieuwegein hebben van hem een voetballend wrak gemaakt, die doet alsof zijn puntertjes nog steeds geniaal zijn.

Michiel Linkerhof werd met veel bombarie weggehaald uit Nieuwerkerk. Los van het tonen van zijn fraaie Amerikaanse vrouw hebben ze in Papendrecht nog weinig plezier aan hem beleefd. Wellicht dat de Dallas Cowboys interesse hebben, hoog over schieten lukt namelijk nog wel.

Dat geldt helaas niet voor Roland Driece, die de bal met buitenkant voet niet verder meer krijgt dan drie meter. De grijze ambtenaar lijkt klaar voor de veteranen-klasse, 8e klas onderbond.

Frank van der Graaf was ooit een begenadigd technicus. Wanneer het nu over zijn sleepbeweging gaat, betreft het zijn auto. En de schaar gebruikt hij alleen nog maar thuis, om zijn nagels te knippen.

Rob Uitermarkt speelde ooit hoofdklasse. Na Hans en Grietje het leukste sprookje van de eeuw, maar waar gebeurd is het natuurlijk niet. Het hoogtepunt van zijn zondag bestaat tegenwoordig uit het bezoek aan de huishoudbeurs, samen met zijn 96 jarige tante Truus. Succes Rob.

Modekoning Frank Glimmerveen waant zich op zondag morgen in een park, grenzend aan een bejaardenhuis. Hij slentert over het hele veld, scheldt af en toe tegenstander en medespeler uit en drink na afloop een biertje met de andere bejaarden. Niet in je broek plassen Frank.

Kenneth van den Hoven was ooit een snelle spits en een snelle jongen. Inmiddels zijn de bal en hij bepaald geen vrienden meer. Vervelend, als ook de vrouwtjes steeds minder naar je kijken. Let op Kenneth, denk aan George Best.

Arie Verzijl is een brave huisvader, met twee leuke dochters. Daar schieten ze bij het vijfde alleen niet zo veel mee op. Wie vertelt hem, na zijn zoveelste blessure, dat een spits betaald wordt om te scoren?

Tot slot Rob van den Sigtenhorst. Zijn motto’s: altijd net te laat, kans net niet benut. Zowel op het veld als bij de vrouwtjes. Maar geeft niet hoor: de 20 jarige meisjes blijven echt wel kijken, toch …..

Ik ga zondag niet meer naar het Slobbengors, als ik wil lachen huur ik Joep Meloen wel. Snel nog even Bob Dylan opzetten, voordat ik weemoedig word ……..

UW LINKSPOOT, JOHAN DERKSEN.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.