OMC 5 – Papendrecht 4: 1 – 4

Op zondag 16 oktober 2011, de feestdag van de heilige Mommolinus, enkele uren nadat het Nederlandse honkbalteam een unieke prestatie neerzette door in Panama wereldkampioen te worden en na de Nacht van de Duisternis in België, twee dagen na de Wereld-Eidag, een dag na de Internationale Dag van het Handen Wassen en de Internationale Dag van de Plattelandsvrouw, twee dagen voor de 34e verjaardag van prinses Aimée Leonie Allegonde Marie Söhngen en een dag na de 68e verjaardag van Rob Jacobs, gingen we voor de tweede en laatste keer van het seizoen naar Dordrecht. Bij het schrijven van de voorbeschouwing op de wedstrijd maakte Wim gebruik van de Zweden Emigratie Site, met alle informatie over emigreren naar Zweden. Een stille hint?
Op sportpark De Corridor speelt s.c. O.M.C., de fusieclub van O.S.S. en v.v. Merwesteijn, die in het seizoen 2001 – 2002 voor het eerst onder die naam aan de competitie deelnam. Eén van de laatste keren, zo niet de laatste keer, dat we op Sportpark Amstelwijck tegen O.S.S. aantraden, maakten we iets onvergetelijks mee. Het was op een doordeweekse avond zodat we al moeite genoeg hadden om voldoende spelers en voetbaltenues bij elkaar te schrapen. Nadat beide ploegen zich omgekleed hadden, weigerde de scheidsrechter evenwel de wedstrijd te laten beginnen omdat volgens hem de voetbaltenues van beide elftallen te veel op elkaar leken. Op ons niveau betekent dat normaalgesproken dat de thuisploeg dan een ander shirt aandoet. Edoch niet bij O.S.S. Wij moesten maar voor andere shirts zorgen, anders zouden we het duel op papier verliezen. En waar haal je in vredesnaam vlak voor aanvang van een voetbalpot in een andere plaats 11 voetbaltenues vandaan? Gelukkig was de materiaalman van O.S.S. bereid shirts beschikbaar te stellen, mits we hem 10 gulden zouden betalen voor het wassen van de kleren. Dat hebben we toen maar gedaan. En vervolgens gelukkig gewonnen.
Vrijwel elke week hebben we rare afmeldingen, maar deze keer werd het wel heel bont gemaakt. Opeens zegden de spitsen massaal af, kennelijk bang om af te gaan ten opzichte van het fenomeen Patistuta. Zo kwam Frank niet omdat hij zogenaamd vrienden te logeren kreeg uit Binnen-Mongolië. Wij wisten niet eens dat hij vrienden heeft. Ramon schreef: “Heren, op dit moment weinig positiefs te melden over mijn hamstrings, voelt nog steeds niet goed. Ik plak er dus nog minimaal 2 weken aan vast om te herstellen om daarna ijzersterk terug te komen. Dhr. Van Thorn heeft mij aangegeven vooral niet te vroeg te beginnen om “Robben-achtige” situaties te voorkomen. Grt., Ramon Robben.” Kenneth schreef: “Ja, spits Kessi, de man met de lijfspreuk ‘Geen talent, alles op wilskracht’ wil het voor één helftje proberen a.s. zondag, de tweede helft, dan kan ik de eerste helft een beetje warmlopen…. Tot zondag!” Echter: geen Kenneth. Kennelijk dacht Kessi: “Gessie, ik krijg waarschijnlijk weer een lessie tijdens een indrukwekkende sessie van Patrick “Zessie” van Wijngaarden, volgens mijn impressie is doelpunten maken zijn professie, iedereen loopt tegenwoordig achter hem aan als in een processie, dat ouwe bessie vertoont in zijn spel veel agressie en boekt de laatste tijd veel progressie, terwijl mijn spel last heeft van een recessie en wil hij voor mij niet worden een obsessie, wil ik mijn laatste ressie zelfvertrouwen bewaren en niet raken in een depressie, kan ik beter maar niet komen.”

