Papendrecht 4 – TPO 3: 2 – 5

Op zondag 30 oktober, op de 51e verjaardag van Diego Maradona, acht uur na het ingaan van de wintertijd, enkele uren na de Nacht van de Nacht, de feestdag van de heilige Lucanus van Lagny, op de laatste dag van de Maand van de Geschiedenis, twee dagen voor Allerheiligen, speelden we voor de vierde keer van het seizoen een thuiswedstrijd.
Op zaterdagmorgen mailde Frank: “Mochten we morgen voldoende wissels hebben, dan wil ik graag de eerste helft wissel staan, dan kom ik wat later om de 2e helft te spelen.” Jan Willem antwoordde: “Ik zal je de eerste helft reserve zetten, zodat je wat later kunt komen. Kan je de tweede helft gewoon meedoen. Houd er wel rekening mee dat de wintertijd ingaat en de klok dus een uur teruggaat. Anders sta je nog gewoon bij aanvang van de wedstrijd op het veld.” U raadt het al, de Biljartbal was gewoon van het begin af aan van de partij.
Voor wie het nog niet meegekregen heeft: “Ik ga a.s. zondag voor de tweede helft (mits niet geblesseerd, natuurlijk). Overigens stond ik afgelopen zondag voor niks om 9:30 uur op het Slobbengors, al waar ik hartelijk werd uitgelachen door Wim Erkelens en Addy Matena. Ik had de mailtjes niet goed gelezen…. Nu maar hopen dat ik a.s. zaterdag niet vergeet om de klok een uur achteruit te zetten… Groeten en tot zondag, Louis.” Louis was niet vergeten de klok een uur terug te zetten en vlagde de eerste vijf kwartier. Hij is daarmee assistent-scheidsrechter van de week.
Eerder deze maand deed Jan Willem drie kwartier mee tijdens een oefenpotje met Zondag 3. Die ploeg speelt al wel in het nieuwe en dus traditionele Papendrechttenue. Reden voor Jan Willem om zijn originele en ruim 27 jaar oude, zwarte voetbalshirt met rode V uit de kast te halen. Het kostte enige moeite, maar hij kreeg het shirt zowaar nog aan.
Enige tijd terug kwam Jan Willem bij het Slobbengors Johan tegen op de fiets! Dat tafereel hebben we sinds de junioren niet meer gezien. Johan kwam rechtstreeks van zijn huis af en had nu al zere benen van het fietsen. Hij zag er bovendien niet al te florissant uit. En dan het mailtje dat hij op een gewone doordeweekse dag schreef: “Hooi, ick gaa ut zoendag weeer probeerden…. Uun helluffie ies noiet weeg, mar weeedt neet oeff wwe kerab ziettten. Lievs goween buginnun ende 2e helf reserf. Kunnn ooc naturlek kaiken vaar de sgip strand. Oik maear veer effu afvaggen mud houveel spullers wu uitaindeleik staen … Strak mar ins ff wadt drinken enn strekkken ! Buuuurp, Johan.”
Waarschijnlijk was sprake van de bekende redenen die al jaren gelden. Op onze website staat onder categorie “Eerdere seizoenen” onder andere het Professoren-Nieuws van februari 1993. Daarin valt te lezen: “Verder zal met ingang van volgende week Johan Keizer voor iedere wedstrijd een ademtest moeten ondergaan.” Misschien moeten we dat maar opnieuw invoeren. Het voordeel was wel dat hij zo verdoofd was, dat hij de pijn van de blessures niet voelde en gewoon de 90 minuten kon volmaken. En na afloop in de kantine gelijk weer wat gele rakkers in zijn keel mikken om het opkomende nare gevoel van het aangetaste lijf te onderdrukken.
Onder de categorie “Eerdere seizoenen” is verder een stuk uit het cluborgaan van maart 1994 te vinden. Daarin stond een stuk over onze elftal, geschreven door Wim Veldhuis jr., die zich bezighield met het Zondagvoetbal en alles wat daarmee te maken heeft. Daarin staat: “Tegen koploper Merwede was Rob Uitermarkt uitstekend op dreef en dankzij 2 goals van deze blonde Adonis werd het 2 – 1.” Hier is duidelijk sprake van lang vervlogen tijden. De voetbalvereniging Merwede is in juli 2003 ophouden te bestaan, toen het met Fluks fuseerde tot SC Amstelwijck, ongeveer rond dezelfde tijd waarin Rob U. opgehouden is met goed op dreef zijn. Verder wordt in het stuk gerept van een wereldgoal van Johan Keizer. Dat moet een schrijffout van Wim geweest zijn. Tenslotte staat er dat Jan Willem de Man en Gerrit Landstra de uitblinkers waren. Sommige dingen veranderen nu eenmaal nooit.
