R.K.s.v. R.C.D. 5 – Papendrecht 4: 9 – 5

Op zondag 25 september 2011, de 43e verjaardag van prins Johan Friso, een dag na de Burendag en de 43e verjaardag van Mike Obiku en twee dagen na het begin van de herfst, moesten we voor de eerste keer van het seizoen naar Dordrecht.
Eindelijk weer eens een teken van leven van Louis: “Een even simpele als ragfijne voorspelling van ondergetekende: de wedstrijdverslagen gaan er dit seizoen niet korter op worden. Je moet trouwens wel lef hebben om als wedstrijdverslagschrijver (heerlijk scrabblewoord) zijnde jezelf in de eerste de beste wedstrijd van het nieuwe seizoen tot speler van de week te bombarderen…. Mijn ultieme doelstelling voor dit seizoen is overigens om zelf minimaal 1 wedstrijd tot speler van de week te worden gekozen. Zo’n doelstelling heb ik nodig om optimaal te kunnen presteren, waarbij ik natuurlijk het risico loop dat ik de (doel)lat veel te hoog leg en in wedstrijd nummer één al na 5 minuten mijn hamstrings volkomen aan gort loop. Dat risico neem ik graag op de koop toe. En ach, een hamstring is toch ook maar een hamstring, laten we wel zijn. Laat ik het zo zeggen: hamstrings zitten tussen de oren. Je moet niet bang zijn voor je hamstrings, je hamstrings moeten bang zijn voor jou. Met die redenering, ik zou zelfs zeggen mantra, kan ik gewoon niet meer geblesseerd raken. Mmm, waarschijnlijk zit ik mezelf weer vreselijk voor de gek te houden, maar ik moet toch wat? Als ik een echt logisch en analytisch ingesteld mens zou zijn (wat ik gek genoeg als belastingadviseur wel degelijk ben), dan was ik 10 jaar geleden al gestopt, en zelfs dat zou 5 jaar te laat zijn geweest. Maar ik houd mezelf voor dat ik nog steeds zo “goed”, “snel” en “technisch” ben als 15 jaar geleden. En juist daarom houd ik mezelf ook voor (en waarom niet?) dat ik dit seizoen toch zeker 1 keer de bal van een meter of 30 ontzettend hard en volstrekt onhoudbaar in de kruising ga schieten. Kijk, dat is nog eens positief denken, en daar gaat Zondag 4 komend seizoen hopelijk volop van profiteren. Het zal jullie duidelijk zijn: aan mijn instelling zal het niet liggen. Op 18 september ben ik er bij, tenzij ik om wat voor rare reden dan ook geblesseerd zou raken of ziek zou zijn, maar daar ga ik niet van uit natuurlijk. Groeten, en tot dan. Louis.” Dit leidde tot de volgende reactie van Frank: “Louis, Wat heb jij toch met strings? Mwaha, MWaha, ha.” Louis: “Zo had ik er nog niet over nagedacht…. Jij hebt komt kennelijk achter een Freudiaanse kant van mij die ik zelf nog niet had ontdekt…..”
Het mogelijk eerste aantreden van Louis dit seizoen leidde tot het volgende e-mailverkeer tussen hem en Jan Willem: “Aan: Adviesburo Alles in Balans, onderwerp: Meespelen? Weledelgeleerde Heer Drs. L. de Haas, U hebt ons onlangs verblijd met de heuglijke mededeling dat u van zins bent ons eenvoudige voetbalteam met een bezoek te vereren. Mijn vraag is of wij u aanstaande zondag reeds kunnen verwachten en zo ja, of u dan alleen wilt toekijken, u zodanig fit denkt te zijn dat u vanaf de tweede helft kunt meedoen of u op een invalbeurt mikt. Ik hoop dat u mij zo spoedig mogelijk van een respons kunt voorzien, zodat ik daar met het maken van de opstelling rekening mee kan houden. Hoogachtend, Uw nederige dienaar, JW de Man” Gevolgd door “Onderwerp: RE: Meespelen? Geachte mijnheer De Man, ik denk dat dit een heel snelle respons van mijn kant is. Voorlopig mik ik alleen op een warming-up, eerst eens even zien hoe dat gaat en hoe mijn rug daar op reageert. U moet mij dan ook voorzichtigheidshalve maar niet betrekken in de opstelling. Mocht de warming-up goed gaan, dan vind ik het prima om hooguit een kwartiertje mee te doen, als de stand het toelaat. Ik merk vanzelf wel of ik wel of geen last van de hamstrings krijg. Het vlaggen laat ik graag aan mij voorbij gaan, dat heb ik al zo vaak gedaan de afgelopen jaren, ik hoop dat ik letterlijk als bankzitter mag fungeren a.s. zondag. Overigens, ik heb nog steeds het rood-zwart gestreepte Papendrecht-shirt, en ik heb begrepen dat we inmiddels met de traditionele shirts voetballen (zwart met rode V). Dus ik hoop dat er een tenue voor mij kan worden geregeld, hopelijk dan ook met bijpassende broek en kousen. Met vriendelijke groeten, L. de Haas.”
