Internos 13 – Papendrecht 4: 4 – 1

Internos 13 – Papendrecht 4:  4 – 1

Op zondag 27 november 2011, de eerste adventsdag, de naamdag van de Spaanse martelaar en heilige Facundus van Sahagun, een dag na de Niet-winkeldag en de Werelddag van de Waterval, een dag voor de 58e verjaardag van Willy Jansen, moesten we heel vroeg op om voor de eerste keer van het seizoen naar Etten-Leur af te reizen.
Het was twee dagen na de E-mailloze Vrijdag, maar daar was niets van te merken geweest. Opnieuw stroomde de mailbox over. Een kleine greep: “Hoi, ik ben er niet bij…. Ben dan op hoogtestage in Oostenrijk (-; Groet, Kessi.” “Van Patrick van Wijngaarden: Hoi, zondag a.s. ben ik er niet. In principe de week erop wel, maar dan wel met eigen vervoer. Groeten, Goalster – bijnaam van Tony Polster.” “Keizer is topfit en er helemaal klaar voor!” Johan “Karate-dad” Keizer meende zich een paar dagen voor de wedstrijd uit te moeten sloven middels een Bruce-Lee-imitatie, met een peesblessure aan zijn voet tot gevolg, waardoor hij maar 45 minuten kon spelen.
“Ik ben er zondag. Fit, maar waag me er maar niet aan om te melden voor hoeveel speelminuten. Edwin.” Na de eerste helft was het al weer afgelopen met Edwin. “Ik denk dat ik jullie ontzettend blij maak door te melden dat ik a.s. zondag gewoon weer meedoe en de sterren van de hemel ga spelen zoals vanouds 🙂 . Beetje laat, maar ga rechtstreeks. Moet ’s middags op visite 🙂 . Groet, Robbie U.”
Rob S. stuurde enige tijd terug het volgende bericht: “Ik bied mezelf het komende weekeinde weer aan voor een halfje voetbalplezier.” Wiens voetbalplezier is niet duidelijk, in elk geval niet dat van ons. Vorig seizoen hadden we met Rob S. na 10 wedstrijden 4 punten, dit seizoen hebben we dankzij de afwezigheid van Rob S. na 10 wedstrijden al 9 punten. Van ons had hij daarom nog wel een lange tijd mogen wegblijven. Gelukkig was hij er niet toen de teamfoto gemaakt werd, zodat deze er keurig uitziet, zoals u eerder hebt kunnen zien. Oude teamfoto’s, onder andere uit 2005, 2002, 1987 en 1985, zijn te vinden onder de categorie “Eerdere seizoenen”. Later stuurde hij: “Denk wel een hele te kunnen. Groet, Rob (S).” Een hele wat, Rob? Een hele twee minuten goed voetballen? Dat is voor jouw doen al heel wat.
Het treffen met Internos 13 stond aanvankelijk een week vroeger op het programma. Eerder in de maand hadden we van Wim huiswerk meegekregen. Hij wilde namelijk als prominent inwoner van Etten-Leur, dat we het Etten-Leurse volklied uit ons hoofd zouden leren zodat we het mee zouden kunnen zingen voorafgaand aan de wedstrijd. Hij vond half november dat we er nog niet klaar voor waren en had daarom een week uitstel aangevraagd, zodat we alsnog goed voorbereid zouden zijn. De muziek werd verzorgd door de plaatselijke fanfare. Wim zong de solo:

In het hartje van West-Brabant, groen omzoomd en bont van kleur,
Ligt daar vriend’lijk en welvarend, het vertrouwde Etten-Leur.
Lekker dorps, doch energiek en bruisend, om zijn groen en duurzaamheid bekroond!
Waar je met zo’n veertigduizend, als een vorst gezellig woont,
Waar je met zo’n veertigduizend, als een vorst gezellig woont.
Etten-Leur, opnieuw ontworpen! Ooit ontstaan uit turf en veen,
en die twee vitale dorpen, groeiden langzaam dicht aaneen.
Als een duo dubbeldik tevreden, maar met oog voor ieders eigenheid.
Langs de sporen van ’t verleden, flitsend naar een nieuwe tijd,
Langs de sporen van ’t verleden, flitsend naar een nieuwe tijd.
Eens een kruispunt van veel wegen, met een snelweg dwars erdoor!
Maar een trefpunt toen gekregen, in een statig stadskantoor.
Een nieuw hart, geslaagde operatie, kloppend centrum, stedelijk grandeur!
Ja, de nieuwe generatie, heeft een puntgaaf Etten-Leur,
Ja, de nieuwe generatie, heeft een puntgaaf Etten-Leur.
Nieuwe wijken en kantoren; ingebreid en uitgebouwd,
Vind je hightech naast folklore, met cultuur voor jong en oud.
Als je samen vieren kunt geniet je, in het Zwaaigat en Stijlorenrijk!
Met een pilsje en een liedje, zijn we allemaal gelijk!
Met een pilsje en een liedje, zijn we allemaal gelijk!

Na afloop van zijn geweldige optreden kreeg Wim uiteraard en volkomen terecht een staande ovatie. Hij maakt hierdoor grote kans dit jaar Frans van Duuren op te volgen als Prins Carnaval van Etten-Leur.