Edwin kwam wel ondanks zijn volgende bericht: “Mannen, ik lig wat achter met het beantwoorden van de mail. Omdat ik in mijn nieuwe contract heb laten opnemen dat ik zo nu en dan eens weg mag blijven, kies ik bij voorbaat al de 2 uitwedstrijden die het dichtst bij de deur zijn. Ik heb de overtuiging dat stoere Papendrechters eigenhandig die rivier gegraven hebben tussen het mooie PPD en die stad aan de overkant. Dus OMC en RCD zullen nooit de tandem Keis en Duin op het middenveld mogen aanschouwen. Gelukkig weer genoeg uitwedstrijden met Jupiler-bier. Gerrit: gefeliciteerd met de kleine. Een keepende opa is toch wel uitzonderlijk op de groene weide. Herman: veel succes in je trainersloopbaan. Helaas nooit meer die listige afstandschoten met een stuitje die plotseling in de hoek valt. Ik heb er weer zin in. Groeten en prettige vakantie.” Tijdens de twee uitwedstrijden die het dichtst bij de deur zijn, kwam Edwin evenwel gewoon in actie. Evenals Herman zou hij vandaag zelfs de 90 minuten volmaken. Voor Herman was het de eerste keer van deze competitie, voor Edwin zelfs al de vierde keer, aanmerkelijk meer dan tijdens het hele vorige seizoen.
Rob S. heeft deze competitie nog geen minuut gevoetbald, maar doet er wel alles aan om in het verslag te komen. Ook deze keer is het weer gelukt door op zaterdagochtend in zijn dikke zakenbak Jan Willem bijna van de sokken te rijden. Er was geen hond op de weg, maar nog presteerde Rob het om bij de Papendrechtse kinderboerderij zonder te kijken de voorrangsweg op te scheuren, waar Jan Willem net aan kwam fietsen. Jan Willem kent Rob echter al tig jaar en weet inmiddels wel dat Rob op de weg net zo blind is als op het veld en had daarom gelukkig al rekening gehouden met Robs “stuurmanskunsten” of beter gezegd: het gebrek daaraan. Niet veel later kwam Jan Willem op de Meent Luciën tegen met zijn dochter, maar hij liep Jan Willem straal voorbij. Het kan geen toeval zijn dat Jan Willem binnen het half uur twee ploeggenoten tegenkomt die hem niet zien. Het was waarschijnlijk een kwestie van niet willen zien.