Helaas kwam daarna het volgende bericht: “Op 17/09/2011 10:05, Adviesburo Alles in Balans schreef: Sinds donderdag ben ik ziek (behoorlijke verkoudheid). Ik had gehoopt dat ik vandaag wel weer hersteld zou zijn. Maar ik kom net uit bed en voel me nog steeds bij lange na niet optimaal. Voel ik me morgen goed dan ben ik er zeker bij, maar ben ik morgen om half tien niet in de kleedkamer dan weet jij genoeg. Hopelijk toch tot morgen, en mocht ik de tweede helft niet mee hoeven doen omdat we meer dan genoeg mensen hebben: geen enkel probleem. Groeten, Louis.”
Helaas, vorige week geen Louis: “Op 18/09/2011 14:55, Adviesburo Alles in Balans schreef: “Ik ben vandaag weliswaar weer zo goed als opgeknapt, maar ik dacht: laat ik maar voorzichtig aan doen en deze wedstrijd nog even aan me voorbij laten gaan. Volgende week is prima wat mij betreft. Ik heb op zaterdagavond weliswaar een vrijgezellenavond van een vriend van mij, maar ik ga er niet van uit dat we in de bananenbar eindigen en pas om 6 uur ’s ochtends weer thuis zijn…. Maar je weet het maar nooit natuurlijk. Ik zorg dat ik er bij ben. Ik probeer het wel een hele, tweede helft. Ik merk vanzelf wel of ik wel of geen last van de hamstrings krijg. Overigens: hebben wij inmiddels andere tenues, of nog steeds de tenues van vorig jaar? Goed resultaat trouwens, die 4 – 2 overwinning. Tot zondag. Groeten, Louis.”. Reactie: “Leuk om te horen dat je komt volgende week. Ik neem je dan in de opstelling op voor de tweede helft. Als je heel laat thuis bent na de vrijgezellenavond, kun je dus wat later komen. Edwin doet dat ook. Hij gaat zeker naar datzelfde vrijgezellenfeest. We spelen nog steeds in het rood-zwart gestreepte shirt met zwarte broek, hoor. Ooit zullen we wel overgaan op het traditionele tenue van V.V. Papendrecht, zoals we dat vroeger ook hadden. Je kunt dus gewoon je huidige tenue geschonken door de sponsors KD Home Products en King Young Men Style meenemen.”
Een week geleden kwam de penningmeester van V.V. Papendrecht, de heer T. Matena, in onze kleedkamer met de echte Papendrechttenues. Zo kon iedereen passen, waarna nieuwe voetbaltenues besteld zouden worden, die betaald zullen worden door de Heer Louwman van Distributie Partners Logistiek B.V. Super, Luciën!
Gerrit kon nog steeds niet onder de lat. Een week geleden schreef hij: “Mijn rugblessure is ernstiger dan verwacht. Hoewel Eric zich kranig weerde, wil ik eigenlijk zelf al weer spelen, maar dit is door de huisarts afgeraden. Veertien dagen geen bovenmatige inspanning. Dus mijn herstel zal duren tot begin oktober…. Ik baal stevig, want ik wil graag spelen. 2 oktober is mijn streefdatum, dus dan vind ik dat ik dan weer kan keepen. Of de dokter het met me eens is, weet ik niet. Zoals je van mij gewend bent, bericht ik je hierover ruim van te voren.” Jurian kon ook nog steeds niet: “Hi, helaas gaat het mij a.s. zondag niet lukken om fit te zijn. In de knie zit nog te veel vocht. Suc6 zondag.” Eric: “Bij gebrek aan beter verdedig ik a.s. zondag wel weer het doel………”
Elk seizoen vinden veranderingen in de voetbalregels plaats waar verschillende teamleden moeite mee hebben. Ook dit jaar. Zo wisten vorige week de meesten van Zondag 4 niet, dat je na de rust van speelhelft dient te wisselen. Gelukkig wist aanvoerder Wim dat wel. Hij had daarom huiswerk meegegeven en met succes. Iedereen wisselde na rust uit zichzelf van speelhelft.
