Unitas’30 6 – Papendrecht 4: 4 – 2

Unitas’30 6 – Papendrecht 4:  4 – 2

Op zondag 4 december 2011, de feestdag van de heilige Barbara van Nicomedië en de 66e verjaardag van Peter Ressel, een dag voor pakjesavond, gingen we voor de tweede keer binnen een week naar Etten-Leur. Dit keer moesten we extra vroeg vertrekken, want bij Wim en Ingrid thuis stond een prima ontbijtbuffet te wachten, vooral bestaande uit marsepein, speculaas en chocoladeletters.
Nadat Frank een week geleden uitgeroepen werd tot speler van de week, werden we overstelpt met aanvragen voor meer informatie over onze kale kanjer. Dat kan door naar zijn eigen Twitter-pagina te gaan: http://twitter.com/#!/neevremmilg . Aantal tweets: 1, namelijk: 14 oktober Ga bij die mamma eten! #altijd lekker! Aantal volgers: 0.
Ook deze week weer veel elektronische berichten: Jan Willem: “Hoe was je vakantie in Oostenrijk, Kenneth? Lekker gewandeld over de groene weiden of heb je boven de 3000 m nog ergens kunnen skiën?” Kenneth: “Super lekker geskied jongen! En niet geheel onbelangrijk, ook goed geaprès-skied (-; Ik probeer een hele wedstrijd, maar mijn vriend achilles is nog steeds op visite! Laat mij maar beginnen en dan kijk ik gewoon hoe het gaat…oké? Groet, Kessi.”
Op 30/11/2011 2:28, Luciën schreef: “Ik zou graag alleen de 1e helft willen spelen want ik ga naar de Kuip zondag. Prettige bijkomstigheid is, dat ik dan ook maar een helft op dat prutkunstgras hoef te spelen haha. Ow ja en voor iedereen die het nog niet weet: ik wil graag na de laatste wedstrijd alle broekjes van jullie terug. Dan kunnen we ze in de winterstop van mooie nummers voorzien. Dan weet Gerardo zijn eigen broekje ook weer te vinden. Als iedereen zijn broekje wil merken door zijn nummer op het labeltje te schrijven, krijgt iedereen ook weer zijn eigen broekje terug. Voor iedereen die niet meer aan spelen toekomt, graag zorgen dat het broekje in mijn bezit komt.” Dat labeltje is klein en zwart, dus hoe je er iets opgeschreven kan krijgen, is volkomen onduidelijk.“
Ramon: “Misschien een optie om bij de vereniging van te voren te informeren dat wij liever niet op kunstgras spelen, is het proberen waard toch?” Jan Willem: “Als we bij Unitas’30 duidelijk zouden maken dat we niet op kunstgras willen spelen omdat we daarop niet goed kunnen voetballen en extra kans op blessures bestaat, loop je natuurlijk de kans, dat ze de wedstrijd dan juist op kunstgras laten spelen, lijkt me.” Ramon: “Dan geef je toch gewoon aan dat we graag op kunstgras willen spelen…” Wim: Ik heb het even afgestemd met Johan Cruijff. Hij zegt: “Kunstgras heb natuurlijk eigenschappen wie normaal gras niet heb. Maar als je dat dus weet dan ken je daar je voordeel mee doen wie die anderen niet kennen. En als hun denken dat hun op gewoon gras spelen hebben hun een sigaar uit de eigen doos wie niet bevalt”. Dus ik denk dat we het er maar bij moeten laten.” From: Uitermarkt, Rob: Wat een verhaal joh 🙂 ” Johan: “Jaja Robbie, dat zijn even veel woordjes achter elkaar! Keizer is weer topfit en hoeft niet naar de karateles!”
Marcel: “Durf haast niet te vragen maar is er tussen kerst / oud & nieuw nog een zaalvoetbaltoernooi?” Jan Willem: “Ik weet nergens van.” Marcel: “Okay, in het verleden deden we nog wel eens mee in de Laagt, toernooi met zondag 5, 6, enz. Waarschijnlijk geen animo meer voor haha. Prima.”
