Papendrecht 4 – DEVO 5: 8 – 1

Op zondag 9 oktober, de Wereld-Postdag, de 55e verjaardag van Ivan Nielsen en de 4e verjaardag van Magali Margriet Eleonoor van Vollenhoven, een dag na de 57e verjaardag van Huub Rothengatter, twee dagen voor de Kom-Uit-De-Kastdag alsmede de 42e verjaardag van Prins Constantijn Christof Frederik Aschwin, speelden we aan de Industrieweg in Papendrecht tegen DEVO 5.
Om eindelijk weer eens een kans te maken op een overwinning, werd een beroep gedaan op Louis: “Hoi, ik probeer het inderdaad wel een hele, tweede helft, geen probleem (uiteraard zolang mijn beenspiertjes niet gaan protesteren). Ik merk vanzelf wel of ik wel of geen last van de hamstrings krijg. Een hele wedstrijd spelen zal helaas wel een utopie blijven voor mij. Als ik toch merk dat ik 4 dagen last heb gehad van dat ene helftje bij RCD. Maar goed, dat kwam omdat het mijn eerste wedstrijd was en ook nog eens op een kunstgrasveld. Ik zou dolgraag weer eens een hele wedstrijd willen spelen, maar ik weet zeker dat ik dat fysiek niet meer aankan (haha, geestelijk wel hoor). Ik kom gewoon op tijd, ik ga wel weer eens een helftje vlaggen. De uitwedstrijd van 16 oktober laat ik dan weer aan mij voorbijgaan. Groeten en tot zondag.” Helaas moest Louis al na een kwart wedstrijd afhaken.
De afgelopen tijd waren hier en daar wat irritaties ontstaan, onder andere bij Jan Willem. Om daar geen grote van te maken vond hij, dat hij er wat over diende te zeggen. Rob U.: “Ik kom juist voor het zaniken!! 🙂 Jan Willem, we kunnen toch niet zonder jou! Maar beetje ouwehoeren hoort er gewoon bij toch? En je kent glimbol toch een beetje… Hij heeft het wel eens moeilijk met zichzelf en gaat dan mopperen ha, ha ……” Jan Willem: “Hallo Rob, je hebt uiteraard volledig gelijk. Een beetje ouwehoeren en zaniken is niet erg, sterker nog, dat is zelfs leuk. Het gaat mij er alleen om dat soms niet sprake is van een beetje, maar van een beetje heel veel en langdurig geklaag. En dat kan ik niet altijd hebben. En nou weer oefeningen gaan doen voor je rug.” Rob: “Ja, ja, baas :)” Dat advies werd duidelijk niet opgevolgd, want opnieuw moest hij in de rust de strijd staken vanwege rugklachten.