Het was al voor aanvang van de partij duidelijk dat we een moeilijke pot zouden kunnen verwachten tegen subtopper RCD 5, aangezien op kunstgras gespeeld werd. We willen dit niet als excuus gebruiken, maar het is een feit dat de bal volkomen anders stuitert en rolt dan op gewoon gras. De tegenstanders zijn daaraan gewend, maar wij niet, met vele inschattingsfouten aan onze kant tot gevolg. We waren gelukkig met veel mensen, want de laatste keer dat we op kunstgras speelden, regende het blessures. Vooral Luciën was toen zwaar de klos. Vandaar dat hij zich wijselijk beperkte tot het spelen van de eerste 45 minuten. Ook deze keer leidde het spelen op kunstgras tot ongemakken. Eric en Jan Willem hielden er zere, geschaafde en bloedende knieën aan over, maar maakten de 90 minuten wel vol. Ramon was minder gelukkig. Hij greep na een half uur naar de achterkant van zijn rechter dijbeen, waarna hij geblesseerd het veld verliet.
De eerste helft ging het behoorlijk gelijk op tussen twee aanvallend ingestelde partijen. Wij kwamen tot twee keer toe op voorsprong. Eerst werd Wilco op rechts weggestuurd. Zijn voorzet werd keihard ingekopt door Patrick: 0 – 1. Halverwege de eerste helft zette Gerardo voor vanaf links. Dit keer schampte Patrick de bal met zijn hoofd, genoeg om de RCD-doelman te verrassen: 1 – 2. Tussendoor was Wilco nogmaals op rechts weggestuurd, maar zijn schot stuiterde via de binnenkant van de verre paal terug het veld in. Vlak voor rust counterde RCD enkele keren bijzonder sterk, wat tot de 4 – 2 ruststand leidde.
In de kleedkamer zagen we zowaar Louis. Hij was dan eindelijk klaar voor zijn rentree. Hij had van de zomer met Rob S. en de heren A. van Toor en M. van der Leeden niet alleen de Limburgse heuvelen, maar ook de Dolomieten per tweewieler doorkruist en had daarbij bekende hoogten bedwongen als de Stelvio en de Gavia. Hij was weliswaar op zijn e-bike geweest, maar toch. In ieder geval was zijn lichamelijke gesteldheid dusdanig goed dat hij de gehele tweede helft gemakkelijk volmaakte en niet alleen dat: hij bestreek onze gehele rechterflank en dat zonder geblesseerd te raken. Dat was hem ergens in het begin van dit millennium voor het laatst gelukt. Nog even en hij speelt weer gewoon een paar keer per maand een hele wedstrijd.
In de tweede helft speelden we vol op de aanval, wat voorin tot kansen en doelpunten leidde, maar achterin tot open huis met nog meer tegendoelpunten tot gevolg, eindstand: 9 – 5. Kenneth maakte onze derde en vierde goal, door twee keer vanaf links een actie in te zetten en deze, na veel en knap gefrommel, af te ronden. Onze vijfde treffer was van de voet van Edwin, die vanaf de rand van het strafschopgebied de bal in de linker benedenhoek schoot. Hoewel we ons kranig weerde, was het een verdiende overwinning van de Dordtenaren in een sportieve wedstrijd, waarin geen onvertogen woord viel, onder prachtige weersomstandigheden en met een prima scheidsrechter. En dat is ook veel waard.
Eric werd uitgeroepen tot speler van de week, omdat hij zich voor de tweede achtereenvolgende week opofferde en op het doel ging staan, wetende dat hij heel wat keren zou moeten vissen. Johan is grensrechter van de week. Tom Knipscheer is supporter van de week, met Rob S. als goede tweede. Totdat hij kwam was het tamelijk rustig langs de lijn. Nadat Rob echter zijn shirt uitgedaan had en in zijn indrukwekkende, ontblootte torso langs de lijn ging zitten, stroomden de toeschouwers toe.

Opstelling:  Eric; Marcel (46. Edwin), Wim, Arie, Jan Willem; Wilco, Ramon (31. Kenneth), Gerardo (46. Louis), Luciën (46. Herman); Frank en Patrick.
Grensrechter eerste helft: Kenneth (31. Johan).
Grensrechter tweede helft: Johan.
Aantal toeschouwers: 19.

Eén antwoord op “R.K.s.v. R.C.D. 5 – Papendrecht 4: 9 – 5”

  1. Kenneth schreef:

    Gefrommel? A la Messi gingen de doelpunten als eierkoek erin!
    Vriendelijke Groet,
    Kenneth aka Kessi