Enige tijd geleden kwam Jan Willem supporters Lars Duinhouwer en Rick Louwman tegen. “Meneer”, zei Rick, “doet u niet mee met het trainen op woensdagavond?” Wat een beleefde en nette kerel is die Rick. Tenminste nog één keurige vent bij de familie Louwman. Heeft ie zeker van zijn moeder. Rick bleek een paar keren met het zomeravondvoetbal meegedaan te hebben en was toen steevast de uitblinker. Niet zo moeilijk natuurlijk.
Hoewel het prima voetbalweer was, kwam onze mooi-weer-voetballer niet: “Hoi, het komt mij helaas niet uit. En to be honest: met dit weer sta ik ook niet graag op een voetbalveld… Succes (als het doorgaat). Volgende week kan ik er helaas niet bij zijn, want dan zit ik een weekend in het buitenland. Robbie v.d. S. kan jou de nadere details vertellen, want hij is de kompaan waar ik mee op pad ga. Groeten, Louis.” Rob S. was volledig verrast dat inmiddels bekend was dat hij vanaf vrijdag enkele dagen met Louis weg is. Ze zitten dan in Lissabon, waar ze vooral de overbekende Portugese travestietenshows in bijbehorende kleding willen bekijken.
Jan Willem was weer eens lui en liet zich ophalen door Taxibedrijf Keizer. Directeur/eigenaar J. Keizer heeft enkele speciale voorzieningen getroffen, zodat hij ook incontinente bejaarden kan vervoeren. Vandaar dat hij deze keer Gerrit met een gerust hart kon laten meerijden. Om zijn klanten in de toekomst nog beter van dienst te kunnen zijn, krijgt Johan begin volgend jaar een gloednieuwe auto, die van de modernste snufjes voorzien is. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
We hadden 14 man vandaag. Jan Willem twijfelde nog of dat genoeg zou zijn, aangezien Luciën aangegeven had in de rust weg te gaan, omdat hij rond het middaguur met enkele Eindhovense klanten naar de Kuip zou gaan voor Feyenoord – PSV. Maar aangezien niemand gemeld had geblesseerd te zijn, ging hij ervan uit dat dat aantal genoeg zou zijn. Niet dus. Jan Willem was toch al niet zo lekker bezig dit weekend. Eerst was hij op vrijdagavond voor de training zijn voetbalschoenen vergeten, waardoor hij op geleende en iets te kleine voetbalschoenen getraind had met twee blaren tot gevolg. Vervolgens liet hij zijn tasje waarin hij de waardevolle spullen bewaart, op het Slobbengors liggen. Hij heeft nog zo’n tasje, maar dat liet hij zondagochtend thuis liggen. Gelukkig hadden Wim en Arie nog tasjes, waarin de waardevolle spullen naar de kantine van Unitas’30 gebracht konden worden.
Op onze leeftijd is een gedegen warming-up heel belangrijk, vooral als je blessuregevoelig bent en zeker als we op kunstgras aan dienen te treden. En al helemaal als je weet dat het een jaar geleden op hetzelfde kunstgrasveld van Unitas’30 blessures regende. Desondanks weigerden enkelen van ons zich goed voor te bereiden met blessures tot gevolg. Zo begon Frank de dag met een half uur op de pot voor alledaagse en minder alledaagse bezigheden. Hij kwam daardoor pas 10 minuten voor het beginsignaal op het kunstgrasveld en in plaats van die tijd te gebruiken om zich op te warmen, stond hij maar een beetje te ouwehoeren, waardoor hij al halverwege de eerste helft uitviel met hamstringklachten. De warming-up van Kenneth was langer, maar bestond uitsluitend uit een beetje kleppen, wat rondsukkelen en op het doel rammen. Ook hij raakte daardoor al snel geblesseerd, maar speelde in elk geval de eerste helft nog uit. En überaansteller Rob S. deed het nog beroerder. Als invaller verliet hij het veld alweer binnen het kwartier. Hij werd daarom uitgeroepen tot aansteller van de week.