Frank: “Hallo schatjes van de voetbal, zondag a.s. hoop ik weer van de partij te zijn. Uit de wandelgangen maak ik op, dat ik grote kans maak op een basisplaats in “Jan Willems finest eleven”. Echter, mocht ik toch in de dug-out plaats moeten nemen, dan draag ik dit gelaten, zoals het natuurlijk eigenlijk hoort! Mijn wat zuidelijke temperament, schijn wortels in Griekenland te hebben, gaan zoals jullie weten nog wel eens met mij op de loop. Maar na 25 jaar ervaring met zo’n fenomeen zou ik me ook kunnen voorstellen dat men er langzaam aan went wat voor eigenzinnig vlees jullie in huis hebben gehaald!? Heel af en toe komt, ontspint zich uit die asymmetrische persoonlijkheid ook nog wel eens wat voetbalgogme, maar ik begrijp, dat ik jullie geduld wat dat betreft behoorlijk op de proef kan stellen! Niettemin hoop ik zaterdag weer iets van die latent aanwezige voetbalbraille te laten zien, de pirouette, een lob, wat poortjes en misschien wel weer zo’n ouderwets zinderend “schot”! Ik hoor ze langs de lijn nog zeggen: “gelukkig, dat die doelpalen tegenwoordig niet meer van hout zijn!” Mocht het zondag dus allemaal kloppen en culmineren in een ouderwetse “Frank-Glimmerveenshow”, dan verwacht ik natuurlijk die vanzelfsprekende bijval van jullie; mijn stille bewonderaars, want een genie kan niet lang zonder applaus en bevestiging. Ik begrijp, dat ik me daarna gewoon weer moet schikken in de rol van de onbegrepene, zal de hoon weer een poosje gelaten over mij laten komen tot er noodzakelijkerwijs weer even tijd is voor de voor sterren zo broodnodige adoratie. Jullie snappen, dat het hierboven geschetste droomscenario alleen kan slagen bij de ultieme overgave van ons hele team, een wedstrijd spelen in dienst van jullie kale koning! Mochten jullie je conformeren aan dit door mij zolang opgekropte idee, dan beloof ik jullie keiharde punten en dan heb ik het niet over de door mij zo geliefde, helaas vaak door textiel aan het oog ontrokken hemelse kokintjes. Natuurlijk aanvaard ik de consequenties als ik mij wellicht onder invloed van mijn wat impulsieve karakter, overschreeuw, en wij wederom in de krochten der verliezers belanden. Tenslotte stel ik voor mijzelf disciplinair te tuchtigen voor mijn ontsporing voorafgaande aan de wedstrijd tegen RCD. Mijn voorstel is om zondag 16 oktober a.s. zelfs niet op de tribune plaats te nemen, maar in plaats daarvan eens een weekje met mezelf in gesprek te gaan. Denk aan de rustgevende omgeving van Gilze in Noord-Brabant. Tot zondag, (Sir) Frank Glimmeveen, alias Eeg, Batsie, Glimbol, Geil haar, en een paar jaren geleden niet te vergeten Kale Klootzak.” Louis had het op zondagochtend in de kleedkamer over een briljant epistel van iemand, waarvan hij het totaal niet verwacht had. Het is wel opmerkelijk dat het geschreven was op vrijdagmiddag. Kennelijk de hele dag geen hond in de zaak, Frank?
Gerardo: “Hallo Frank, sinds wanneer voetbal jij op zaterdag?? Al 25 jaar niet meer toch? Direct schreef Rob U.: “De eerste keer dat Gerardo scherp is!! Was dat op het veld maar eens zo …….” Reageerde jij op het veld maar eens zo snel, Rob. Frank: “Scherp! De wens is de vader van de gedachte, denk ik!? Zaterdag voetballen, tien ijsjes eten en ’s avonds gebakken aardappelen bij die mamma! Mijn weelderige haardos met jetting in een scheiding en daarna PKC, 40 muntjes, 1,25 per stuk! Waar blijft de tijd!? Ciao pizza, tot zondag dan maar! Glim.”