Voor Jan Willem begon het weekend uitstekend toen hij op de vroege zaterdagmorgen in de kantine van Z.V.V. Pelikaan opeens Papendrecht-held Aart van T. tegen het lijf liep die in het holst van de nacht opgestaan was om met zijn zoon en één van de tig zoons van Teun B. naar de voetbal te gaan. Jan Willem kreeg zowaar een chocomel aangeboden van de coryfee van Zaterdag 5. Nogmaals bedankt, Aart. Tussen de twee oudgedienden ontspon zich zoals altijd een alleraardigst gesprek van hoog niveau, waarvan de conclusie was, dat Zondag 4 geen punt meer behaald heeft sinds Rob S. weer meevoetbalt. Het is dus hopen op zijn volgende blessure.
Jan Willem had verder weer wat nieuws. Hij had geen zin om op de fiets naar het Slobbengors te komen en besloot daarom de ene na de andere ploeggenoot uit zijn bed te bellen om te vragen hem op te komen halen. Johan was de enige die zo beleefd was zijn telefoon op te nemen en hij was zowaar nog bereid ook om bij Jan Willem langs te gaan. Nogmaals bedankt, Johan. Aan die gozer heb je nog eens wat.
Eenmaal op het Slobbengors bleken alleen Arie en Rob S. naar de Industrieweg gekomen te zijn, ondanks dat we liefst 15 man hadden vandaag. De rest ging rechtstreeks naar Wims woonplaats of was zo laat, dat het geen zin meer had om eerst nog naar het afgesproken vertrekpunt te rijden. Marcel ging op eigen gelegenheid naar Sportpark De Hoge Neerstraat, maar reed eerst door alle dorpen tussen de Moerdijkbrug en Etten-Leur op zoek naar nieuwe afzetmarkten voor KD Home Products. Het gevolg was wel dat hij kleedkamer A3 pas binnenging toen ons voetbalduel op het punt van beginnen stond. Als straf moest hij de eerste helft vanaf de zijlijn toekijken. Overigens was Johan kennelijk bijzonder onder de indruk van het mooie Etten-Leur, want een rotonde reed hij bijna tweemaal achter elkaar rond om de omgeving eens goed te kunnen bekijken.
Het heeft de hele maand november nauwelijks geregend en ook vandaag was het prima voetbalweer, maar toch belde de heer Holleman Wim op om te zeggen dat het doorging. Toch aardig.

Meestal maakt Jan Willem de opstelling, maar deze keer liet hij dat over aan Wim omdat Jan Willem echt niet meer wist waar hij Arie en Rob U. moest laten. Wim vroeg aan Jan Willem hoe hij dat normaal doet, want het had Wim de hele zaterdagavond gekost, maar uiteindelijk had hij ervoor gekozen om Rob U. als linkerverdediger te laten beginnen en Arie als spits. Met als gevolg dat in de eerste helft de Brabanders regelmatig door onze verdediging gingen als een warm mes door de boter en we voorin machteloos waren, ruststand: 4 – 0.
Om erger onheil te voorkomen werd de boel in de rust omgegooid. Jan Willem ging linksback spelen en Arie werd op de enige positie gezet, waar Rob U. nog wel eens iets goeds doet, namelijk langs de lijn met een vlag in de hand. Daardoor ging het na de rust uitstekend en waren we duidelijk beter dan de tegenpartij. Achterin hielden we het gemakkelijk dicht en voorin creëerden we de ene na de andere mogelijkheid, waarbij met name Frank zich onderscheidde. Zijn hoekschoppen en vrije trappen zorgden voor veel dreiging. Hij was dichtbij een doelpunt na een schot van 25 meter, maar de bal spatte uiteen op de lat. Niet veel later werd hij op rechts diep gestuurd. Hij leverde een prima voorzet af op de meegelopen Wilco, die onze eretreffer binnentikte, iets wat nog niet eens zo makkelijk was: 4 – 1. Het moge duidelijk zijn dat Frank uitgeroepen werd tot speler van de week.
We testten de Internos-doelman nog enkele keren, maar scoorden verder niet, al waren de doelpogingen van Ramon en Herman bijna raak. We verloren weliswaar opnieuw, maar konden tevreden zijn dat we ons in de tweede helft prima herstelden na een teleurstellende eerste helft. Arie is de grensrechter van de week. Tom Knipscheer, Rick Louwman, Bjorn en Lynn Veldhuis zijn de supporters van de week.
Na afloop bleven we vrij lang in de Internos-kantine, maar toen de meesten het op een gegeven moment welletjes vonden, hadden de Brabanders onder ons, Wim en Frank, er nog lang niet genoeg van. Wim moest natuurlijk nog lobbyen voor zijn uitverkiezing van Prins Carnaval. Zij lieten zich nog lange tijd in de Brabantse gezelligheid onderdompelen en gingen pas naar huis, toen de bierpomp leeg was. Voor hen was de thuisreis uiteraard een stuk korter dan voor de rest van het team. Vooral voor Gerrit was die te lang, want hoewel hij nog getoiletteerd had voordat we naar de auto gingen, moest Taxibedrijf Keizer – ook voor feesten en partijen – onderweg nog stoppen van onze senior voor een sanitaire stop. De volgende keer toch maar een plaszak meenemen, Gerrit.

Opstelling:  Gerrit; Wilco, Wim (71. Luciën), Edwin (46. Jan Willem), Rob U. (82. Arie); Gerardo (46. Marcel), Ramon, Herman en Luciën (46. Johan); Rob S. en Arie (46. Frank).
Grensrechter eerste helft:  Johan.
Grensrechter tweede helft:  Arie (81. Edwin).
Aantal toeschouwers:  17.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.