Vanwege alle blessures wisten we hierdoor al snel, dat we een verloren wedstrijd speelden. Desondanks voetbalden we prima. De eerste helft hielden we het achterin nog aardig dicht en voorin werden we een paar keer gevaarlijk Na een mooie actie kwam Kenneth alleen voor de doelman van de tegenpartij, maar in plaats van te schieten, liep Kenneth net zo lang door totdat hij de bal kwijt was. En na een mooie voorzet van Herman kopte Arie op de onderkant van de lat. Ook Jan Willem was dichtbij een doelpunt, maar zijn inzet werd door Wim na een pirouette en met behulp van de verre paal uit ons doel gewerkt. Niet veel later raakten de Brabanders onze lat, maar het eerste de beste schot tussen de palen was direct raak, ruststand: 1 – 0.
De gehele tweede helft speelden we met 10 man. Toch kregen we al snel dé kans op de gelijkmaker toen Rob U. na een schitterende pass van Herman alleen op de Unitas’30-doelman af kon gaan. In plaats van te schieten liet Rob zijn directe tegenstander er met de bal vandoor gaan. De Brabantse aanvallers schoten wel zodra zij in scoringspositie kwamen. Na driekwart wedstrijd stond het daardoor 3 – 0.
We bleven we gaan voor een beter resultaat en dat leverde zowaar nog doelpunten op ook. Na een korte corner op rechts van Herman zette Ramon de bal voor, waarna Eric schitterend via de binnenkant binnenknikte. Diezelfde Eric trof nogmaals doel, toen hij een voorzet van Arie vanaf rechts op fraaie wijze met links binnentikte. Onze voorstopper werd daarom uitgeroepen tot speler van de week. Aangezien Unitas’30 tussen onze beide doelpunten in ook nog gescoord hadden, werd de eindstand 4 – 2.
Hoewel iedereen zijn stinkende best gedaan had en zonder iemand tekort te willen doen, wil ik toch enkele namen noemen. Vooral Arie was geweldig op dreef. Hoewel hij in de tweede helft in zijn eentje voorin liep, was hij een voortdurende plaag voor de Unitas’30-verdediging. Hij bleef maar gaan. Ook Johan liep de longen uit zijn lijf. Hij was over het hele veld te vinden. Gerrit verrichtte wederom enkele miraculeuze reddingen. Maar Marcel was toch wel onze opvallendste man. De Knip, onze Koning van de Kap, had kennelijk de laatste tijd veel naar Wiel-Coerver-DVD’s gekeken, want hij bleef maar kappen, draaien en scharen maken, zelfs als er niemand in de buurt was. Jammer was alleen dat als hij daarmee begon, hij er niet meer mee kon ophouden, wat meestal tot balverlies leidde. Of hij schoot de bal zomaar richting ons doel met veel gevaar en zelfs een doelpunt, de vierde van Unitas’30, tot gevolg.
Kenneth is grensrechter van de week. Calvin is supporter van de week. Na afloop klaagden de meesten over pijntjes vanwege het spelen op het kunstgras. Het is duidelijk anders voetballen dan op echt gras. Ook hadden we moeite met de ballen. Jan Willem klaagde dat hij de bal niet omhoog kreeg. “Ach”, zei Eric, “zo lang je maar iets anders omhoog krijgt.”
In de kantine op sportpark De Lage Banken keken we de eerste helft van Feyenoord – PSV. We geloven niet dat Luciën in de Kuip zat, want we zagen hem nergens. Op de terugweg reed Johan, om een traditie in ere te houden, de grote rotonde opnieuw tweemaal. Op de heenweg had hij die rotonde half genomen om nog even een glimp op te kunnen vangen van Winkelhart Etten-Leur, meer dan 150 winkels en …. altijd gezellig! Het volgende bezoek aan Etten-Leur is begin januari: de nieuwjaarsbrunch van Wim en Ingrid. Deze keer kon Taxi Keizer zonder te stoppen naar Papendrecht rijden. De speciale voorzieningen hadden hun werk kennelijk gedaan.

Opstelling:  Gerrit; Arie, Wim, Eric, Jan Willem; Rob U., Johan, Herman, Luciën (na de rust naar de Kuip); Kenneth (46. Ramon) en Frank (22. Rob S. (36. Marcel)).
Grensrechter eerste helft:  Rob S. (22. Marcel (36. Rob S.)).
Grensrechter tweede helft:  Kenneth.
Aantal toeschouwers: 14.

Commentaren zijn niet meer mogelijk.