Na de nederlaag van vorig weekend was de discussie over ons voetbalconcept opnieuw opgelaaid. Herman: “Ik ben wel een groot voorstander om met 3 aanvallers te spelen.” Jan Willem: “Het is wel duidelijk dat je er de tweede helft niet bij was, want toen speelden we met drie aanvallers en werd onmiddellijk duidelijk waarom we dat niet meer moeten doen.” Ramon: “2 spitsen en een diepe nummer 10”. Wim: “Ik speel liever de kerstboomtactiek van Co.” Rob U.: “Als onze piek maar niet Kenneth, Patrick (ons polletje gras) of Glimbol is! Jan Willem kan daar beter mij neerzetten…”
Kenneth had de afgelopen week iets te fanatiek getraind in een poging zijn positie in ons team te behouden: “Al bijna 30 jaar profvoetballer, dwarrelend over de voetbalvelden en stekend als een bij, en nog nooit de bekende sluipmoordenaar ‘Hamstring’ ontmoet. Tot vanavond…. Fijn hoor 40 jaar! Echt balen dit. Had het nog nooit gehad, maar wist gisteren gelijk wat het was van de verhalen. Een heftige steek achter in mijn bovenbeen )-: Nu nog pijnlijk bij het lopen… Speel niet mee zondag. Het is mij afgeraden om te gaan spelen. Eerst even wat rust houden. Groet, Kessi..” Jan Willem: “Als er verder niets verandert betekent dit, dat Frank voorin zal spelen. Met als gevolg dat elke discussie over onze speelwijze volkomen overbodig is, aangezien met Frank in het veld nooit sprake kan zijn van enige vorm van tactiek.”
Het ging vandaag tussen de twee teams met de slechtste verdedigingen van onze competitie. Om het aantal tegentreffers eens onder het gemiddelde aantal van vijf te houden, werd gekozen voor versterking van de achterhoede. Daarom werd Edwin tijdelijk naar China verbannen en moest Wim op de bank beginnen. Wim meldde optimistisch: “Ik kan wel spelen. Heb nergens meer last van.” Waar hij geen last meer van heeft, is onbekend. Misschien van muggen. In ieder geval wel van zijn liesklachten, want die speelden al na een paar minuten weer op. Een halfje is tegenwoordig wel het maximum voor deze bijna-vijftiger. Hij begint steeds meer op Louis te lijken.