In kleedkamer 5 van OMC was Edwin in bange afwachting van de komst van Marcel. Twee weken geleden had Edwin zijn voetbaltenue meegegeven aan Marcel voor het geval Herman vorige wedstrijd mee zou doen. Herman kon toen vanwege ziekte niet spelen, dus als het goed was, had Marcel nog steeds Edwins voetbalspullen. Edwin geloofde dat Marcel zijn shirt en broekje vast vergeten was zodat hij in zijn gewone kloffie het veld op zou moeten. Toen het enige tijd geleden andersom was, schreef Edwin: “Zal de spullen van Marcel in ontvangst nemen en ga ervan uit dat rechtsback spelen een grap is en dat ik weer het middenveld en de grote ruimte ga bestieren. Op de rechtsback kan beter iemand staan die een kleine ruimte verkiest, en die een flank kan belopen. Nou ik zie het allemaal wel weer. Zal spullen van Marcel meenemen en ze in een apart tasje doen zodat het afval gescheiden blijft. Gr., Edwin.” Edwin zou de eerste helft overigens gewoon rechtsback spelen en de tweede helft op het middenveld. Toen Marcel de kleedkamer binnenstapte en Edwin naar zijn voetbalkleding vroeg, riep Marcel verschrikt en vol overtuiging uit: “Oh nee hè, vergeten.” Edwin balen, maar het bleek om prima toneelspel te gaan van Marcel – dat kan die alleskunner dus ook al – zodat Edwin gewoon in voetbaluitrusting aan het treffen met OMC 5 kon beginnen.
Onder fantastische weersomstandigheden hoefden we gelukkig niet op het kunstgrasveld te spelen, maar mochten we aan de bak op een echte grasmat. Deze was echter wel nat van de dauw, waardoor de wedstrijdbal de eerste helft bijzonder nat en glad was. Dat merkte Gerrit al snel, toen hij een afstandschot wilde vangen, maar de bal via zijn handschoenen en de lat op het dak van het doel zag belanden. Het kan ook een andere reden gehad hebben: Gerrit bleek namelijk bij aankomst op het Slobbengors zijn keepershandschoenen vergeten te zijn. Niet zo erg handig voor een doelman. Maar hij hield wel voor de eerste keer van het seizoen gedurende de eerste helft zijn goal schoon, al kreeg hij wel één keer hulp van de rechterpaal.
We speelden opnieuw ijzersterk en creëerden heel wat mogelijkheden. Gerardo leek de 0 – 1 te maken, toen hij alleen op de OMC-doelman af kon gaan en scoorde. Hij leek vanaf links na een uitstekende dieptebal van eigen helft te starten, maar de Dordtse assistent-scheidsrechter en de scheidsrechter oordeelden dat het buitenspel was. Wilco raakte na een mooie actie op rechts de rechterpaal, maar de beste kansen waren voor de opnieuw razend gevaarlijke Patrick. De eerste keer werd hij gestuit door de keeper, de derde keer was hij de Dordtse doelman al gepasseerd, maar tikte Patricks directe tegenstander de bal over de achterlijn, maar Patricks tweede kans was wel raak. Na een mooie aanval was rechtsback Edwin langs de rechterlijn naar voren gestoomd. Zijn precieze voorzet werd door Patrick binnengewerkt: 0 – 1, tevens de ruststand.
De tweede helft leken we het lastig te gaan krijgen, toen Wim al na 5 minuten geblesseerd moest afhaken, terwijl Johan er in de rust ook al vanwege een blessure was uitgegaan. Edwin raakte eveneens geblesseerd, maar hij kon er niet uit, omdat we geen fitte man meer langs de lijn over hadden. Edwin maakte de wedstrijd al hinkend en met een van pijn verwrongen gezicht af. Klasse.

Ondanks het blessureleed begonnen we uitstekend aan de tweede 45 minuten. We namen het initiatief en lieten de bal keurig rondgaan. Na een minuut of 8 in de tweede helft speelde Herman de bal aan de linkerkant naar Luciën die Arie diep stuurde. Via een centraal staande speler – sorry, ik ben even vergeten wie dat was – belandde de bal aan de rechterkant bij Wilco. Zijn scherpe voorzet werd door Patrick binnengetikt. Na een uur scoorden we opnieuw toen Wilco de bal op rechts kreeg en vanaf een meter of 20 uithaalde. De bal zwabberde onder de lat: 0 – 3. Niet veel later was Patrick wederom trefzeker, toen hij de bal prachtig inkopte na weer een mooie voorzet vanaf rechts van Wilco. Ook deze goal werd helaas vanwege buitenspel afgekeurd.
Na onze derde treffer bouwden we iets meer zekerheid in en begon OMC te drukken. Heel veel mogelijkheden kregen de Dordtenaren echter niet en als de bal al tussen de palen dreigde te komen, bracht Gerrit redding. Eén keer werd hij gered door de linkerpaal en één keer was hij kansloos toen een schot van bijna 20 meter van de centrale middenvelder van de opponent via verschillende Dordtse benen van richting veranderd werd en zo over de doellijn hobbelde. Patrick zorgde een minuut voor tijd voor het slotakkoord toen hij na een dieptepass van Luciën alleen op het vijandelijke doel af kon gaan en de OMC-keeper voor de derde maal verschalkte, eindstand: 1 – 4.
Ook deze keer was er na afloop discussie over de speler van de week. De overwinning was opnieuw een collectieve prestatie, dus het hele team was een grote kanshebber op de titel Weekspeler. Ook Wilco was een kandidaat na zijn zoveelste goede pot voetbal na elkaar, al werd hij het niet toen bleek dat hij zijn goede optreden vooral te danken heeft aan Marcels wondersloffen. Uiteraard was ook Patrick een grote kandidaat op die titel na zijn drie goals. Het is inmiddels wel duidelijk dat hij helemaal opgebloeid is sinds ego-Kessi hem niet meer voor de voeten loopt en dat we Kenneth derhalve in het geheel niet missen. Bang om uit de gratie te raken heeft Kenneth aangekondigd aanstaande zaterdagavond in ’t Trefpunt te Oud-Alblas een spetterend feest te geven ter ere van zijn 40e verjaardag. Komt allen! Benieuwd of het Kenneth lukt zijn imago weer wat op te poetsen.
Kenneth dreigde onze website op zwart te zetten als Patrick voor de tweede achtereenvolgende keer weekspeler zou worden. Daarom werd de foutloos keepende Gerrit uitgeroepen tot speler van de week. Hij heeft duidelijk de juiste vorm te pakken. Tom Knipscheer en Rick Louwman zijn de supporters van de week. Jan Willem is de grensrechter van de week en fietser van de week, aangezien hij als enige op de fiets naar sportcomplex De Corridor gekomen was.
Tenslotte nog dit: de uitslag van de Schaamnaam van 2011 is bekend. Gedeeld vierde werden Robin Hoedjes en Mevrouw Plu – in ’t Hol, derde werd Annebelle Blaas, tweede Bennie Dood en de winnaar is Louwe Pruim. Aan de volgende editie wordt al weer hard gewerkt. Twee topkandidaten voor de Schaamnaam van 2012 zijn de namen “Rob Uitermarkt” en “Rob van den Sigtenhorst”. Twee echte dijenkletsers.