De verwachtingen waren na twee overwinningen op rij bij het thuisfront kennelijk hoog gespannen want het aantal toeschouwers was in tijden niet zo hoog geweest. Het eerste was er jaloers op. In het begin van de tweestrijd waren we duidelijk geïnspireerd door die belangstelling en waren we vast van plan de goede lijn van de afgelopen weken door te trekken. We kregen een reeks aardige mogelijkheden, maar waar we de afgelopen twee wedstrijden vrij gemakkelijk het net wisten te vinden, lukte het de eerste helft niet tegen de subtopper uit Moerdijk. Het hielp ook niet dat de ene na de andere speler een blessure opliep. De oranjehemden wisten ons net wel drie keer te vinden, waardoor we met 0 – 3 gingen rusten.
In de rust gooiden we de opstelling iets om en met succes, want we overrompelden de tegenstanders in de openingsfase van de tweede helft. Onze werktuigbouwkundig ingenieur gaf na twee minuten aan de linker zijlijn de bal diep op onze sponsor en baas van King Young Men Style Hendrik-Ido-Ambacht. Zijn voorzet werd door onze razend gevaarlijke invaller beheerst binnengetikt. Aan de hand van de laatstgenoemde trokken we het spel volledig naar ons toe. Dit leidde tot een spervuur van schoten en kopballen op het TPO-doel. De wedstrijd stond op kantelen.
De tegenpartij had dat ook door, evenals dat onze snelle spits de af te stoppen man was. Helaas deed een paar opponenten dat niet altijd op een correcte wijze. Verscheidene malen werden hij en enkele anderen van onze spelers wel heel erg stevig belaagd, waarbij diverse keren voornamelijk de man geraakt werd. Terwijl in de eerste helft nauwelijks iets gebeurd was. Hierdoor raakten de gemoederen verhit en wij uit ons spel. Peter Bosselaar hield het hoofd gelukkig wel koel en stuurde de TPO-middenvelder die drie overtredingen na elkaar maakte, voor vijf minuten van het veld. De rust keerde daarna terug op het veld, maar helaas niet meer in ons spel. Door de gebeurtenissen waren wij compleet van slag met de 1 – 4 tot gevolg.
Na driekwart wedstrijd richtten we ons nog eenmaal op. De man van de overbekende bont gekleurde stropdassen met vissen trapte vanaf links een hoekschop en legde de bal voorbij de tweede paal. De in het begin van het verslag genoemde, door de drank benevelde man kopte terug, waarna onze topscorer zijn seizoenstotaal op 15 bracht.
Een kwartier voor tijd werden de beide buitenverdedigers uit het veld gehaald en gingen we nog aanvallender spelen. Helaas werkte dat averechts en lag al snel de vijfde tegentreffer in het mandje. Toen vervolgens nog enkele mensen geblesseerd raakten, maar niet meer gewisseld konden worden, ging het niet meer bij ons, waardoor 2 – 5 de eindstand werd.
Commentaar van onze registeraccountant: “Het was niet best volgens mij. In elk geval is bewezen dat ook andere laatste mannen dan ik veel tegendoelpunten om de oren krijgen!” Een bepaalde middenvelder van ons vond dat hij vandaag heel erg goed was. Zijn directe tegenstander vond merkwaardig genoeg precies het tegenovergestelde.
Na afloop van de voetbalpartij leek het in kleedkamer 2 wel de wachtkamer van een fysiotherapeut. Vrijwel niemand liep meer normaal. De jaren beginnen wel heel nadrukkelijk te tellen. Een paar minuten bewegen en iedereen begint naar pijnlijke plekken te grijpen. Menigeen was bezig met het masseren van zere spieren. Als iedere geblesseerde zich zou laten behandelen door mevrouw Bosselaar, zou ze aan ons team alleen al een dagtaak hebben.
We kwamen vandaag voormalig ploeggenoot Frank van de Graaf op het Slobbengors nog tegen. Ruim drie seizoenen terug stopte hij bij ons toen hij in de gaten kreeg, dat wij zover achteruitgingen dat van enig niveau niet echt meer sprake was. En als echt goede voetballer heeft hij geen zin om met een stelletje jandoedels in de absolute kelder van het Zuid-Nederlandse veldvoetbal actief te zijn. Heel begrijpelijk. Tegenwoordig speelt hij soms mee met zondag 6, waar nog wel gewoon goed gevoetbald wordt.
Hoewel iedereen van ons zijn uiterste best gedaan had, werd scheidsrechter Bosselaar uitgeroepen tot man van de wedstrijd vanwege zijn uitstekende leiding. Opa, zoon en kleinkinderen Veldhuis zijn de supporters van de week. In de kantine sprak Johan Ton Matena aan. Hij dacht dat onze nieuwe voetbaltenues gearriveerd zijn. Waar is niet geheel duidelijk, maar als het meezit, worden we binnenkort in het nieuw gestoken.

Opstelling:  Stramme; gekwetste (76. niet-fitte), lamme, kruipende, kreupele (76. man van glas); niet-fitte (46. hinkende), manke, geblesseerde (46. stijve), strompelende; krakkemikkige (46. geraakte) en trekkebenende.
Scheidsrechter:  Peter Bosselaar.
Grensrechter eerste helft:  Biljartbal2.
Grensrechter tweede helft:  Biljartbal2 (76. Biljartbal3).
Aantal toeschouwers: 34.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.