Het eerste kwartier leek op dat van vorige week. Na een prima inworp van Marcel wist Wilco op rechts de achterlijn te halen. Zijn voorzet werd door Patrick ingekopt. Net als afgelopen zondag konden we niet lang van de voorsprong genieten. Johan maakte volledig onnodig op 20 meter van ons doel een overtreding. Heel dom met Gerrit op de goal als hij nog weinig heeft hoeven doen. Hij zette de muur goed neer, maar vergat dat als de bal naar de hoek van de keeper gaat, deze dan wel tegengehouden dient te worden: 1 – 1.
Na de gelijkmaker ging het een minuut of 20 gelijk op, al waren wij voorin iets gevaarlijker dan DEVO 5. In de slotfase van de eerste helft leidde dit tot twee doelpunten. Eerst gaf Frank een afgemeten voorzet op Patrick die al vallend en struikelend, op de grond liggend de bal over de lijn werkte. Daarna nam Luciën aan onze linkerkant, even over de middellijn een vrije schop. Hij vond het hoofd van Johan die prima binnenknikte en daarmee zijn eerdere fout rechtzette, ruststand: 3 – 1.
In de rust werd ervoor gekozen om ons concept iets te wijzigen. We hadden veel moeite met de centrale middenvelders van DEVO 5 die groot, krachtig, fysiek sterk en snel waren, het hele veld bestreken en over ijzeren longen schenen te beschikken. Om die in toom te houden werd besloten daar een vergelijkbaar duo tegenover te zetten. Daarom werd ons enigszins falende centrale duo op het middenveld, Rob U. en Johan, vervangen door Gerardo en Wim.
In de tweede helft gingen we door waar we vlak voor de rust gebleven waren. Na een nieuwe voorzet van Frank vanaf rechts kopte Patrick over. Luciën schoot vanaf 25 meter net over de lat. En Wilco kon na een mooie dieptebal op rechts alleen op de DEVO-doelman af, maar die keerde Wilco’s inzet. Na ruim een uur volgde een nieuwe, mooie aanval. Gerardo vond op links Patrick die Frank alleen voor de doelman uit Bosschenhoofd zette. Frank bleef rustig en schoof de bal langs de voor ons goede kant van rechterpaal: 4 – 1. Daarna gingen de in het geel-zwart gehulde opponenten verwoed op jacht naar een beter resultaat. Ze waren nog enkele keren dichtbij een doelpunt, maar we gaven achterin niets meer weg.
In de slotfase bleek dat het regelmatig trainen van vele teamgenoten zijn vruchten begint af te werpen, want toen hadden we qua snelheid en conditie duidelijk overschot. We kregen ongeveer net zoveel kansen als tijdens de meeste voetbalpartijen, maar in tegenstelling tot normaal werden ze nu wel voor een groot deel benut. En wat zeker niet onbelangrijk was, was de afwezigheid van Kenneth, zodat Patrick niet steeds in de weg gelopen werd en hij zijn neus voor de goal optimaal kon benutten. Eerst werd Patrick op links weggestuurd. Zijn directe tegenstander kon hem in de zestienmeter alleen stuiten via een overtreding. Voor het eerst sinds hij ons fluit, gaf de heer Bosselaar ons een strafschop die Patrick benutte. Een paar minuten later vond Frank uit een hoekschop vanaf rechts Patrick, die twee keer nodig had, voordat hij het net gevonden had. En weer een paar minuten later was het wederom Wilco die na een fraaie actie op rechts en dito voorzet Patrick in staat stelde opnieuw te scoren: 7 – 1. Een loepzuivere hattrick derhalve van Patrick. Iets wat door de spellingchecker van MS-Word al voorspeld werd, want als je een Word-dokument op spelfouten laten controleren, geeft deze “hattrick” als suggestie voor het hem onbekende woord “Patrick”. Vlak voor het laatste fluitsignaal viel de 8 – 1.Na een verre achterbal van Luciën naar onze rechterkant was het deze keer Arie die onze targetman wist te vinden. Het zesde doelpunt van onze topscorer deze ochtend dus.
Het was nog een hele klus om de speler van de week aan te wijzen. De ruime overwinning was een echte teampresentatie, dus het lag voor de hand de hele ploeg weekspeler te maken. Verder had Luciën het uitstekend gedaan in de as van het veld. Ook Jan Willem was een kandidaat omdat hij door zijn doordeweekse actie de neuzen in de juiste richting had weten te krijgen. Sommigen vonden dat Marcel de speler van de week diende te worden vanwege zijn geweldige inworp die tot de 1 – 0 leidde. Even stond Kenneth als weekspeler op onze website met als argument dat dankzij zijn afwezigheid we eindelijk weer eens een ruime overwinning hadden kunnen boeken. Uiteindelijk werd toch Patrick speler van de week. In de lange historie van ons team is het volgens ons niet eerder voorgekomen, dat een speler zes keer scoorde in een wedstrijd inclusief een loepzuivere hattrick. Ernst Eilbracht is supporter van de week. Louis is grensrechter van de week.
We verloren de derde helft overigens dik. Want toen de laatsten van ons huiswaarts keerden, stonden de meeste Brabanders nog gewoon rustig in de kantine wat te drinken en te babbelen. Jan Willem bleek duidelijk te veel cola op te hebben, want hij had vier keer nodig om het eenvoudige woord “paraplubak” juist uit te spreken. Van Gerrit mocht niet over de kwartfinales van het wereldkampioenschap rugby gesproken worden, want hij had er een paar van opgenomen en de rest van de zondag wilde hij ze integraal gaan bekijken. Gerrit begint al bijna net zo’n triest figuur te worden als Rob S.

Opstelling:  Gerrit; Marcel, Luciën, Arie, Jan Willem; Wilco, Johan (46. Wim), Rob U. (46. Louis (72. Johan)), Gerardo; Patrick en Frank.
Scheidsrechter: Peter Bosselaar.
Grensrechter eerste helft: Louis.
Grensrechter tweede helft: Johan (72. Louis).
Aantal toeschouwers: 14.

Eén antwoord op “Papendrecht 4 – DEVO 5: 8 – 1”

  1. Johan Derksen schreef:

    De verslaggever mag wel eens wat scherper worden. De 8-1 was een geweldige steekbal van Wim Veldhuis, zijn enige goede actie overigens.