Opstelling: Gerrit; Edwin, Wim (50. Eric), Eric (46. Jan Willem) en Arie; Wilco, Johan (46. Marcel), Luciën en Herman; Gerardo en Patrick.
Grensrechter eerste helft: Jan Willem.
Grensrechter tweede helft: Johan
Aantal toeschouwers: 32.

5 Antwoorden op “OMC 5 – Papendrecht 4: 1 – 4”

  1. Marcel Knipscheer schreef:

    Niet om onrust te veroorzaken maar vanavond zag ik onze topscorer in gesprek met J van Peenen voorzitter Heerjansdam, kon niet het hele gesprek volgen maar Patrick eindigde met ” ik zal er over nadenken” …….

  2. janus schreef:

    ik weet van niks

    • K. den Boef (oud trainer) schreef:

      Ik kan het niet na laten te reageren op uw laatste
      wedstrijdverslag. Ook nu nog volg ik oud voetballers die onder mij getraind hebben. Zo ook jullie spits de heer P.J. van Wijngaarden. De indruk die ik had van deze jongen staat toch enigsinds haaks op de in uw verslag genoemde acties,krijg sterk de indruk dat deze jongen iets naast z’n (voetbal)schoenen begint te lopen. Heb uit goed ingelichte bronnen vernomen dat zijn directe tegenstander van afgelopen zondag na lang blesure leed ‘het weer eens voorzichtig ging proberen’ 68 jaar oud was en dan van de 10 duels er maar 3 verloor waaruit uw spits tot gelukkig tot scoren kwam. Dat geeft toch te denken. Ik kan me verder nog een wedstijd herinneren van zo’n 9 jaar terug dat uw spits in de 1e helft niet tot scoren kwam, we stonden na 45min met 0-1 achter terecht werd gewisseld voor onze andere spits de heer E. van Drimmelen voormalig korfballer notabene die wist de 2e helft er 1-8 van te maken geheel op zijn conto, waar is hij gebleven…

      Met vriendelijke groet,

      K. den Boef

  3. Johan Derksen schreef:

    Kees den Boef slaat de spijker op zijn kop. Papendrecht 4 mag zich gelukkig prijzen dat de oud-voetballers van het vierde zich laten horen. Zeker als dat Kees den Boef is, de legendarische laatste man/ rechtsback van weleer. De huidige generatie spelers mag zijn schoenen nog niet poetsen!

  4. Patistuta schreef:

    K. den Boef heeft een selectief geheugen , de wedstrijd waaraan hij memoreerd heeft inderdaad het geschetste verloop gehad, hij vergeet er wel bij te vermelden dat de verdediging van de tegenstander compleet stuk gespeeld was in de eerste helft. Daarna was het een appeltje eitje voor onze korfballer.